سيوپنجمين جشنواره فيلم فجر با بازگشت سيمرغ بلورين فيلم کوتاه و کسب يک دستاورد بزرگ براي فيلم کوتاه به پايان رسيد. ميگويم فيلم کوتاه به جاي اينکه بگويم انجمن سينماي جوانان ايران، چراکه معتقدم انجمن کارش تنها حمايت از توليدات خودش نيست که حمايت از توليد فيلم کوتاه در سراسر کشور است.
حتي معتقدم هر کجاي اين کره خاکي فيلمساز ايراني فيلم کوتاه، اثري را خلق کند، انجمن سينماي جوانان ايران موظف به حمايت از اوست. پس مرز ميان توليدات انجمن و ديگر فيلمهاي توليد شده فيلمسازان ايراني بايد يک جايي شکسته شود و چه جايي بهتر از اينجا که حرف از يک موفقيت بزرگ براي فيلم کوتاه مطرح است. لاجرم با چنين ذهنيتي لازم ميدانم بازگشت فيلم کوتاه به جشنواره فيلم فجر که دستاورد همه جامعه بزرگ فيلم کوتاه است را تبريک گفته و خرسنديام را از خرسندي اين جامعه شريف و خلاق اعلام نمايم.
امروز که جشنواره فيلم فجر پايان يافته و سيمرغ فيلم کوتاه بر شانههاي يکي از جوانان اين مرز و بوم نشسته است بايد بگويم که اين بازگشت ساده نبود و سختيهايش تا ساعاتي پيش از اختتاميه نيز ادامه داشت، اما اکنون حرف زدن از آن جدالها و مخالفتها ضرورتي ندارد. مهم اين است که سالها تلاش جمع عظيمي از فيلمسازان براي ديده شدن در جشن سينماي ايران به ثمر نشست و اين شادماني را نبايد با حاشيههاي ناگزير هميشگي تلخ کرد. در اين بين هرگز نبايد تلاش مجدانه جناب آقاي دکتر ايوبي را از ياد برد. به سهم خودم از صبر و شکيبابي و منطق مثالزدنيشان در اين امر سپاسگزارم که بيش از هر چيز کلاس درسي بود براي من.
اينجانب به عنوان خادم تازهوارد جامعه پر پشتوانه فيلم کوتاه ضمن تبريک به کارگردان و گروه برگزيده فيلم کوتاه سيوپنجمين جشنواره فيلم فجر، اميدوارم اين جايزه انگيزههاي فيلمسازان فيلم کوتاه را دوچندان کند. هرچند موفقيت هيچ هنري در گرو جايزهها نيست. آرزو ميکنم جايزه اصلي سينماي کوتاه از مردم و مخاطبان آگاه اين سينماي شريف دريافت شود؛ به اميد آن روز.
