دولت يازدهم در شرايطي شعار تدبير و اميد و نماد كليد را براي خود برگزيد كه زنده نگه داشتن اميد در دل مردم نياز به تدبيري داشت كه نه در 100 روز بلكه با گذشت سه سال حداقل مردم و فعالان اقتصادي و سرمايهگذاران و اصناف و ساير آحاد مردم كمي بهبود در وضعيت اقتصاد، معيشت و رفاه خود احساس كنند، متأسفانه كليد دولت چنان به شكل تكبعدي مشغول باز كردن قفل هستهاي بود كه در پايان قفل ركود بيش از پيش بخش اقتصاد ايران را به كما برد.
در حالي كه خود دولت طي ماههاي گذشته وضعيت اقتصاد را خوب ارزيابي نميكرد، اما بعد از برگزاري نشستهاي انتخاباتي در دولت به يكباره از رئيسجمهور گرفته تا اعضاي كابينه شرايط اقتصاد را مثبت ارزيابي كرده و از رشد اقتصادي 7 درصدي خبر دادند كه براي هيچ يك از بازيگران اقتصادي اين رشد قابل لمس نيست و همين تغيير جهت دولت موجب شد كارشناسان، اظهارات اين روزهاي دولت تدبير و اميد را آميخته با اهدف انتخاباتي عنوان كنند.
كاهش سطح رفاه خانوارهاي كمدرآمد و متوسط، افزايش بيكاري، رشد تورم در بخش مواد غذايي، پوشاك، درمان و آموزش، بدتر شدن اوضاع توليدكنندگان و تعميق ركود در اقتصاد به رغم اجراي چند بسته خروج از ركود توسط دولت، تشديد ضعف مالي مصرفكنندگان، وقوع قاچاق دهها ميليارد دلاري كالاو ارز در شرايط ركود اقتصادي، افزايش واردات كالاهاي غيرضروري، جهش قيمت ارز به بيش از 4 هزار تومان، افت بازار سرمايه و نارضايتي 9 ميليون سهامدار از عدماجراي سياستهاي حمايتي از بورس و تأمين مالي دولتي با انتشار اوراق بدهي و خزانه دولتي، وقوع داستان فيشهاي نجومي مديران دولتي، سقوط رتبه ايران در فضاي كسب و كار بنا به گزارش بانك جهاني، كاهش رتبه جهاني رقابتپذيري ايران بنا به ادعاي مجمع جهاني اقتصاد، جهش بينظير هزينههاي جاري دولت و سقوط بودجههاي عمراني، كاهش سرمايهگذاري، توليد، حجم معاملات مسكن كه به سقوط منفي 10 درصدي بخش مسكن انجاميد و رشد بدهيهاي معوق بانكي و جهش نگرانكننده 700 هزار ميليارد توماني حجم نقدينگي و عبور اين شاخص از هزار و 300 هزار ميليارد تومان و... همه و همه از جمله مواردي است كه باور ادعاهاي هفتههاي اخير دولت مبني بر بهبود اوضاع اقتصاد را براي افكار عمومي دشوار كرده است.
اينكه حسن روحاني شعار با مصماي تدبير و اميد را براي دولت خود برگزيد كار خوبي بود اما زنده نگه داشتن اميد در دل مردم نياز به تدبير و اقدام و عملكرد شبانهروزي در حوزه اقتصاد داشت كه متأسفانه دولت از اين مهم غافل بود و آنقدر توافق هستهاي را به عنوان شاهكليد حل همه مشكلات اقتصادي كشور ميپنداشت كه چندين سال ابتدايي دولت را به شكل كاملاً تكبعدي صرف مذاكرات كرد و دست آخر ديديم كه هم غربيها در اين حوزه بدعهدي كردند و هم اينكه هزينه فرصت از دست رفته در اقداماتي كه ميشد در اقتصاد انجام داد و دولت از آن غافل بود در سال پاياني دولت وضعيتي را فراهم آورده است كه دستاوردهاي مورد ادعاي دولت در اقتصاد براي مردم، كارشناسان و فعالان اقتصادي باورپذير نيست، البته منكر اين مهم نميشويم كه هر دولتي نقاط ضعف و قوتي داشته است و بيشك در دوران عملكردش دستاوردها و خدماتي را به مردم ارائه داده است، اما بايد توجه داشت كه حل مسائل اقتصاد ايران نيازمند يك برنامه هوشمندانه، مدبرانه و اقدام و عملي است كه از روز ابتدايي اجراي اين برنامه 80ميليون ايراني تغييرات اقتصادي را احساس كرده و به حل مشكلات و بهبود اقتصاد خرد و كلان دلگرم و اميدوار شوند، البته به دولت يازدهم هم بايد حق داد كه براي بقاي خود تلاش كند اما صداقت و شفافيت اصلي بود كه حسن روحاني بسيار روي آن تأكيد داشت، از اين رو بهتر است در انعكاس وضعيت اقتصاد بامردم رو راست بود.
در پايان بايد عنوان داشت با گذشت بيش از سه سال نميتوان به مردم، فعالان اقتصادي و سرمايهگذاران و... اميد داد كه زمينههاي بهبود اقتصادي فراهم شده است و در آينده مردم آن را لمس خواهند كرد، بهتر است دولت تدبير و اميد كه با نماد كليد خود را در رياست جمهوري پيش به مردم معرفي كرد، وعدههاي خود را مبني بر بهبود 100روزه اوضاع اقتصاد مرور كند.
