به محض وقوع عقد، زن مالك مهريه ميشود و ميتواند هر نوع تصرفي را كه بخواهد در آن انجام دهد. البته بايد توجه داشت كه اگر طلاق قبل از نزديكي انجام شده باشد،فقط نيمي از مهريه به زن تعلق ميگيرد و اگر مرد تمام مهريه را در زمان عقد به زن پرداخت كرده باشد، با وقوع طلاق قبل از نزديكي، زن بايد نيمي از مهريه را به مرد برگرداند. مهريه عندالمطالبه، مهريهاي است كه هر زمان زن آن را درخواست كند،شوهر موظف به پرداخت آن باشد. اگر مهريه زن عندالمطالبه باشد، زن ميتواند قبل از دريافت مهريه از تمكين و اداي وظايف زناشويي خودداري كند. در اين فرض، عدم تمكين از شوهر موجب سقوط نفقه نميشود. به اين حق شرعي زن، حق حبس گفته ميشود. بنابراين اگر زن حتي يك بار به اختيار خود به اداي وظايف زناشويي اقدام كرده باشد، ديگر نميتواند به حق حبس خود استناد كند و ملزم به تمكين است. در اين حالت اگر زن پس از نزديكي از تمكين و اطاعت از شوهر خودداري كند، نفقه او ساقط ميشود. نكته ديگر اينكه اگر مهريه وجه رايج باشد، به نرخ روز محاسبه و پرداخت ميشود، مگر اينكه زوجين در هنگام اجراي عقد به نحو ديگري توافق كرده باشند.