نویسنده: سحر لاله
پس از نامگذاري سال 1396 از سوي رهبر معظم انقلاب و تأكيد ايشان بر دو مقوله توليد و اشتغال، رئيسجمهور و معاون اول وي تأكيد كردند كه دولت يازدهم نه تنها در سال 95 بلكه در سالهاي پيش از آن نيز موفق شده 700 هزار شغل ايجاد كند. در همين حال افزايش تعداد متقاضيان شغل به ويژه فارغالتحصيلان دانشگاهي باعث شده تا ابهامات بسياري درباره اين آمار كه دولت آن را تحسين برانگيز ميخواند بهوجود آيد. مشاور اقتصادي رئيسجمهور در تحليل اين ابهامات و پررنگتر شدن سايه بيكاري در كشور معتقد است: «سه عامل رشد جمعيت در دهه 60، مشكلات اقتصادي و افزايش تعداد فارغالتحصيلان دانشگاه عامل وجود يك ميليون جوان ۳۵ ساله بيكار است.» دولت درباره توليد و ايجاد رونق اقتصادي نيز مدعي است كه در سال گذشته به بيش از 24 هزار واحد توليدي براي ادامه فعاليت تسهيلات داده و توانسته بيش از 5 هزار واحد كوچك و متوسط نيمه تمام را وارد مدار توليد كند اما واقعيت نشان ميدهد اين اعداد بزرگ و مثبت نتوانسته از شاخصهاي منفي اقتصاد كشور نظير تعداد ميليوني چكهاي برگشتي و اعلام ورشكستگي بنگاههاي اقتصادي بكاهد.
همچنين در سطح جامعه و افكار عمومي نيز فضاي نااميدي جوانان و فعالان اقتصادي پررنگتر از گذشته شده است، به طوري كه بسياري از تحليلگران سياسي نزديك به دولت نيز معتقدند اصليترين رقيب رئيسجمهور در انتخابات پيش رو كارنامه و عملكرد وي در عرصه اقتصادي است. دولت براي تبيين موفقيتهايش درباره افزايش توان توليد داخلي و ايجاد اشتغال، بدون فرافكني و متهم كردن دولت قبل و ساير قوا و نهادها، بايد آماري ارائه دهد كه رابطه ميان تعداد بنگاههايي كه تسهيلات گرفته و افرادي كه در آنها مشغول به كار شدهاند را نشان دهد.
برخلاف ادعاي مسئولان دولت در سايت مركز آمار هيچ مستندي درباره ميزان اشتغال خالص ايجاد شده در سالهاي 1384 تا 1392 و خالص اشتغال ايجاد شده در سالهاي اخير ارائه نشده است. تحليلگران معتقدند آمار اشتغالزايي 700 هزار نفر محصول برآورد ذهني مشاوران اقتصادي دولت روي كاغذ در خصوص ميزان تسهيلات داده شده و به دنبال آن شغلهايي ايجاد شده است. تزريق ميلياردها تومان نقدينگي به بنگاههاي اقتصادي بدون نظارت بر افزايش ميزان توليد و افزايش جذب نيروي انساني، نه تنها گرهي از مطالبه رهبر معظم انقلاب و مردم براي توليد و اشتغال باز نكرده بلكه منجر به افزايش حجم نقدينگي و سونامي تورم در سالهاي آينده خواهد شد. با اين توصيفات بايد از آقاي سيف كه به تازگي مطلبي درباره آمارهاي سياسي نوشته سؤال كرد: آمار سياسي و كلي گويي براي همه بد است يا استثنايي هم براي شما و دولتمردان قائلند؟
