اين روزها خبري با سند در رسانهها منتشر شده است كه در آن، دولت در اقدامي كمسابقه و با ابلاغ فوقالعاده، در پوشش طرحي به نام «اطلاعرساني و تعامل مستقيم با مردم» عملاً دستور تشكيل ستادهاي تبليغاتي حسن روحاني براي انتخابات ۹۶ را در استانداريها و فرمانداريهاي سراسر كشور صادر كرده است. در اين ابلاغيه ۱۹ مادهاي رياست اين ستاد تبليغاتي بر عهده معاونان سياسي و امنيتي استانداريها (مجريان مستقيم انتخابات) و نظارت بر عملكرد اين ستاد به استانداران واگذار شده است. در بند نخست دستورالعمل اجرايي اين كمپين انتخاباتي تأكيد شده است كه روند فوقالعاده ارائه گزارش عملكرد سه ساله از دي ماه سال جاري بايد اولويت همه مديران استاني از استاندار گرفته تا مديران كل، مشاوران و...قرار گيرد. همچنين بند دوم اين ابلاغ تأكيد ميكند كه بدون هيچ محدوديتي از همه ظرفيتهاي رسانهاي براي تبليغات و ارتباط مردمي استفاده شود. بندهاي ۵، ۶، ۷، ۸ و ۹ دستورالعمل اجرايي اين كمپين انتخاباتي به شكلي باورنكردني عملاً استانداران، فرمانداران، بخشدارها و حتي دهيارها را به ضبط تصاوير تصنعي از ديدار با مردم و حل مشكلات آنها در طول اجراي طرح، مكلف كرده و تأكيد ميكند كه اين سناريو بايد به صورت مكرر اجرا و تصاوير آن به صورت گسترده رسانهاي شود. بند ۱۳ اين دستورالعمل انتخاباتي تأكيد ميكند كه استانداريها در مواجهههاي رسانهاي در عين دفاع حداكثري از دولت مراقبت كنند تا رويكرد انتخاباتي برنامههاي ابلاغي عيان نشود!
زماني كه اين دستورالعمل مطالعه ميشود، دقيقاً يك ساختار عظيمالجثهاي به نام دولت مشاهده ميشود كه تمام قد تمامي اقدامات اجرايي خود را كنار گذاشته و با يك قامت انتخاباتي روزهاي خود را به انتخابات 96 نزديك ميكند. انتشار اين سند كه واقعاً به عنوان يكي از مصاديق نگاه ابزاري به مردم محسوب ميشود، سؤالهاي زيادي را در ذهن متبادر ميسازد. يكي از مهمترين سؤالها اين است كه اگر دولت عملكرد محسوس در جامعه داشته است و خود نيز از طريق رسانهها دائماً به توصيف آن پرداخته است، چه نيازي به معلق كردن زودهنگام تمام اقدامات دولت و معطوف كردن تصميمات به سمت انتخابات بوده است؟ آيا اين مصداق پوپوليست زودهنگام نيست كه بسياري از اعضاي دولت، در انتقاد از رفتارهاي دولتهاي پيشين اظهارنظرهاي فراوان كردهاند و حال خود گرفتار چنين پديدهاي شدهاند؟
يكي از سؤالات مهم كه ميتواند تبعات زيادي را براي دولت ايجاد كند اينكه چگونه ميشود يك مجري اصلي انتخابات بتواند در انتخابات بيطرفانه عمل كند، در حالي كه در اين ابلاغيه، معاونان سياسي استانداريها (مجريان اصلي انتخابات) به عنوان رئيس اين شوراي انتخاباتي انتصاب شدهاند كه موظف ميشوند هر ماه حسن اجراي برنامهها را به وزارت كشور ارائه كنند. اين موضوع بيطرفي ستاد اجرايي انتخابات را زير سؤال ميبرد و ميتواند دولت را با شبهات عديدهاي مواجه سازد. از طرفي علاوه بر هزينههاي گزاف اين طرح از جمله چاپ نشريه، تدوين فيلم و... از بيتالمال براي انتخابات ۹۶، عملاً تمام ظرفيتهاي دولت مخصوصاً مجريان انتخابات طي ماههاي آينده صرف تبليغات رياست جمهوري حسن روحاني خواهد شد. اين ابلاغيه انتخاباتي دولت در حالي مطرح ميشود كه در شهريورماه امسال رهبر معظم انقلاب در ديدار با رئيسجمهور و اعضاي هيئت دولت صراحتاً فرمودند: دولت بايد با برنامهريزي و جديت، حداكثر بهرهبرداري را براي كار و تلاش در يك سال باقيمانده انجام دهد. دولت نبايد به هيچوجه خود را سرگرم بحثهاي انتخاباتي كند بلكه بايد تا آخرين روز كاري، براي كار، تلاش و حل مشكلات برنامهريزي كند و بهترين تبليغ براي دولت در رأس كار، اقدام و عمل آن دولت است.
ماههاي پاياني دولت يازدهم و تجسم يك دوره ديگر براي حضور در صحنه اجرايي و سياسي كشور، كل تفكر و تصميمات دولت را به خود متوجه ساخته است. آنچه پيشران اين دولت براي انتخاباتي كردن فضاي كشور بوده همانا ضعف گسترده در برداشتن گامهاي عملي آشكار، در راستاي منافع عمومي است. از اين منظر دولت در يك چالش بزرگي به نام «اثبات كارآمدي»، غوطهور شده است. تمركز اساسي بر حوزه روابط خارجي و رسيدن به توافق هستهاي، چاه بزرگي بود كه دولت از روز اول براي خود حفر كرد. ترسيم و تجسم و معرفي يك قلعه تو خالي و بيمصرف به عنوان يك دژ مستحكم و مفيد براي رفع حاجات اقتصادي كشور به مردم، سياستي بس ناجوانمردانه و البته براي دولت هزينهزا بوده است. اظهارات شكوهمندانه و مدافعانه از برجام و بيثمري آن، دولت را دچار يك آشفتگي شخصيتي كرده و و مجبور است در اين چند ماه باقيمانده به انتخابات به جاي رسيدگي به امورات كشور، همه را از منظر انتخابات بنگرد و پيش ببرد. به نظر آنچه اين روزها از درون دولت درز پيدا ميكند، تصميماتي عجولانه و از سر درماندگي براي از دست نرفتن بقاي سياسي است و همين موضوع از روز اول، دولت را دچار يك خطاي محاسباتي كرد. مشاوراني كه از همان روزهاي نخستِ تبليغات انتخاباتي، حسن روحاني را به سمت دادن وعدههاي خوش آب و رنگ و بدون پشتوانه عملياتي ترغيب كردند و از آن پس شكستن تابوي مذاكره با امريكا را به عنوان يك «غول معجزهگر» به ملت پيشنهاد دادند، به مثابه دشمنان دوستنمايي براي جناب رئيسجمهور بودند كه امروز نيز وي را به سمت اقدامات آني و بيپشتوانه ميكشانند و همين ضربهاي مهلك بر پيكره دولت در انتخابات وارد ميسازد و دولت را به دست خود دولت بياعتبار ميسازد.
اگر روحانی تایید صلاحیت نشد بریزیم تو خیابون 
