نویسنده: ماني سعيدي
نتايج دووميداني در بازيهاي کشورهاي اسلامي زنگ خطر را براي اين رشته ورزشي به صدا در آورده و نشان ميدهد دووميدانيکاران روزهاي خوبي را سپري نميکنند و همچنان گرفتار بحران هستند. در حالي دووميدانيکاران کشورمان به باکو اعزام شدند که همه روي مدال طلاي حدادي و مدال تفتيان حساب باز کرده بودند، اما آنها به عنوان ورزشکاراني که نماد اين روزهاي دووميداني ايران هستند، نتوانستند انتظارات را برآورده کنند و موفق باشند. احسان حدادي که نقره المپيک را در کارنامهاش دارد در ادامه روند ناکاميهايش، در بازيهاي کشورهاي اسلامي در حالي که رقيب جدي و قابل توجهي نداشت، نتوانست قهرمان شود و به نقره کفايت کرد و يک عراقي به مدال طلا رسيد.
حسن تفتيان، دونده دوي 100 متر کشورمان و سريعترين مرد ايران که توانسته بود به مرحله نهايي دوي 100 متر المپيک برسد، هم در بازيهاي کشورهاي اسلامي ناکام مطلق بود و در فينال دوي 100 متر در بين هشت نفر هشتم شد. عملکرد ضعيف تفتيان و حدادي در بازيهاي کشورهاي اسلامي در حالي است که اين دو مليپوش با پشت سر گذاشتن اردوهاي مختلف اروپايي و خارجي آماده حضور در اين رقابتها شده بودند، تفتيان در فرانسه زير نظر يکي از مربيان مطرح دووميداني تمرين کرده بود و حدادي هم اردوهاي مختلفي را در آفريقاي جنوبي و قطر پشت سر گذاشته بود، با وجود اينكه فدراسيون براي مليپوشانش سنگتمام گذاشته، آنها نتوانستند انتظارت را برآورده کنند و ناکام ماندند.
با توجه به امکانات و اردوهاي در نظر گرفته شده براي مليپوشان، به نظر ميرسد اينبار نبايد ريشه ناکامي دووميداني را در کمبودهاي تمريني و اردويي جستوجو کرد، به نظر ميرسد اينبار مديريت فدراسيون دووميداني بايد پاسخگو باشد که چرا بهرغم چنين هزينههاي سنگيني براي اردوهاي خارجي، دو شانس اصلي دووميداني کشورمان در بازيهاي کشورهاي اسلامي، عملکرد دور از انتظاري داشتند. در اين راستا فدراسيون دووميداني بايد در برنامههايش تجديدنظر کند، هرچند برگزاري اردوي خارجي و استفاده از توان بهترين مربيان دنيا براي پيشرفت دووميداني ضروري است، اما چنين هزينههايي بايد در چارچوبي باشد که نتيجه و خروجي مثبتي داشته باشد و نتايج آن در مسابقات ديده شود و اينطور نباشد که هزينههاي سنگين مساوي با ناکامي شود.