ايرانيان مقيم خارج از كشور از نظر ازدواج، تابع قانون ايران هستند. ازدواج،طلاق و رجوع ايرانيان در خارج از كشور بايد به وسيله كنسولگريهاي مربوط در دفاتري كه از طرف ثبت احوال تهيه ميشود،ثبت و حداكثر هر يك ماه يك بار وقايع ازدواج و طلاق و رجوعي را كه در دفاتر به ثبت ميرسد. روي نمونههاي مخصوص تهيه و از طرف وزارت امور خارجه به سازمان ثبت احوال كشور فرستاده شود. ازدواج مرد خارجي با زن ايراني منوط به مسلمان شدن وي است.
از طرف ديگر ازدواج زن ايراني يا تبعه خارجي در مواردي هم كه مانع قانوني ندارد، موكول به اجازه مخصوص از طرف دولت است. وزارت كشور مجاز به صدور پروانه ازدواج بانوان ايراني با اتباع خارجي با رعايت شرايط زير ميباشد: 1- دادن درخواست نامه مرد و زن مبني بر تقاضاي صدور پروانه اجازه زناشويي به وزارت كشور. 2- گواهينامه از مرجع رسمي كشوري كه مرد تابع آن است مبني بر بلامانع بودن ازدواج با زن ايراني و به رسميت شناختن ازدواج در صورتي كه تهيه اين گواهينامه براي متقاضي امكان پذير نباشد، وزارت كشور ميتواند بدون دريافت مدرك فوق، در صورت رضايت زن، پروانه زناشويي را صادر كند. 3- در صورتي كه مرد غيرمسلمان و زن مسلمان باشد،گواهي يا استشهاد تشرف مرد به دين اسلام لازم است. همچنين وزارت كشور موظف است در صورت تقاضاي زن، نسبت به تحصيل مدارك زير اقدام كند:
الف – گواهينامه در مورد اينكه مرد مجرد است يا متأهل.
ب- گواهي نداشتن سابقه و محكوميت كيفري مرد.
ج – گواهي در مورد وجود استطاعت مرد و همچنين تعهد نامه ثبتي از طرف مرد مبني بر اينكه تعهد شود هزينه و نفقه زن و اولاد و هر گونه حق ديگري كه زن نسبت به او پيدا ميكند، در صورت بد رفتاري يا ترك و طلاق پرداخت كند.
