نويسنده: مهدي فتحي مقدم
هفته جاري درميدان رقابت انتخاباتي از سوي حاميان دولت با سناريوي جديدي براي فرار از پاسخگويي درباره عدم تحقق وعدههاي دولت يازدهم همراه بود كه ميتوان آن را سناريوي فرار به جلو و در يك جمله «كارنامه خالي و استراتژي وعدههاي غير عملي!» برشمرد.
اتاق فكر مستقر در ستاد تبليغات يارپوششي در پي افت شديد مقبوليت خود با روخوانيهاي مكرر و غير مرتبط به شدت به دنبال «رقيب هراسي» رفته و وعدههاي نامزدهاي رقيب را هدف قرارداده است، در حالي كه نگاهي به بيش از 100 وعده انتخاباتي رئيسجمهور در انتخابات دور قبل نشان ميدهد بسياري از آنها يا تكذيب يا انكار و يا ناديده گرفته شده است كه اهم آنها اقتصادي و مربوط به بهبود معيشت مردم و ايجاد رونق و اشتغال براي جوانان بوده است.
به عبارت بهتر در حوزه وعدههاي اقتصادي ارائه شده، دولتمردان كارنامه قابل ملموسي را ارائه نكردهاند و غير از عدهاي معدود تقريباً اكثر مردم كوچه و بازار در جاي جاي ايران از اين كم كاري و انتظار براي تغييرات بزرگ با برجام ناراضياند. از همين رو تقريباً مسئولان دولتي با گاردي بسته وارد جريان انتخابات شدند و در چند ماه اخير از مواجهه با خبرنگاران فرار كردند. نمونههايي مانند دعوت گزينشي وزير كار و امور اجتماعي، برخورد وزير راه و شهرسازي با خبرنگار صدا و سيما و... و گفتوگو با خوديها را ميتوان در همين چارچوب ارزيابي كرد.
كارنامه خالي اين دولت در قياس با وعدههاي داده شده آنقدر واضح، مبرهن و قابل لمس براي مردم است كه حتي بازيهاي آماري يكسال اخير نيز براي بررسي مقايسهاي با دولت قبل و ماقبل آن هم قادر به ارائه موفقيتي چشمگير نيست و لذا در اين حوزه نيز دستان خالي كارشناسان حامي دولت را به علامت تسليم ميتوان مشاهده كرد.
آنقدر اعداد و ارقام از ريخت و پاشهاي هزينهاي در دولت، تا فسادهاي كشف شده سيستم بانكي در اين دوره و توليد نقدينگي و افزايش معوقات و... بالا رفته كه حتي در قياس با دولت قبل نيز ديگر قابل دفاع نيست. از همين رو دولتمردان، صاحبان رسانههاي حامي دولت و مشاوران سهامدار عمده مشغول در دولت، چارهاي ندارند جز فرار از پاسخگويي و حمله به وعدههايي كه اتفاقاً يا از جنس قانون برنامه ششم است يا از بايدهايي كه مكرراً در كلام نامزدهاي دولتي است!
به عنوان نمونه ماهنامه تجارت فردا در قالب مطالب متعدد به در دسترس نبودن وعدههاي نامزدهاي رقيب رئيسجمهور فعلي پرداخت بي آنكه هيچ اشارهاي به كارنامه دولت يازدهم در قياس با تحقق وعدهها ارائه كرده باشد.
يا خبرگزاري دانشجويان ايران در گفتوگو با يك مشاور خاص دولت گفته است: متأسفانه هيچ برنامه مدوني ارائه نميشود و افرادي كه تا ديروز طي نامهنگاري با يارانهها مخالف بودند؛ امروز وعدههاي خيالي افزايش يارانه ميدهند كه به هيچ وجه با ظرفيتهاي اقتصادي كشور مطابقت ندارد.
حل مشکلات با تفكر و رويه فعلي ممكن نيست
نكته قابل تأمل درباره اين تاكتيك انتخاباتي اصرار بر «ناتواني و تبليغ نميتوانيم با توجيه نميگذارند است كه لابد رابطه مستقيمي با تفكر حاكم بر رويه فعلي دولت دارد و مردم بايد در اين باره تصميم بگيرند كه اين تاكتيك انتخاباتي آينده كشور را چگونه ترسيم ميكندو كساني كه براي تحقق وعدههاي خود سالها به انتظار تصويب يك موافقتنامه منتظر ماندهاند و اكنون از واژههايي مانند «نميگذارند»، «سنگ اندازي»، «اجازه كار نميدهند» و... استفاده ميكنند، چگونه ميخواهند نيازها و بايدهاي امروز جامعه اهم از رفع مشكلات بيكاري، خروج از ركود و... را دنبال كنند؟!
وعدههاي داده شده
به جهت يادآوري، دكتر روحاني در وعدههاي انتخاباتي خود براي حل معضل بيكاري در كشور اعلام كرده بود:
1- برنامه اقتصادي من حل معضل اشتغال به خصوص براي تحصيلكردههاست.
2- اولين قدم در دولت تدبير و اميد بهبود دائمي محيط كسبوكار است كه در كوتاهمدت بستههاي تشويقي ويژهاي براي حركت اقتصادي در جامعه در نظر گرفته شده است.
3- من ميدانم شما از بيكاري رنج ميبريد، دولت شما رونق را به اقتصاد بازميگرداند، دولت شما به مشكل كارگران، اصناف، كارآفرينان توجه دارد، دولت شما ميداند شما جوانان آزادي ميخواهيد.
4- كشور بزرگ ايران نبايد اين همه بيكار داشته باشد.
5- در طول هشت سال گذشته فقط 500 هزار شغل در كشور ايجاد شده كه در شأن ملت ايران نيست.
6- كشور را ميتوان از بيكاري و گراني نجات داد.
7- ما 3 ميليون و 200 هزار بيكار داريم و اگر تنها 10 ميليون گردشگر وارد كشور شود بيش از 13 ميليارد دلار درآمد ارزي و 4 ميليون اشتغال درست ميشود، يعني با يك حركت صحيح در يك مسئله اقتصادي و اجتماعي ميتوانيم بيكاري را حل كنيم، بيكاري كه امروز تنها مشكل اقتصادي نيست بلكه مشكل اجتماعي نيز است و معضلات فراواني به همراه دارد.
8- مشكل بيكاري سبب شده است از هر پنج ازدواج يكي به طلاق منجر شود. با رونق اقتصادي و ريشهكن كردن بيكاري جلوگيري از اين كار امكانپذير است.
9- ما در زمينه مشاغلي كه سرمايه زيادي نميخواهد بايد فعال شويم. به اعتقاد من يكي از مهمترين وظايف دولت آينده بحث اشتغال است. من در برنامه دولت مهر و اميد برنامه جامعي را براي اين كار تدوين كردهام و اين برنامه در اختيار مردم قرار گرفته است.
10- سه راهبرد در بخش اشتغال ذكر شده است و براي هر كدام راهحلهاي ريز تدوينشده است تا ما بتوانيم مشكل بيكاري را در همان سال اول تا حد زيادي تقليل دهيم.
11- به جوانان ميگويم من علاقهاي ندارم براي پيروزي در انتخابات جشن بگيرم بلكه دوست دارم زماني كه غمي بر چهره كارگر نديدم جشن بگيرم.
12- ما ميتوانيم بيكاري را در مرحله نخست كاهش و در محله بعد در اندازه عادي بينالمللي قرار دهيم.
13- نخستين قدم، مهار بيكاري است و در مرحله دوم هم در اين كشور بايد به جاي نفاق و فاصله، فعاليت اقتصادي، فرهنگي و سياسي كشور بازگردد.
البته نامزدهايي كه خواستار تغيير وضع موجود هستند و وعدههايي ارائه كردهاند حتماً و بايد برنامههاي خود را براي تحقق آنها به خصوص بعد از جريان مناظره سوم ارائه دهند تا مردم بدانند مانند دور قبل انتخابات تنها با وعدههاي غيرعملي مواجه نيستند. وعدههايي كه به جاي حل مشكلات منجر به فربه شدن عدهاي خاص و افزايش ضريب جيني و افزايش دو برابري معوقات بانكها و در حقيقت افزايش بدهكاران بزرگ بانكي و... شده است.
