هر گاه قاضي قسمتي از پرونده را آماده براي صدور رأي بداند، ميتواند رأي آن را صادر و اعلام كند. اين مورد چند حالت ميتواند داشته باشد: 1- نسبت به بعضي اتهامات رأي را صادر كند و نسبت به ساير اتهامات پرونده را باز بگذارد؛ مثلاً متهمي در پروندهاي متهم به سرقت و جعل است. در مورد جعل رأي صادر شود و در مورد سرقت، پرونده باز بماند. 2- نسبت به اتهامات بعضي از متهمان، رأي صادر شود و نسبت به ساير متهمان پرونده باز بماند. 3- نسبت به تمام اتهامات متهمان رأي صادر شده و قاضي پرونده را مختوم اعلام كند. 4- نسبت به مجازات كيفري متهمان رأي صادر شود و در صورتي كه شاكي دادخواست ضرر و زيان ناشي از جرم داده باشد، نسبت به ضرر و زيان از جرم نيز اظهارنظر و رأي صادر شود. 5- نسبت به مجازات كيفري متهمان رأي صادر شود و اگر شاكي دادخواست ضرر و زيان ناشي از جرم داده باشد و قاضي به دليل نياز به بررسي بيشتر، اظهارنظر نكند، بعداً در اين مورد رأي صادر ميشود. در هر حال دادگاه بايد مستند به قانون يا منابع معتبر اسلامي يا فتاواي معتبر باشد. همچنين قاضي بايد استدلال كند كه به چه دليل از دلايل شرعي و قانوني متهم را محكوم ميكند. نكته ديگر اينكه قاضي بايد تكليف اموال توقيفي را معين و نسبت به ضرر و زيان ناشي از جرم نيز اظهارنظر كند. سرانجام رأي به طرفين ابلاغ ميشود و بايد قطعي يا غيرقطعي بودن رأي در رأي دادگاه قيد شود.