نويسنده: محمد اسماعیلی
«كشور بن بست ندارد» اين يكي از كليديترين عبارتهاي مقام معظم رهبري در اجتماع زائران حرم رضوي است كه نشان ميدهد تلاشهاي گسترده و يكپارچه يك جريان سياسي در طول ماههاي گذشته براي القاي اين نكته به جامعه كه «حركت در مسير انقلاب پس از 37 سال دچار بنبست شده است»نادرست بوده و مبتني بر واقعيتهاي موجود كشور نيست.
ناكارآمد نشان دادن «انقلاب»، «انقلابيگري» و «حركت در مسير گفتمان انقلاب اسلامي»در طول 44 ماه گذشته به اوج خود رسيده است تا جايي كه «انقلابي گري» مساوي با «تندروي»و «افراطي گري» نشان داده شد و با تاكتيكهاي مختلف رواني- رسانهاي لزوم تجديدنظر در مباني و اصول انقلاب اسلامي را مطرح كردند.
اين جريان تلاش كرد تا جاده انقلاب اسلامي را مسيري يك طرفه و توامان با چالش و تهديد و آسيب براي جامعه ايراني توصيف كند و افكارعمومي را از آينده انقلاب ترسانده و به اين باور برساند كه چنانچه مديران ارشد كشور رويه انقلابيگري را در پيش بگيرند، نتيجهاي جز تحريم و تهديد عايد كشور نخواهد شد و سيل فشارهاي اقتصادي مردم را از پاي در خواهد آورد. جريان مورد اشاره در حالي انقلاب و انقلابيگري را بيش از 5/3 سال تخريب و مساوي با هزينه براي جامعه معنا كرده كه هيچ راهكار مؤثر و مناسبي براي اداره كشور پيشنهاد نداده و با سوخت كردن فرصتهاي كشور، ركود و تورم و بيكاري را براي كشور به ارمغان آورده و زمينه جري شدن نظام سلطه و همپيمانان امريكا در منطقه و اروپا را فراهم ساخته است. «تكيه بر وعدههاي امريكا» محوريترين مؤلفه جريان غربگرا براي اداره كشور به جاي تكيه بر توان و ظرفيتهاي داخلي بوده و اشتغال زايي براي برخي از شركتهاي ورشكسته غربي به جاي تمركز بر كاهش نرخ بيكاري در داخل كشور از ديگر گلايههايي است كه افكار عمومي بر اين روش وارد كرده است.
فقدان تمركز بر توانايي قشر جوان و به جاي آن اعتماد به ايالات متحده امريكا براي فائق آمدن بر مشكلات داخلي از نخستين روزهايي كه دولت يازدهم روي كارآمدبا انتقادات جدي جامعه نيز روبهرو شد تا جايي كه رهبر معظم انقلاب اسلامي در مراسم تنفيذ حكم رئيسجمهور در شهريورماه 92 به تلويح بيان ميكنند كه اعتماد به غرب و فقدان توجه و تمركز بر توان داخلي ميتواند هزينههاي بيشماري را براي كشور به همراه داشته باشد. ايشان در همين جلسه تأكيد ميكنند كه استحكام ساخت دروني اقتدار ملي مسير دلخواه جامعه ايراني و حاوي دستاورد است: «درس بزرگي كه ما از اين فشارهاي اقتصادي دريافت كرديم، اين است كه هرچه ميتوانيم، بايد به استحكام ساخت داخلي قدرت بپردازيم، هرچه ميتوانيم در درون، خودمان را مقتدر كنيم، دل به بيرون نبنديم. آنهايي كه دل به بيرون ظرفيت ملت ايران ميبندند وقتي با چنين مشكلاتي مواجه شوند، خلع سلاح خواهند شد. ظرفيتهاي ملت ايران خيلي زياد است. ما بايد بپردازيم به استحكام ساخت دروني اقتدار ملي....»
ايشان همچنين لازم ميدانند كه در ديدار با اعضاي هيئت دولت يازدهم در همان سال 92يك بار ديگر لزوم توجه به توان و ظرفيتهاي داخلي را مورد تأكيد قرار دهند: «نگاهمان به بيرون نباشد. اين، توصيه ماست، اين معنايش اين نيست كه از امكاناتي كه در بيرون هست استفاده نكنيم، اين دو حرف با هم اشتباه نشود. اميدمان را به بيرون از ظرفيت داخلي كشور ندوزيم.»
هشدارهاي رهبري تنها به اين موارد خلاصه نميشود تا جايي كه ايشان در ديدار با اساتيد دانشگاهها درسال92 تأكيد ميكنند: «نكتهاى كه بر اين اساس بنده اصرار دارم در ذهن آقايان و خانمها و اساتيد محترم مطرح باشد، اين است كه «گفتمان علم و پيشرفت علمى» و «گفتمان پيشرفت عمومى كشور»- يعنى انگيزه براى سهيم شدن دانشگاه در پيشرفت كشور- در دانشگاه بايد حفظ شود كه البته امروز وجود دارد اما بايد حفظ و تقويت شود. هيچ چيزى نبايد با اين گفتمان در دانشگاه مزاحمت كند.» رهبر معظم انقلاب اسلامي در اسفندماه سال92 نيز با ابلاغ سياستهاي كلي «اقتصاد مقاومتي» به رؤساي قواي سهگانه و رئيس مجمع تشخيص مصلحت بار ديگر توجه مسئولان دولت به توانمنديهاي داخلي را مطرح ميكنند.
معظمله چند ده بار در طول مذاكرات هستهاي كشور نيز نسبت به آسيبهاي جدي چنين تفكري براي كشور هشدار دادهاند و از دولتمردان ميخواهند تا توسعه درون زا را جايگزين توسعه برونزا كنند: «كليد حل مشكلات اقتصادي در لوزان و ژنو و نيويورك نيست، در داخل كشور است و همه بايد مسئوليتهاي متفاوت خود را در تقويت توليد داخلي به عنوان «تنها راه علاج مشكلات اقتصادي» انجام دهند.»
ايشان امروز پس از گذشت 44ماه از عمر دولت يازدهم بار ديگر از مسئولان كشور ميخواهند تا ضمن توجه به توسعه درونزا، به جامعه يادآوري كنند كه انقلابيگري و حركت در مسير گفتمان انقلاب اسلامي نه تنها مساوي با تحريم و تهديد و فشار نيست بلكه برگ برنده كشور در دستيابي به اهدافي است كه جامعه انتظار داشته و همچنان اميد دارد تا بهواسطه آن مشكلات معيشتي و اقتصادي خود را حل كند: «بيان اين مطالب به اين علت است كه همه بدانند ما در زمينه مسائل و مشكلات اقتصادي بنبست نداريم و ميتوانيم پيش برويم. گماشتن مديران كارآمد، متعهد، با نشاط، پرانگيزه و قوي از جانب مسئولان ارشد كشور براي بخشهاي توليد يكي از اين الزامات است. بايد همانگونه كه در جنگ، مردم با مديريت صحيح وارد صحنه دفاع مقدس شدند و جنگ به نفع كشور به پايان رسيد، در عرصه اقتصاد و توليد نيز ميدان را براي مردم و نقش آفريني آنها باز كرد.»
بهراستي اگر اقدامات مؤثر و مفيدي در مسير تحقق اقتصاد مقاومتي در طول 44ماه اخير صورت ميگرفت، امروز رهبر معظم انقلاب اسلامي بارديگر اين مسئله را در نامگذاري سال مورد تأكيد قرار ميدادند؟ يا چنانچه از مسير مذاكره و تعامل با غرب، توليد و اشتغال داخلي رونق و شعارهاي هستهاي مانند اينكه: «با توافق مشكل وام ازدواج، آب شرب و محيطزيست حل ميشود» رنگ تحقق به خود ميگرفت، معظمله بار ديگر خود را ملزم به آن ميدانستند كه نام سال را «اقتصاد مقاومتي، توليد و اشتغال» انتخاب و از بن بست نبودن كشور سخن به ميان آورند و بار ديگر مطالبات تكراري و بر زمين مانده گذشته را تكرار كنند؟
بدون شك اگر قواي سه گانه و دستگاهها و نهادهاي مختلف به مطالبات مردمي رهبرمعظم انقلاب اسلامي توجه داشتند امروز كشور هزينههاي سرسامآور ناشي از توافق يك جانبه هستهاي را تحمل نميكرد؛ امروز نرخ تورم و بيكاري رشد تصاعدي به خود نميگرفت و اقشار مختلف جامعه ردپاي پررنگ ركود را در زندگيهاي خود احساس نميكردند يا صنعت هستهاي كشور تعطيل نميشد. بهراستي چرا هيچگاه توصيههاي رهبر معظم انقلاب در اين باره جدي گرفته نشده و به جاي عمل به اين توصيهها تلاش شده تا مسير تعديل مواضع انقلابي در مواجهه با غرب راه علاج كشور و گرهگشا توصيف شود.
