نویسنده: تروِر ترال
در پی قرارداد تسلیحاتی
ترامپ با عربستان سعودی که به ارزش 110 میلیارد دلار امضاء شد، ترامپ دلیل منطقی
خود را تجهیز عربستان برای مبارزه علیه تروریسم و جلوگیری از گسترش تأثیر منفی
ایران در خاورمیانه دانست. این قرارداد همچنین به شعار «اول آمریکا» با تمرکز بر
منافع اقتصادی آمریکا تحقق بخشید.
اگرچه داماد و مشاور ارشد ترامپ برای این
مذاکره عظیم با سعودیها کمک بسیاری کرد اما توافق با قیمتی بسیار بالاتر برای
منطقه و آمریکا تمام شد.
دولت ترامپ باید تمام جزئیات این
معامله را منتشر کند. اما تا آن موقع، بر اساس گفته وزارت خارجه آمریکا این قرارداد
تسلیحاتی به طور قابل توجهی توان نظامی سعودیها را افزایش خواهد داد (که البته قرارداد
برای اولین بار فقیرانه هم نبود). در این قرارداد تجهیزات زمینی شامل تانکها، نفربرهای
زرهی، هلیکوپترها، توپخانه و سیستمهای ضدرادار بودند. اما تجهیزات دریایی آن
شامل چهار فروند کشتی ساحلی- جنگی آمریکا، قایقهای گشت و سلاحهای مرتبط بود. نیروی
هوایی سعودیها نیز هواپیماهای باربری جدید، هواپیماهای پشتیبان نزدیک هوایی و هواپیماهای
ISR را تحویل
خواهند گرفت. این قرارداد همچنین شامل سیستمهای دفاع موشکی مانند سامانه ضدموشکی تاد
و دیگر سیستمها برای بهبود امنیت سایبری و شبکههای ارتباطی بود.
قطعاً بازنده این بازی شهروندان یمنی
خواهند بود. آمریکا، عربستان سعودی را از آغاز جنگ در این کشور، حمایت کرد. جنگی
که به منظور ریشهکن کردن القاعده و محدود کردن شورشها با فرض پشتیبانی ایران آغاز
شد.
اما درمان این معضل بدتر از خود معضل
بوده است. ماه گذشته سازمان ملل، یمن را «بزرگترین بحران انسانی در جهان» نامید. در
کمتر از سه سال، جنگ در این کشور میلیونها نفر را بیخانمان کرد، هزاران نفر را
کشت و اخیراً نیز زندگی بیشتر آنها را با گرسنگی و بیماری تهدید کرده است. سازمانهای
حقوق بشر جنایتهای جنگی بیشمار سعودیها را مستندسازی کردهاند. ترامپ با این
قرارداد تسلیحاتی به عربستان سعودی مجوز داد تا حملاتشان را در یمن تشدید کنند و میزان همدستی آمریکا در این ویرانی را بالا ببرند.
در بلند مدت،
این قرارداد توانایی آمریکا برای پیشبرد اهداف حقوق بشری خود در جهان را تضعیف خواهد کرد.
اگرچه گاهی اوقات مسائل حقوق بشر باید نسبت به مسائل امنیتی اولویت داشته باشند،
اما انتقادهایی که از سوی دو حزب دموکرات و جمهوریخواه آمریکا به گوش میرسد،
این موضوع را روشن میکند که حقوق بشر در این زمان اولویتی ندارد. علاوه بر شکست آمریکا
در پیشبرد اهداف حقوق بشر، تصمیم ترامپ برای فروش میلیاردها دلار سلاح پیشرفته به
ملتی که بدترین سابقه در زمینه حقوق بشر را دارد، نشان از نبود واقعگرایی در سیاست
خارجی دولت او دارد.
در سطح استراتژیک نیز این قرارداد
مورد قبول واقع نشد. اکنون، ترامپ با افزایش قدرت نظامی عربستان، بر این
باور است که با تروریسم مبارزه و ایران نیز محدودتر خواهد شد. در واقع باید
گفت این قرارداد هیچ کمکی به کاهش خطر تروریسم نخواهد کرد؛ زیرا قرارداد با کشوری
به امضاء رسیده که خود از گسترش دیدگاههای تندروی اسلامی شامل القاعده و داعش، حمایت میکند. به هر حال، نتیجه این قرارداد بیثبات کردن منطقهای خواهد
بود که خود پیش از این به دلیل وجود تروریسم و جنگهای فرقهای متزلزل بوده است.
اضافه کردن تسلیحات بیشتر به منطقه
شکنندهای چون خاورمیانه، برای آن صلح را به همراه نخواهد داشت و تنها دیپلماسی میتواند
راهکاری مناسب برای حل مشکلات امنیتی و دشمنیها در این منطقه باشد. آمریکا با
طرفدارای از یک کشور، در آینده قادر نخواهد بود نقش بیطرفانهای را در گفتمانهای
دیپلماتیک اجرا کند.
در نهایت، این قرارداد
تسلیحاتی، آمریکا را در خاورمیانه برای سالهای آینده سردرگمتر خواهد کرد. تجربه
16 سال گذشته در منطقه باید به آمریکا آموخته باشد که دخالت آنها برای مبارزه با
تروریسم ارزش و ثمری ندارد و پیشبرد جنگ دیگر کشورها فقط شکست را برای آنها در پی
خواهد داشت. علی رغم این موضوع، ترامپ با اشتیاق فراوان پایبند شراکت نزدیکتر با
عربستان سعودی بود. شراکتی که مردم بسیاری را از آمریکا متنفر و رهبران آمریکایی
را به ادامه دخالتهای خود در امور خاورمیانه و بیثبات سازی آن تشویق کرد. 
