
خانواده هندبال در انتخابات روز گذشته به مديري اعتماد کردند که تجارب زيادي در اين رشته دارد. پيروزي حداکثري عليرضا رحيمي نشان از دغدغههاي زياد اهالي هندبال دارد و خوشبختانه رئيس جديد به همه پيچ و خمهاي آن آگاه است. بدون شک با توجه به پيروزي قاطع در انتخابات انتظارات از رئيس جديد فدراسيون بالاست. نکته مهمي که بيش از همه بايد مدنظر قرار بگيرد همدلي، انصاف، تلاش و همراهي است که جاي خالي آن در خانواده اين رشته احساس ميشود. با در نظر گرفتن وضعيت هندبال بايد بپذيريم که رحيمي به تنهايي نميتواند معجزه کند. رئيس فدراسيون ميتواند سياستهاي کلي و کلان را مشخص کند، اما اين سياستها و اهداف بايد توسط اهالي هندبال اجرايي شوند. اعضاي اين رشته و آنها که هندبال را دوست دارند، بايد فدراسيون را در رسيدن به هدفها ياري کنند. مهمترين رسالتي که رئيس فدراسيون هندبال دارد ايجاد وفاق و همدلي ميان همه منتقدان و کارشناسان و کنار هم قراردادن آنها در جهت رسيدن به اهداف از پيش تعيين شده است. جاي تأسف دارد رشتهاي چون هندبال با پيشينهاي که در ورزش ايران دارد تا اين اندازه مظلوم واقع شود و حتي در بازيهاي کشورهاي اسلامي نيز حضور ندارد.
در حالي که قطعاً اگر به اين رقابتها اعزام شويم، حرفهاي زيادي براي گفتن خواهيم داشت. در چنين شرايطي نميتوان انتظار داشت تيم ملي قوي در اختيار داشته باشيم. تيم ملي بزرگسالان پتانسيل خوبي دارد، ولي بايد اين واقعيت تلخ را پذيرفت که تيم ملي نيز مدتها اسير تنش و حاشيه شده است. نسل مستعدي در تيم ملي حضور دارد، اما همه آنها مدعي هستند و خبري از انضباط و انسجام نيست. به همين دليل است که مديريت تيم ملي را نيز بايد يکي از چالشهاي پيش رو عنوان کرد. بهعلاوه اينکه در بخش تيمهاي پايه هم در اين سالها توجه زيادي به آن نشده و در صورتي که در آينده حمايت منطقي و حرفهاي از تيمهاي ردههاي سني شود با توجه به استعدادهاي ناب هندبال در کشور ميتوان تيمهاي ملي نوجوانان و جوانان قوي تشکيل داد.