نویسنده: كبري فرشچي
انگار روغن پالم قرار نيست دست از سر سلامت مردم ما بردارد به خصوص وقتي پاي مبادلات اقتصادي و تجاري با چاشني سياست در ميان باشد. روغن پالم تا همين چند سال پيش براي عامه مردم ناشناخته بود تا اينكه برخي پزشكان و كارشناسان تغذيه مضرات اين روغن را رسانهاي كردند. در رأس اين افراد، شخص وزير بهداشت و رئيس سازمان غذا و دارو قرار داشتند كه به عنوان مطالبهگر حذف پالم از لبنيات پشت تريبون رسانهها قرار گرفتند و از مضرات اين روغن گفتند. ماجرا به جايي رسيد كه بنا شد گزارش متخلفان به دست رئيسجمهور برسد و حتي نامشان رسانهاي شود. نام شركتهاي متخلف لبني كه به جاي خامه، ماست و شيرشان را با پالم چرب كرده بودند هرگز رسانهاي نشد كه هيچ با سفر رئيسجمهور به مالزي و آغاز فصل جديد روابط سياسي و اقتصادي با اين كشور به يكباره پالم مفيد شد! تا آنجا كه دكتر حسن روحاني با بيان اينكه نخستوزير مالزي اشاره دارند كه مالزياييها از اين روغن استفاده ميكنند و سلامتي آنان نيز خوب است، از سفر هيئتي از طرف مالزي به ايران براي تبيين ويژگيهاي اين روغن از لحاظ سلامتي خبر داد.
حالا هم محمود واعظي، وزير ارتباطات و فناوري اطلاعات كه با حفظ سمت رئيس كميسيون مشترك اقتصادي ايران و مالزي هم هست گشايش دفتر نمايندگي روغن پالم مالزي در ايران را زمينه خوبي براي افزايش مبادلات اقتصادي دو كشور دانست!
حالا چرا در ميان اين همه واردات دولتمردان ما بر افزايش بيش از پيش واردات روغن پالم اصرار دارند، سؤالي است كه بيترديد بايد پاسخش را در سود كلان واردات اين روغن آن هم از نوع بدترين و صنعتياش پيدا كرد. از سوي ديگر هم اظهارات ضد و نقيض مسئولان سلامت كشور درباره سلامت يا بيماريزا بودن روغن پالم آلوده شدن اين قصه به سياست و تجارت را بيش از پيش آشكار ميكند. در نهايت بايد به مسئولان كشور اعم از وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات كه البته ارتباطش با واردات روغن پالم كمي مبهم مينمايد تا وزارت بازرگاني نبايد اين نكته را فراموش كنند كه سود اين معامله هر قدر هم كه باشد به پاي معامله با سلامت مردم حاصل ميشود و هزينههاي كلي جامعه را افزايش خواهد داد.
