نويسنده: سيدكريم آبيار*
آسيبهاي اعتياد و عرضه مواد مخدر براي عموم مردم آشكار است، بنابراين بايد از طريق سياستها و برنامهريزيها و آموزشها هنجارهايي بر مبناي افزايش انگيزه مشاركت و روحيه همكاري گروهي براي نوجوانان و جوانان جامعه در نظر گرفته شود و در يك محيط امن و با ثبات براي كنش و واكنش آنها به گسترش، افزايش و تحكيم سرمايه اجتماعي، همچنين تشويق آنها به پرهيز از فردگرايي كمك كرد. تقويت ساختار شبكههاي اجتماعي كه روابط متقابل را تسهيل ميكند و غنيسازي آموزشها در قالب تفريح و سرگرمي، تشويق مردم در جهت حضور داوطلبانه در نهادهاي اجتماعي و دادن امتيازاتي به اعضا از كاركردهاي مهم دولت در زمينه افزايش سرمايه اجتماعي ميتواند باشد. در حال حاضر عاملان تهيه و توليد موادمخدر در تلاشند مواد جديدتري را كه براي نوجوانان و جوانان جذابيت بيشتري دارد، روانه بازار كنند. با توجه به تلاش عاملان مواد مخدر براي جذب بهتر جمعيت جوان كشورمان ميتوان با اقدامات آسان و ساده و آموزشهاي فراگير به راحتي عرضه و تقاضا براي مصرف مواد مخدر را كنترل كرد.
نحوه زندگي ما و شكل ارتباط با فرزندان، شيوه و ميزان حمايت عاطفي كه از آنها كرده و ارزشها و اهدافي كه براي آنها تعريف ميكنيم، در كاهش تقاضا براي مصرف مواد مخدر مؤثر است، در واقع شيوه زيستن و روابطي كه داريم يكي از مهمترين بخشهايي است كه در صورت اصلاح به كاهش اين خطر و حفاظت فرزندان كمك ميكند.
در عين حال انجام اقدامات تكميلي درمان اعم از مشاوره درماني، گروه درماني، كار درماني، ورزش درماني، گفتار درماني، ايمان درماني و در نهايت خانواده درماني علاوه بر دارو درماني، منجر به كاهش اعتياد و عدم بازگشت معتاد به چرخه مصرف مواد مخدر ميشود.
* استاد جامعهشناسي دانشگاه تربيت مدرس
