در
حالي كه طي هفته اخير و با آرام شدن فضاي انتخاباتي در كشور، دولت تلاش
خود را بر اين امر معطوف ساخته تا از غير الزامآور بودن سند 2030 بگويد و
در افكار عمومي اين طور جا اندازد كه سند 2030 صرفاً بيانيهاي ساده بوده
است، اما شواهد حاكي از آن است كه وزير آموزش و پرورش به عنوان يكي از
اضلاع مهم اجرايي كردن اين سند، پيشتر از اين و در جريان اخذ رأي اعتماد
از مجلسيها، تعهد به اجراي سند 2030 را جزو برنامههاي پيشنهادي خود ارائه
كرده بود.
بعد از معرفي فخرالدين احمدي دانش آشتياني از سوي
رئيسجمهور به عنوان گزينه پيشنهادي وزارت آموزش و پرورش، متن كامل
برنامههاي وي براي وزارت آموزش و پرورش در رسانهها منتشر شده است كه در
اين متن بر تعهد ايران نسبت به اجراي سند 2030 تأكيد شده است.
در بند 4 از بخش چهارم برنامه دانش آشتياني آمده است:
«تدوين و تصويب برنامه آموزش و پرورش 2030 جمهوري اسلامي ايران بر اساس تعهد بينالمللي كشور.»
وزير
آموزش و پرورش در برنامه خود از عبارت تعهد بينالمللي استفاده كرده است.
معناي اين عبارت روشن است و مشخص ميكند كه از نظر آقاي دانش آشتياني سند
2030 يك سند تعهدآور براي جمهوري اسلامي ايران است كه بايد بر اساس آن
برنامه تنظيم شود.
بايد از مسئولان دولتي و خصوصاً آموزش و پرورش پرسيد
كه اگر اكنون اين سند را تعهدآور نميدانيد، پس چرا در برنامههاي
پيشنهادي خود به مجلس به آن اشاره كردهايد؟!
اگر هم به صداقت خود در
ارائه برنامهها به مجلس ايمان داريد، پس چگونه است كه امروز كابينه دولت
يك صدا بر عدم تعهد آور بودن اين سند تأكيد ميكند؟!