محققان با بررسي مغز نوزاداني كه خواهر و برادر بزرگتر آنها مبتلا به اوتيسم بودند، قادر به شناسايي 80 درصد از نوزاداني شدند كه بعدها و در سن دو سالگي به اوتيسم مبتلا ميشدند. اين پژوهش براي اولين بار نشان ميدهد كه ميتوان از نشانگرهاي زيستي مغز براي شناسايي نوزادان پر خطر، يعني كساني كه خواهر و برادر بزرگتر مبتلا به اوتيسم داشته و در 24 ماهگي به اين مشكل دچار ميشوند، استفاده كرد. آنها دريافتند كودكاني كه به اوتيسم مبتلا شدند در مقايسه با كودكاني كه خواهر و برادر بزرگتر مبتلا به اوتيسم نداشتند، در 6 و 12 ماهگي سطح مغز آنها بيش از حد رشد يافته است. ميزان افزايش رشد سطح مغز در سال اول زندگي با افزايش حجم مغز در سال دوم زندگي اين نوزادان در ارتباط بود و در نهايت رشد بيش از حد مغز با ابتلا به اوتيسم در سال دوم زندگي اين نوزادان در ارتباط است.