سعيد احمديان
شـــانزدهمين دوره ليگبرتر فوتبال در حالي 14ارديبهشت پس از 30هفته نفسگير و جذاب و پر از اتفاقات ريز و درشت به ايستگاه پاياني رسيد كه روزهاي داغي را براي اهالي فوتبال رقم زد تا اين دوره از ليگ، يكي از فصلهاي به يادماندني ادوار ليگ برتر لقب بگيرد. بر خلاف دورههاي گذشته البته اين بار تكليف قهرمان به هفته آخر نكشيد و در فاصله سه هفته مانده به پايان مسابقات، از قهرمان فصل شانزدهم رونمايي شد تا هفته آخر ديگر سازمان ليگ دغدغه پيشبيني تدارك جشن قهرماني در چند ورزشگاه را به صورت همزمان نداشته باشد.
قهرماني با اقتدار9 سال پس از اينكه افشين قطبي با پرسپوليس با گل دقيقه 96 سپهر حيدري در ليگ دور قهرماني زد، برانكو قبل از اينكه كار به دقايق آخر ليگ بكشد، قرمزها را براي سومين بار به قهرماني ليگ برتر رساند، آن هم يك قهرماني زودهنگام بدون اينكه استرسهاي سرمربي ايراني – امريكايي پرسپوليس در سال 87 را تجربه كند. برانكو و شاگردانش كه فصل گذشته هم تنها به خاطر تفاضل گل، قهرماني را به استقلال خوزستان واگذار كرده بودند، در فصل جاري از همان هفتههاي اول ليگ نشان دادند كه مدعي اول قهرماني هستند و نميخواهند اين بار ديگر كار به روز آخر و گلشماري برسد. شروع مقتدرانه قرمزها تا جايي بود كه آنها در 13 هفته اول ليگ حتي يك باخت هم نداشتند و در هفته چهاردهم مقابل ذوبآهن بود كه اولين شكست شاگردان برانكو در ليگ ثبت شد و آنها 29 آذر پس از نزديك به پنج ماه شكستناپذيري در ليگ، سرانجام بدون امتياز از زمين بازي خارج شدند اما همچنان صدرنشين ليگ بودند و در نيمفصل دوم هم همان روند صعودي و رو به جلوي نيمه اول ليگ را پشت سر گذاشتند و در هفته بيست و هفتم و با پيروزي 2 بر صفر مقابل ماشينسازي در فاصله 3 هفته تا پايان ليگ، جشن قهرماني گرفتند. آمار پرسپوليس هم در پايان ليگ خيرهكننده بود، با 20 برد بيشترين پيروزي و 4 شكست كمترين باخت را داشتند، با 46گل زده بهترين خط حمله ليگ را به نام خودشان ثبت كردند، آن هم در فصلي كه مثلث هجومي محسن مسلمان، سروش رفيعي و مهدي طارمي فوقالعاده بود و طارمي هم توانست با 18 گل براي دومين سال متوالي آقاي گل ليگ شود.
شروع بد، پايان خوبليگ شانزدهم براي رقيب پرسپوليس يك فصل پر فراز و نشيب و البته با پايان خوش بود. آبيها در فصل جاري ليگ دو روي يك سكه بودند، 6 هفته اول ليگ براي هواداران اين تيم يادآور پرسپوليس ليگ پانزدهم بود، تيمي كه با 4 مساوي و 2 باخت در حسرت پيروزي بود و عليرضا منصوريان روي لبه تيغ بركناري قرار داشت. از هفته ششم به بعد همان طور كه تيم برانكو در سال گذشته به جريان ليگ برگشت، منصوريان و شاگردانش هم با 3 پيروزي پياپي در هفتههاي هفتم تا نهم با پشت سر گذاشتن بحران به جمع تيمهاي مدعي برگشتند، روند آبيها در نيم فصل دوم بهتر هم شد تا جايي كه اگر نتايج بازيهاي دور برگشت تنها محاسبه ميشد، آنها قهرمان ليگ بودند! 11 پيروزي در 15بازي به خوبي نشان از آمار فوقالعاده تيم منصوريان در نيمفصل دوم دارد، نتايجي كه سبب شد آبيپوشان در پايان ليگ روي سكوي نايب قهرماني قرار بگيرند، تيمي كه در پايان نيم فصل اول در رده هفتم بود و با جهشي پنجردهاي بهسكوي دوم در پايان ليگ رسيد. البته پيروزي 3 بر2 در دربي برگشت و شكسته شدن طلسم پيروزي مقابل پرسپوليس، براي شاگردان منصوريان شادياش كم از قهرماني نبود تا ليگ شانزدهم به رغم اينكه سبب شد تا آبيپوشان براي چهارمين سال متوالي در حسرت قهرماني بمانند، با خاطره خوشي همراه باشد. اعتماد منصوريان به بازيكنان جوان با توجه به محروميت اين تيم در فصل نقل و انتقالات زمستاني كه سبب ظهور پديدههايي مانند اميد نورافكن، فرشيد باقري و فرشيد اسماعيلي شد، از نقطههاي روشنهاي آبي پوشان در ليگ شانزدهم بود.
پر افت و خيزبراي تيمهاي تبريزي و اصفهاني شانزدهمين دوره ليگ برتر با خاطرات خوشي همراه نبود، اگر چه آنها ردههاي سوم تا پنجم ليگ را به خودشان اختصاص دادند اما سه تيم تراكتور، ذوب و سپاهان روزهاي پر افت و خيزي را در فصل جاري ليگ پشت سر گذاشتند. تراكتور در حالي سرانجام جنگ نايب قهرماني را به استقلال باخت و با سومي به در ليگ شانزدهم به كار خودش پايان داد كه شاگردان قلعهنويي نمايش متفاوتي در نيم فصل اول و دوم داشتند. تراكتور در نيمفصل اول با هشت برد، شش مساوي و دو باخت با اختلاف 2 امتيازي نسبت به پرسپوليس صدرنشين ليگ، به تعطيلات نيم فصل رفتند و در كنار تيم برانكو، يكي از مدعيان قهرماني بودند، در دور برگشت اما ورق برگشت و با افت اين تيم، آنها نتوانستند سايه به سايه پرسپوليس بالا بيايند، طوري كه اختلاف 2 امتيازي پايان دور رفت تراكتور با پرسپوليس در پايان ليگ به 10 امتياز رسيد. ذوبآهن هم هر چند ليگ را با يحيي گلمحمدي خوب آغاز نكرد اما با انتخاب مجتبي حسيني به عنوان سرمربي اين تيم آنها توانستند در جدول بالا بيايند و هر چند در هفتههاي بيستم تا بيست و ششم در هفت بازي چهار باخت و دو مساوي به دست آوردند اما با نتايجي كه در ادامه ليگ گرفتند در نهايت با عنوان چهارمي به كارشان در ليگ شانزدهم پايان دادند و اميدوارند تا با قهرماني احتمالي تراكتور در جام حذفي، سهميه آسيا را كسب كنند. روزهاي ناخوش سپاهان اما در ليگ شانزدهم هم ادامه داشت و اين تيم كه با عبدالله ويسي به دنبال بازگشت به روزهاي اوج بود، با مربي قهرمان فصل گذشته ليگ، هم نتوانست تيم مدعي فصلهاي اخير باشد تا جايي كه ويسي در نيمفصل دوم بركنار و كرانچار به نيمكت زردپوشان اصفهاني برگشت، تغييري كه باعث شد تا سپاهان با 5 پيروزي در 8 بازي آخرش در ليگ، در جدول بالا بيايد و با پنجمي به كارش پايان دهد.
سقوط قهرماناز ديگر نكات جالب توجه دوره شانزدهم ليگ، افت هفت پلهاي مدافع عنوان قهرماني و سقوط تيمهاي ماشينسازي و صباي قم بود. استقلال خوزستان كه فصل پيش در كمال شگفتي قهرمان شد، پس از جدايي ويسي و چند بازيكن تأثيرگذارش و با توجه به مشكلات مالي، در ليگ شانزدهم در حد يك تيم معمولي نشان داد و در پايان فصل به مقام هفتم رسيد. در پائين جدول هم ماشينسازي در اولين فصل حضور در ليگ برتر، چند هفته مانده به آخر ليگ با نتايجي كه كسب كرد و با 9 باخت متوالي در ليگ شانزدهم ركورددار بود، با قرار گرفتن در رده شانزدهم اولين تيم سقوطكننده لقب گرفت و تغيير مربي و رفتن رسول خطيبي و آمدن فرهاد كاظمي هم دواي درد اين تيم نشد. صبا هم ديگر تيم سقوطكننده بود تا قم در ليگ برتر فصل آينده نمايندهاي نداشته باشد، بقاي سياهجامگان براي دومين دوره متوالي، آن هم با پيروزي در هفته پاياني از ديگر نكات فصل شانزدهم بود تا همچنان مشهد دو نماينده در ليگ برتر داشته باشد.
