بر طبق قانون حمايت از خانواده، دريافت اجرت المثل از حقوق زن ميباشد. يعني اگر زن در منزل كارهايي مانند پخت و پز، خياطي يا نظافت منزل را به درخواست شوهر يا برحسب عرف انجام ميداده، اما قصد او انجام رايگان اين كارها نبوده،در هنگام طلاق ميتواند تقاضاي اجرت المثل داشته باشد. پس از طلاق در صورت درخواست زن مبني بر مطالبه حق الزحمه كارهايي كه شرعاً بر عهده او نبوده است، دادگاه ابتدا از طريق تصالح نسبت به خواسته زن اقدام ميكند و در صورت نپذيرفتن زن، اگر در موارد امور مالي شرط شده باشد، طبق آن عمل ميشود، در غير اين صورت اگر تقاضاي طلاق به دليل تخلف زن از وظايف همسري و يا سوء اخلاق و رفتار او نباشد، به ترتيب زير عمل ميشود: اگر زن كارهايي را كه شرعاً بر عهده او نبوده،به دستور شوهر يا غير مجاني انجام داده باشد و براي دادگاه نيز ثابت شود، دادگاه اجرتالمثل كارهاي انجام شده را محاسبه و حكم به پرداخت آن ميدهد و در غير اين صورت با توجه به سنوات زندگي مشترك و نوع كارهايي كه زن در خانه شوهر انجام داده و وضع مالي شوهر، دادگاه مبلغي را بابت بخشش يا نحله براي مرد تعيين ميكند.