در بسياري ازاستانهاي کشور از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب زنان چه در جوامع روستايي و چه شهري نقش بسزايي در توليد، اشتغال و توسعه اقتصادي دارند. نقشي که در طي سالهاي اخير با توجه ويژه به اين قشر توانسته چرخ اقتصادي کشور را سريعتر به گردش درآورد. در حال حاضر در بسياري از روستاها رونق صنعت کشاورزي، صنعت فرش بافي و صنايع دستي در گرو فعاليت زنان است. در اين ميان بخش کشاورزی به عنوان یکی از تواناترین بخشهای اقتصادی کشور شناخته شده که توسعه و ترقي اش را مديون فعاليت زنان روستايي دانسته اند. با اين حال و به رغم اينکه کارشناسان با توجه به دستاوردهاي اقتصادي اين قشر فعال را اهرم قدرتمند توليد و در پي آن اقتصاد مقاومتي دانسته اند اما هنوز در بخش حمايت و توانمندتر کردن زنان روستايي و کارافرين خلا هاي بسياري ديده مي شود . 
نويسنده: مريم احمدي
اين در حالي است که بخش کشاورزي و توليدات اين بخش در بسياري از استانها از جمله استانهاي گيلان، مازندارن، کردستان و کرمانشاه نيز در دست زنان روستايي و شهري اين مناطق مي چرخد و هرساله صدها تن گندم و جو و برنج را روانه بازار مصرف مي کنند.
صنایع دستی نیز یکی از زمینههای فعالیت اقتصادی زنان روستایی است که به نوعی میتوان آن را میراث دوران قدیمی دانست. صنعتي که در سالهاي اخير توانسته اهميت ديرينه خود را بازيابد و در بسياري از شهرها به عنوان يکي از ارکان صنعت گردشگري براي ساکنان سوداوري داشته باشد. خوشبختانه در سالهاي اخير صنايع دستي در استانهاي شمالي و جنوبي توانسته نقش موثري در خودکفايي زنان بومي داشته باشد.
در کنار اين موارد بحث بوم گردي و اقامت در خانه هاي بومي برخي شهرستان هاي گردشگرپذير نيز با فعاليت زنان به ويژه در مناطق روستايي گردشگران داخلی و خارجی بسياري رابه سمت خود کشانده است. طبق گزارشات روستا و فعالیتهای انجام شده توسط زنان روستایی برای گردشگران بسیار جذاب است طوری که گردشگران به حضور و اسکان موقت در روستاها علاقه دارند و سعی میکنند در زندگی روزانه این افراد حضور داشته باشند تا زندگی اجتماعی اهالی روستا را از نزدیک لمس و تجربه کنند.
مجموع اين عوامل به خوبي نشان مي دهد زنان به ويژه زنان روستایی به عنوان رکنی از واحدهای تولیدی مطرح هستند و ساختار اقتصادی جوامع بدون تلاش و فعالیت آنان تصوری دور از ذهن بشمار می رود. نقش زنان روستایی در فعالیتهای اقتصادی و توسعه روستایی واقعیتی انکارناپذیري است که بايد در برنامه و راهبردهاي دولتمردان بيشتر مورد توجه قرار بگيرد.