حادثه زمين فوتبال چوار و شهادت جمعي از فوتباليستهاي كشورمان توسط رژيم بعث عراق در جريان جنگ تحميلي، يكي از وقايع تلخ روزهاي دفاع مقدس است؛ حادثهاي كه بيشتر از قبل مظلوميت كشورمان را در جنگ تحميلي حكومت وقت عراق عليه ايران نشان داد. با گذشت سالها از فاجعه زمين چوار اما آنطور كه بايد به نظر ميرسد حق اين شهداي عزيز كه مظلومانه و در جريان يك بازي فوتبال با بمباران هوايي عراق به شهادت رسيدند ادا نشده و فوتبال ايران بيشتر از آن كه به قهرماناني مانند شهداي چوار ببالد، درگير حاشيهها و اتفاقاتي است كه رنگ و بويي از اخلاق و جوانمردي ندارد. اين در حالي است كه شهداي چوار نشان دادند فوتبال بر خلاف روي زشتي كه اين روزها از خودش نشان ميدهد، ميتواند ميداني براي پر كشيدن و آسماني شدن هم باشد. در حالي اين روزها فوتبال كشورمان غرق در فساد و پروندههاي گوناگون غيراخلاقي و مالي است كه جاي خالي الگوهايي مانند شهداي فوتباليست چوار به خوبي احساس ميشود؛ شهدايي كه فوتبال و ورزش را نه به خاطر قراردادهاي ميلياردي كه اين روزها بسته ميشود، بلكه تنها بهدليل علاقهاي كه داشتند بازي ميكردند و خلوصشان باعث شد تا در نهايت در زمين فوتبال به فيض شهادت هم برسند. فوتبال ايران نيازمند بازگشت به ارزشهاي اخلاقي و قهرماناني مانند شهداي فوتباليست چوار است.
با گذشت نزديك به سه دهه از شهادت جمعي از فوتباليستها در زمين فوتبال اما سيستم مديريتي حاكم بر فوتبال كشورمان نتوانسته است حق اين شهدا و قهرمانان را به خوبي ادا كند و برنامه ويژه و تأثيرگذاري كه بتواند ياد شهداي چوار را زنده كند، انجام نشده و كمكهاي فدراسيون فوتبال و باشگاهها و همچنين متوليان ورزش كشورمان در اين زمينه سبب شده تا شهداي چوار كه نماد مظلوميت فوتبال و ورزش ايران هستند، همچنان گمنام باقي بمانند و خيلي از فوتباليستهاي ايراني درباره اين اتفاق تلخ اطلاعات چنداني نداشته باشند. اين در حالي است كه نياز امروز فوتبال زنده نگه داشتن قهرمانان واقعي ورزش فوتبال يعني شهداي مظلوم چوار است، مسئلهاي كه به طور قطع ميتواند زمينهساز تأثيرات زيادي از نظر معنوي و فرهنگي در فوتبال باشد و اين ورزش را كه گرفتار بياخلاقيهاست، به سمتي ببرد كه عاري از فساد و مسائل ضدفرهنگي باشد. به هر حال قابل كتمان نيست به رغم وجود فوتباليستهايي كه داعيهدار ارزشها در سطح اين ورزش پرطرفدار هستند، كج رويها و مسائل غير اخلاقي نيز با توجه به ورود پولهاي بيرويه در اين ورزش نفوذ كرده و سبب شده است تا بخشي از فوتباليها درگير مسائلي شوند كه ضربات زيادي به حيثيت و اخلاق در عرصه اين ورزش بزند تا جايي كه نمايندگان مجلس با تحقيق و تفحص در فوتبال كشور، پرونده قطوري از فساد حاكم بر اين رشته ورزشي تهيه كردهاند كه نشان دهنده وضعيت نامناسب فرهنگي و اخلاقي حاكم بر فوتبال كشور است.
اين مسئله بيشتر از هميشه به عملكرد مسئولان و مديران فوتبال بر ميگردد كه ارادهاي براي فعاليتهاي فرهنگي و اخلاقي در سطح فوتبال كشور نداشتهاند و تنها به برگزاري برنامههاي روتين و نمايشي بسنده كردهاند؛ مسئلهاي كه نشان ميدهد در سيستم مديريتي فوتبال، مسائل اخلاقي و فرهنگي محلي از اعراب ندارد و تنها براي رفع مسئوليت به برنامههاي دمدستي مانند نصب بنر و انداختن چفيه روي دوش بازيكنان اكتفا كردهاند. اين در حالي است كه به طور قطع با اولويت قراردادن اخلاق و مسائل فرهنگي، فوتبال به جايي نميرسيد كه امروز فساد حاكم بر آن و سوءاستفادههايي كه از بيتالمال ميشود، به يك زخم چركين در ورزش كشورمان تبديل شود. زنده نگه داشتن و الگو قراردادن شهداي حادثه چوار تنها ميتواند يكي از برنامههايي باشد كه به سالمسازي فضاي فوتبال از ناهنجاريهايي كه بر آن حاكم است، كمك كند اما فوتبال با وجود داشتن چنين قهرماناني كه جانشان را مظلومانه، آن هم در زمين فوتبال از دست دادند، به دنبال چهرهسازي و الگوسازي از بازيكناني است كه برخي از آنها صلاحيت اخلاقي و فرهنگي لازم را ندارند. البته در سالهاي اخير فدراسيون فوتبال و سازمان ليگ در روز 23 بهمن كه گراميداشت حادثه چوار است، اقدام به برگزاري برنامههايي كردهاند كه به نظر ميرسد مقطعي است و خروجي خاصي در فوتبال ندارد و تنها براي رفع مسئوليت است. در اين بين از رسانههاي ورزشي هم نبايد غافل شد كه از كنار نام اين قهرمانان به راحتي عبور كردهاند و در مقابل به بزرگنمايي بادكنكي فوتباليستهايي ميپردازند كه برخي از آنها صلاحيت اخلاقي ندارند و اين نشان ميدهد كه شهداي چوار همانطور كه مظلومانه شهيد شدند، امروز هم با بيتوجهي مسئولان و اكثر رسانهها مظلوم واقع شدهاند؛ شهدايي كه قهرمانان واقعي فوتبال هستند اما حقشان ادا نميشود.
