عزت‌اللهی: در روسیه عاشق نشده‌ام/ کی‌روش گفت به روستوف و آنژی برو

هافبک‌ جوان و آینده دار تیم ملی فوتبال ایران در تازه‌ترین اظهارنظرش درباره موضوعات مختلفی سخن گفته است. او درباره علایق شخصی‌، زندگی‌ و آینده فوتبالی‌اش با سایت اسپورت روسیه گفت‌وگو کرده است.

به‌ گزارش ‌ایسنا ‌و ‌به نقل از اسپورت روسیه، سعید عزت‌اللهی، هافبک جوان و آینده دار تیم‌ ‌ملی فوتبال ایران در نقل‌ و انتقالات زمستانی تصمیم گرفت از روستوف جدا شود و راهی تیم آنژی ماخاچکالا شود تا فرصت بیشتری برای بازی کردن داشته باشد. عزت اللهی با وجود سن کمی که دارد بسیار پخته عمل می‌کند. او حساب شده به روستوف آمد و بعد از آن برای اثبات جایگاهش در فوتبال روسیه راهی آنژی شد. او می‌تواند فارسی، اسپانیایی و انگلیسی صحبت کند و روسی را تا حد کمی برای سلام و احوالپرسی کردن می‌داند.

هافبک جوان و آینده دار تیم‌ ‌ملی فوتبال ایران مصاحبه‌ای با سایت اسپورت انجام داده که به شرح زیر است:

* شما چند وقتی است که در روسیه فعالیت می کنید. وقتی به ایران می روید چه سوالاتی از شما پرسیده می‌شود؟

اغلب سوالات جالبی از من می‌شود. مثلا آن جا چقدر برف می‌آید یا درجه سرما چقدر است؟ جواب این است که روسیه کشوری بزرگ و سردی است و طبیعتا من در تمام نقاط این کشور نبودم و تنها در روستوف بازی کرده‌ام و آب و هوای روستوف تقریبا مثل ایران است. امیدوارم هم اکنون که به داغستان آمده‌ام تا برای آنژی بازی کنم نیز آب و هوایی مشابه با روستوف داشته باشد.

* درباره آنژی چه شناختی مردم ایران دارند و چه سوالاتی می پرسند؟

مردم ایران علاقه زیادی به فوتبال دارند و اکثر بازی‌ها را می بینند. آنژی به خاطر حضور بازیکنانی بزرگ در گذشته نزد علاقمندان به فوتبال در ایران محبوب و شناخته شده است. بیشتر به خاطر این که بازیکنانی همچون ساموئل اتوئو، روبرتو کارلوس و دیارا در این تیم بازی کرده‌اند. خوشحالم که عضوی از خانواده‌ بزرگ آنژی شده‌ام. می دانم موفقیتم در این تیم تا چه اندازه مهم است و می‌خواهم از تمامی فرصت‌ها به نحو احسن استفاده کنم. آنژی ظرفیت بسیار بالایی دارد. من امیدوارم که فوتبال خوبی را در این جا ارائه کنم و به تیمم کمک کنم و هواداران را خوشحال کنم.

* کار با الکساندر گریگوریان در آنژی چطور است؟

تمریناتی که در آنژی داریم بسیار سخت است که البته برای تمامی بازیکنان در نظر گرفته می‌شود. وظیفه ما بازیکنان این است که به بهترین شکل ممکن تمرین کنیم تا بتوانیم روند رو به رشدی را داشته باشیم. باید تلاش کنیم تا هر چه‌ سریع‌تر جایگاه مان را در جدول رده‌بندی بهبود ببخشیم. ما بازیکنان خوبی در اختیار داریم. پیروزی برابر اوفا بعد از تعطیلات خیلی به ما کمک کرد که به این هدف نزدیک‌تر شویم.

* مدیر برنامه ات عنوان کرد که باید به آنژی بروی و زمان زیادی برای بازی کردن داشته باشی، آیا به خاطر همین هدف به این تیم آمدی؟

بله. این هدف اصلی من بود که باعث شد از روستوف جدا شوم و به آنژی بروم. در روستوف زمان زیادی برای بازی کردن نداشتم و در اغلب بازی‌ها نیمکت نشین بودم و یا تنها پانزده تا بیست ‌دقیقه برای تیمم بازی می‌کردم. انتظار داشتم بیشتر در ترکیب قرار بگیرم. می‌خواهم بیشتر بازی کنم. در حال‌ حاضر آنژی شرایط خوبی برای من فراهم کرده است. من امیدوارم که در این جا بتوانم با اثبات خودم بیشتر بازی کنم و خودم را ثابت کنم.

* آیا در حال‌ حاضر که به آنژی آمده‌ای بازی‌های روستوف در لیگ اروپا خصوصا پیروزی برابر اسپارتا پراگ را دنبال کردی؟

بله. از کسب این برد هم خیلی خوشحال شدم. روستوف در خانه توانست با چهار گل به برتری برسد. حالا بازی بسیار سختی با منچستریونایتد خواهند داشت. البته روستوف در مرحله گروهی با اتلتیکومادرید و بایرن مونیخ نیز بازی کرده و به خوبی می داند که باید چطور با تیم‌های بزرگ بازی کند و منچستریونایتد اولین تیم سختی نیست که با آن روبرو می‌شود.

* شما متولد شهر انزلی هستید. درباره این شهر به ما توضیح دهید.

انزلی شهر فوتبال دوستی است. ساحل دریای خزر یکی از زیباترین مناطق آن جا است و مردم این شهر علاقه زیادی به فوتبال دارند. من فکر می‌کنم آن جا شبیه به آنژی است و از نظر جغرافیایی نیز نزدیک به هم هستند. فکر می‌کنم که هواداران از ایران بتوانند با قایق‌های کوچک از دریای خزر عبور کنند و من را تشویق کنند (با خنده).

عزت الهی در ترکیب اتلتیکومادرید برابر جوانان چلسی

* درست است که انزلی به پایتخت "خاویار ایران" معروف است؟

بله. همین طور است. ولی صادقانه باید این را بگویم که من خودم از آن دسته از افرادی هستم که هنوز خاویار نخورده‌ام. یک بار فقط خیلی بچه بودم کمی آن را تست کردم و خوشم نیامد. به همین خاطر دیگر به سراغش نرفتم.

* شما در خانواده‌ فوتبالی پرورش یافته‌اید درست است؟

بله. پدر و عموی من هر دو بازیکنان فوتبال بودند و دو بار نیز به قهرمانی رسیدند و من خیلی خوشحال هستم که راه آنها را ادامه‌ دادم و در باشگاه خودمان بازی کردم. برای تمام انزلی چی‌ها بازی برای ملوان یک افتخار بزرگ محسوب می‌شود. البته سردار آزمون هم همین طور است. او هم از یک اعضای خانواده‌ فوتبالی آمده است و پدرش والیبالیست حرفه‌ای بود و همین باعث شد که سردار در ابتدا والیبال بازی کند و بعدا به سمت فوتبال کشیده شود. پدرم همیشه به من می گفت‌ که باید فوتبالیست شوم، ولی دخالتی در این موضوع نداشت که در چه پستی قرار بگیرم. البته در ابتدا والیبال و بسکتبال نیز بازی می‌کردم، اما در نهایت فوتبال را انتخاب کردم و خیلی خوشحال هستم که این اتفاق رخ داد.

*  در داغستان نیز مثل ایران کشتی ورزش اول محسوب می‌شود و فکر می‌کنم هر کسی که در کشتی شکست بخورد راه فوتبال را پیش‌رو می‌گیرد. (با خنده) در ایران نیز همین طور است؟

بله. کشور ما، کشور کشتی دوستی محسوب می‌شود و در این جا کشتی از هواداران زیادی برخوردار است. داغستان و ایران شباهت‌های زیادی با هم دارند. به خاطر وجود مسلمانان زیاد و مسائل دیگر که همگی آنها برایم مهم بود. البته باید این را بگویم که در کنار کشتی، فوتبال هم در ایران و هم در داغستان هواداران خودش را دارد و دیگر مثل گذشته نیست. شاید بتوان گفت‌ فوتبال هواداران بیشتری نسبت به کشتی دارد. به خاطر همین من خودم نگران کشتی هستم که جایگاهش را مثل گذشته ندارد. ایران همیشه کشتی‌گیران خوبی داشته که در رقابت‌های جهانی و  المپیک قهرمان شده‌اند. آنها برای ما بسیار مهم هستند و باید به آنها کمک کنیم و باعث شویم که آنها بتوانند در آینده نیز افتخار آفرین باشند.

* الگوی فوتبال پدرت و الگوی فوتبالی خودت چه کسانی هستند؟

پدرم علاقه زیادی به بازی‌های زین الدین زیدان داشت و او را "زیدان بزرگ" می نامید. الگوی فوتبالی خودم را هم اگر بگویم از ایران کریم باقری را انتخاب می‌کنم که قبلا بازیکن تیم‌ ‌ملی فوتبال  کشورم بوده و در جهان نیز پل پوگبا را انتخاب می‌کنم که هم پست من است و سعی می‌کنم شبیه او بازی کنم.

* آیا آکادمی‌های فوتبال در ایران و روسیه آن طور که شما تجربه کرده‌اید شبیه به هم هستند؟

در ایران کارهای زیادی اخیرا در آکادمی‌های فوتبال صورت گرفته است و شباهت‌های زیادی نیز به وجود آمده است. این موضوع در حال‌ حاضر خیلی جدی در فوتبال ایران دنبال می‌شود. حتی رییس فدراسیون فوتبال ایران با دقت این مسائل را زیر نظر دارد و خواستار ایجاد آکادمی هایی مانند کشورهای قدرتمند شده است. البته این زمان بر است و قطعا زمان می‌خواهد تا این آکادمی ها بتوانند نقش موثر خود را در رشد و توسعه فوتبال ایران داشته باشد. در روسیه شرایط خیلی خوب است. تمام تیم‌های باشگاهی تیم آکادمی هم دارند و بازیکنان کم سن و سال خودشان را پرورش می‌دهند و این خیلی باعث پیشرفت بازیکنان می‌شود. در ایران تیم‌هایی همچون تیم‌های فولاد و استقلال آکادمی های خوبی دارند و بازیکنان خوب از سراسر کشور را جذب می‌کنند. من فکر می‌کنم که خیلی از آنها در آینده بتوانند بازیکنان اصلی تیم‌ ‌ملی فوتبال ایران شوند. من امیدوارم که این سیستم که در حال‌ حاضر فقط در یکی ، دو باشگاه ایرانی وجود دارد در آینده فراگیر شود و در همه باشگاه‌ها خصوصا ملوان وجود داشته باشد.