قطع همکاري درک بائرمن با تيم ملي بسکتبال و نشستن او روي نيمکت يک تيم بوندسليگايي شايعهاي بود که در عرض يک روز به واقعيت تبديل شد! اظهار بياطلاعي اوليه محمود مشحون و پس از آن تأييد اين خبر از سوي مسئولان فدراسيون آب سردي بود بر پيکر بسکتبال ملي. رفتن بيدردسر و آرام بائرمن در روزهايي که فدراسيون در خواب زمستاني به سر ميبرد، ثابت کرد اين رشته هم اوضاع وخيمي دارد. دو روز پيش و دقايقي بعد از انتشار خبر مذاکره سرمربي آلماني با يک تيم از کشورش، مشحون با ژستي حق به جانب اين خبر را شايعه خواند و مدعي شد بائرمن براي مذاکره هم بايد از فدراسيون ايران اجازه بگيرد، اما وقتي باشگاه وورزبورگ خبر قطعي همکاري بائرمن را در سايت رسمي خود اعلام کرد، معلوم شد قرارداد چهار ساله با تيم ملي ايران ادعايي بيش نبوده است. بائرمن حرفهاي و کاربلد در روزهايي که در تعطيلات سال نو به سر ميبرد، تکليف آيندهاش را مشخص کرد و از آنجا که او هم فهميده بود احتمال تغييرات گسترده در فدراسيون بسکتبال ايران وجود دارد، ترجيح داد به وطنش بازگردد.
هرچند محمود مشحون همچنان بر وجود قراردادي چهار ساله پافشاري ميکند، اما همه ما ميدانيم بائرمن و البته مسئولان تيم جديدش در صورت صحت اين موضوع هرگز بيگدار به آب نميزدند و وجهه حرفهاي خود را خدشهدار نميکردند. انتشار نامهاي منتسب به سرمربي پيشين تيم ملي و تأکيد بر اينکه مشکلات خانوادگي دليل اصلي جدايي او بوده عذري بدتر از گناه است که مديريت بسکتبال کشورمان را بيش از پيش زير سؤال ميبرد. چطور ميتوان پذيرفت رئيسي که همواره بر سابقه مديريتياش در اين رشته باليده و از آن براي بستن دهان منتقدان استفاده کرده سرمربي تيم ملي را به حال خود رها کرده و از مذاکراتش اطلاعي ندارد! همچنين پذيرفتن اينکه بائرمن ديگر تحمل گريههاي مداوم دختر سه سالهاش را نداشته نيز واقعاً دشوار است. مربي کاملاً حرفهاي که در بالاترين سطح بسکتبال جهان فعاليت داشته قطعاً در سالها با دوري خانوادهاش کنار آمده است. حالا درک ارتباط بين بيخيالي مسئولان فدراسيون و از دست دادن سرمربي تيم ملي با شنيدن زمزمههاي رفتن مشحون از رياست فدراسيون بسكتبال کار سختي نيست.
