فوتبال ساحلي ايران در يک دهه گذشته رشدي چشمگير داشته است تا جايي که در مقايسه با رقباي آسيايي پيشرفتي قابل توجه را تجربه کردهايم. عملکرد تيم ملي در جام جهاني باهاما به قدري درخشان بود که انتظار ميرود مسئولان بيش از پيش به اين رشته و مليپوشان و پيشکسوتان آن توجه کنند. کسب مقام سومي در جام جهاني يکي از افتخارات ورزش ايران محسوب ميشود و بدون شک اگر توجهات لازم به فوتبال ساحلي شود در آيندهاي نزديک نتايجي به مراتب بهتر دست مييابد. با اين وجود توجه به اين نکته ضروري است که تيم فعلي حاصل تلاش 10 ساله پيشکسوتاني است که اين روزها کسي توجهي به آنها نميکند. در حالي که ميتوانند از تجربه قديميهاي فوتبال ساحلي در جهت پيشرفت آن بهره بگيرند. اهميت ندادن به موفقيتهاي فوتبال ساحلي يکي از انتقادهايي است که بارها مطرح شده و با وجود اينکه فعالان اين رشته منتظر نگاه ويژه مسئولان هستند، اما همچنان خبري از توجه ويژه نشده است. از سوي ديگر بحث پاداشها نيز مطرح است.
اگرچه هر رشتهاي شرايط خاص خود را دارد اما همه ما ميدانيم که در فوتبال براي يک بازي به مليپوشان پاداش چند ميليوني ميدهند در حالي که در فوتبال ساحلي خبري از اين مسئله نيست. تيم ملي فوتبال ساحلي مقام سوم جام جهاني را براي کشورمان به ارمغان آورده، اما به بازيکنان اين تيم فقط وعده پاداش داده شده، وعدههايي که ورزشيها ميدانند يا محقق نميشود يا دير محقق ميشود. در شرايطي که پاداش مليپوشان را بايد قبل از خشک شدن عرقشان پرداخت کنند نه اينکه با گذشت مدتي طولاني موضوع به کل از يادها برود. اينگونه بيتوجهيها و تبعيضها قطعاً تأثير منفي در روحيه تيم و کل فوتبال ساحلي ايران ميگذارد. براي آنکه روند رو به رشد و موفقيتآميز اين رشته حفظ شود حداقل بايد پاداشها به موقع پرداخت شود تا از اين طريق بازيکنان انگيزه لازم را براي ادامه راه داشته باشند.
