
پس از ماهها بلاتكليفي رئيس فدراسيون كاراته انتخاب شد و حالا رئيس جديد براي سروسامان دادن به اين رشته كار دشواري را در پيش دارد. فرجي در واقع فدراسيوني را تحويل گرفته كه با بدهيهاي سنگيني روبه است و همين مشكلات مالي ميتواند حواشي تازهاي به وجود بياورد. با اين حال موضوع اصلي كه ميتواند به بقاي مديريت جديد كمك كند نتايج تيمهاي ملي در عرصههاي بينالمللي است. پتانسيل فني كاراته كاران كشورمان بالاست و تيم يك دستي را در اختيار داريم. خوشبختانه اين يك نقطه عطفي براي فدراسيون است تا بتواند موفقيتهاي كاراته را تداوم ببخشد. منتها با توجه به چالشهايي كه از قبل با آنها مواجه هستيم رئيس فدراسيون بايد تلاش كند تا نظرات مختلف با يكديگر همسو شوند و از سوي ديگر جامعه كاراته نيز بايد دست از سهمخواهي بردارد تا در المپيك شاهد درخشش ملي پوشانمان باشيم. بها دادن به پيشكسوتان كاراته از ديگر مواردي است كه انتظار ميرود در مديريت جديد در دستور كار قرار بگيرد.
استفاده از تجربيات آنها و همسو كردند مخالفان و موافقان چالش اساسي است كه برطرف كردن آن بسياري از مشكلات را حل خواهد كرد. البته اهميت كميته فني را نيز نبايد فراموش كرد؛ در گذشته شاهد حضور افرادي در اين كميته بوديم كه با كاراته روز دنيا آشنايي نداشتند. اهالي كاراته انتظار دارند كه اشتباهاتي كه سرپرست قبلي انجام داد و تنها به افرادي كه پشت در اتاقش رفت و آمد داشتند، بها ميداد دوباره تكرار نشود. ورود كاراته به المپيك اين فرصت را به مليپوشان كشورمان ميدهد تا قدرت خود را اين بار در تاتامي توكيو نشان دهند. پرداخت نشدن پاداشها پس از مسابقات جهاني مليپوشان را دلخور كرده است. اگرچه ورزشكاران بايد از لحاظ مالي تأمين باشند تا بدون دغدغه روي ورزش تمركز كنند، ولي با اين حال آنها بايد بدانند كه مسئوليتشان از گذشته سختتر شده است. در حال حاضر يك پروسه سهساله تا المپيك 2020 را در پيش داريم و در صورتي كه سرمايهگذاري و توجه ويژه به كاراته شود بدون شك المپينهاي كاراته در المپيك مدالآوري خواهند كرد.