سازمان بيمه سلامت به وزارت بهداشت منتقل شد؛ اين خبري است كه روز گذشته در جريان بررسي ماده ۸۷ لايحه برنامه ششم مربوط به نظام سلامت مخابره شد و از تكرار تاريخ حكايت داشت. درست مانند 12 سال پيش و در سال 83 با تصويب قانون جامع رفاه بيمهها از وزارت بهداشت جدا شدند، اما حالا دوباره با حمايت رئيسجمهور و برخي از نمايندگان مجلس بيمهها به اين وزارتخانه بازگشت تا پول، نظارت، ارائه خدمات و خريد خدمت همه در يك جا جمع شود؛موضوعي كه پيش از اين خود رئيسجمهور آن را زمينهساز فساد عنوان كرده بود !
پشت پرده موافقت نمايندگان با بازگشت بيمهها به وزارت بهداشت، اما به توافقي باز ميگردد كه همين چند روز پيش در هتل مدينه الرضاي مشهد ميان چند تن از اعضاي كميسيون بهداشت و وزير صورت گرفت؛ جلسهاي كه براي بررسي بنبستهاي طرح تحول سلامت و رفع آن در برنامه ششم به جاي برگزار شدن در كميسيون بهداشت و درمان مجلس يا ساختمان وزارتي وزارت بهداشت در يك هتل پنج ستاره شهر مشهد انجام شد و روز گذشته بخشي از بازتاب اين جلسه را در تصويب انتقال بيمهها به وزارت بهداشت مشاهده كرديم، اما ماجرا به همين جا ختم نميشود.
بخش ديگري از برنامه ششم توسعه به حذف تمام وقتي پزشكان در مناطق محروم اختصاص دارد و به آنها اجازه خواهد داد تا همزمان در بخش دولتي و خصوصي فعاليت كنند. اين در حالي است كه كارانههاي دولتي در مناطق محروم چندين برابر مناطق شهري است و اگر با تمام اينها بازهم پزشكان ترجيح ميدهند به بخش خصوصي بروند پشت پردههاي ديگري دارد. باوجود اين، اما پزشكان حاضر در مجلس هم در ادامه منفعتطلبي صنفي وزارت بهداشت در تلاشند تا تمام وقتي پزشكان از قانون حذف شود؛امري كه هر چند تاكنون هم اجرايي نشده، اما قابليت پيگيري و مطالبه داشت. با حذف اين تبصره قانوني امكان پيگيري اين موضوع هم از بين ميرود و مسيري قانوني را براي چند شغله بودن پزشكان باز ميگذارد. از سوي ديگر همين حالا هم شاهد حضور ذينفعان خصوصي در بخشهاي دولتي هستيم و بسياري از مديران ستادي وزارت بهداشت از جمله همين افراد چند شغله هستند. اين در حالي است كه در اغلب كشورهاي توسعهيافته محدوديت اشتغال همزمان پزشكان در بخش خصوصي و دولتي براي پيشگيري از مفاسد اين امر اجرايي ميشود. حالا بايد ديد آيا توافق هتل پنج ستاره مدينه الرضا ميتواند نمايندگاني را كه با رأي اين مردم راهي مجلس شدهاند براي حفظ منافع صنفي پزشكان و پشت كردن به مردمي كه همه ساله درصديشان به دليل هزينههاي ناشي از بيماريهاي سخت زير خط فقر ميروند، قانع كند؟