از برجام ميگوييم، تمام دفاع زنگنه از خود حول محور افزايش توليد و صادرات نفت ميچرخد كه اولي مرهون كاركناني است كه او، آنها را «زائد» ميخواند و دومي نشئت گرفته از تلاش امور بينالملل نفت بود.
وزير نفت خيلي علاقه دارد افزايش صادرات نفت ايران را دستاورد بزرگي بنامد كه حاكي از درايت اوست ولي هيچگاه نميگويد اگر چنين توانمندياي وجود داشت، دليل ذخيره كردن 28 ميليون بشكه ميعانات گازي روي دريا چيست؟ همگان ميدانند ميعانات گازي خيلي سخت به فروش ميرود و اگر با قيمت روز به فروش برود، نشاندهنده توانمندي وزارت نفت است ولي 28 ميليون بشكه ذخيره روي آب، خود حديث مفصلي است.
اين تنها خروجي زنگنه در وزارت نفت بود كه البته بخش اعظمي از اين موفقيت، به دليل برجام بود و بس و بدون ترديد، وزير نفت بدون برجام صنعت نفت را تعطيلتر از آني ميكرد كه امروز شاهد آن هستيم. وزير نفت خط لوله صلح را روي هوا برد، قول داده بود كرسنت را يك هفتهاي به پايان برساند كه 40 ماه گذشت ولي خبري نشد، ميانگين پيشرفت پروژههاي پارسجنوبي را از 5/1 درصد به 5/0 درصد رساند، پروژه پالايشگاه ستاره خليجفارس را به حال خود رها كرد، از هدفمندي يارانهها سود كرد ولي از له شدن كمر وزارت نفت در پرداخت يارانهها گفت و در كل سنگ روي سنگ نگذاشت و حالا براي فرار به جلو، به شكايت روي آورده است.
او قراردادهاي جديد نفتي را بهانه كرده است و سعي دارد با انداختن توپ به زمين منتقدان، اينگونه القا كند كه وزارت نفت سعي زيادي در اجرايي كردن IPC داشته و دارد ولي عدهاي چوب لاي چرخ ما ميگذارند. امروز رسماً اعلام شد كه وزير نفت از یک عضو كميسيون انرژي مجلس شكايت كرده و در دلايل اين شكايت گفته شده كه سخنان وي فراتر از حد قانونياش بوده است! بايد توجه داشت اصل 86 قانون اساسي ميگويد: نمايندگان مجلس در مقام ايفاي وظايف نمايندگي در اظهارنظر و رأي خود كاملاً آزادند و نميتوان آنها را به سبب نظراتي كه در مجلس اظهار كردهاند يا آرايي كه در مقام ايفاي وظايف نمايندگي خود دادهاند، تعقيب يا توقيف كرد.
نكته جالب اينجاست كه اوج انتقادات این نماینده مجلس از قراردادهاي نفتي مربوط به روزهايي بود كه چارچوب كلي آن هنوز به تصويب نرسيده بود و وقتي به تصويب نهادهاي قانوني رسيد، انتقادات نسبت به آن فروكش كرد.
چند ماه از تصويب و ابلاغ اين قرارداد ميگذرد و وزارت نفت طي اين چند ماه از برگزاري مناقصه و حتي توليد از لايه نفتي پارسجنوبي گفت ولي اين وعدهها دچار تكرار و در نهايت هم به يك ماه ديگر موكول ميشد. ناكامي وزارت نفت در برنامه پرطمطراق جذب سرمايه منبعث از بلاتكليفي مديريتي و كارشناسي در نفت است بهطوري كه تا به امروز نه اسناد مناقصه تهيه شده و نه متن اصلي قرارداد تنظيم شده است. حالا زنگنه با انبوهي از انتقاداتي كه به وي وارد است و ميداند هيچ توجيه منطقي براي آن وجود ندارد، با فرافكني و شكايت از يك نماينده مجلس سعي دارد آدرسي انحرافي به افكار عمومي ارائه دهد.
او از كسي شكايت كرده كه طي يك ماه گذشته، بر سر نرخ خوراك پتروشيمي تمام قد پشت وزير نفت ايستاد و بهشدت از برنامه وي حمايت كرد تا به وزير نفت بگوید در اداره كشور، بايد به فكر منافع ملي بود نه غرضورزيهاي شخصي. با اين وجود زنگنه از او شكايت كرده است تا با تمسك به اين شكوائيه، اينطور القا كند كه قصد ما كار كردن بود ولي نگذاشتند و مجبور به شكايت شديم!
ريشهيابي شكايت وزارت نفت از منتقدان خود در ماههاي پاياني دولت چندان كار سختي نيست ولي بهتر بود وزير نفت به جاي اينگونه اقدامات به افكار عمومي پاسخ ميداد برآيند وزارت 40 ماههاش چه سودي براي نفت داشته است دليل عقبماندگي و وضعيت امروز صنعت نفت چيست؟
چرا پرونده كرسنت روشن نميشود وزير نفت پشت به پشت زير وعدههاي خود ميزند و دست آخر با يك شكايت به دنبال توجيه همه سوءمديريتهاي خود است؟
