افزايش فارغالتحصيلان تحصيلات تكميلي و مشكلاتي كه از نظر اشتغال و به كارگيري اين افراد در جامعه بهوجود ميآيد موضوعاتي است كه متأسفانه مسئولان نظام آموزش عالي كمتر توجهي به آن دارند.
در دورههاي تحصيلات تكميلي بايد دانشجو با استاد تعامل داشته باشد و اگر تعداد دانشجويان زياد باشد استاد فرصت رسيدگي به تحقيقات دانشجو را ندارد، بنابراين نبايد بيش ازحد نصاب دانشجوي ورودي در دانشگاهها بپذيريم و به هر نحو كه شده فارغالتحصيل را وارد جامعه كنيم، در اين صورت ناخودآگاه كيفيت را فداي كميت كردهايم.
زماني كه تعداد دانشجوي پذيرش شده تحصيلات تكميلي از حد مجاز فراتر رود به طور طبيعي استاد نميتواند با دقت پاياننامههاي دانشجويان را بررسي كند كه اين امر ضربه بزرگي به فارغالتحصيلان وارد خواهد كرد.
تحصيلات تكميلي اگر براي تمايل شخصي و براي كسب اطلاعات تخصصي باشد امري بجاست اما اگر به قصد كاريابي باشد درآينده به علت نبود زيرساختهاي مناسب براي جذب تحصيلكردهها بر اساس پتانسيل هر شخص، با مشكل مواجه شده و افراد فارغ التحصيل دچار افسردگي ميشوند.
متأسفانه برخي دانشگاهها همچون دانشگاه آزاد كه شهريه دريافت ميكنند و در مقطع كارشناسي ارشد ورودي نداشتهاند در مقطع دكتري دانشجو ميپذيرند، اين مراكز چون ميبينند تعداد فارغالتحصيلان ارشد افزايش يافته درصدد پذيرش دانشجويان دكتري هستند. بايد توجه كرد كه اين دانشگاهها سطح علمي كشور را كاهش ميدهند.
افزايش ظرفيت پذيرش دانشجويان بايد با ساختار و تجهيزات دانشگاهها همخواني داشته باشد، لذا بايد در كنار پذيرش تعداد بالاي دانشجو در دانشگاههايي همچون دانشگاه آزاد، عواملي چون تعداد اعضاي هيئت علمي، امكانات دانشگاه، مراكز تحقيقاتي و پژوهشي تدارك ديده شود و تنها براي جنبه اقتصادي اقدام نشود.
