ماندن در ترافيك اين روزها در كلانشهرها به يك امر عادي تبديل شده است، اما تأخير در پرواز و ماندن در سالن انتظار فرودگاهها نيز به دليل بيتوجهي به حقوق شهروندان ديگر به يك امر بسيار عادي تبديل شده است حالا كه بليت هواپيما آزاد شده است و نرخهاي نجومي براي پرواز از مسافران دريافت ميشود، تأخيرهاي چند ساعته ديگر براي مسئولان هواپيمايي آن هم در صنعت هوايي كه نظم و انضباط حرف اول را در آن ميزند امري شده كه اسباب نگراني و استرس مسافران را فراهم آورده است.
اينكه چرا ميزان تأخير در پرواز هواپيما زيادتر از حد استاندارد شده، سؤالي است كه تاكنون براي آن پاسخي داده نشده است. اگر مسافري كمي دير به پرواز برسد، مشمول ضوابط و مقررات سفت و سخت ميشود، اما اگر مسافران در سالن انتظار فرودگاه از كار و زندگي عقب بمانند مشمول هيچ ضوابط و مقرراتي نميشوند، گويا مسافران در سفرهاي هوايي فراموش شدهاند كه در بسياري از پروازها به آنان بياحترامي ميشود. مسافران چندين ساعت زودتر به فرودگاه ميآيند تا از سفر باز نمانند ولي در موارد بسياري، از سفر در زمان اعلام شده جا ميمانند و بايد تاوان اعتماد خود را بپردازند. اينكه صنعت ساخت بشر داراي ضريب خطا باشد، جاي اشكال ندارد، اما زماني كه ضريب از حد مجاز فراتر برود و مسافران را از كوره به در كند، ديگر نميتوان از آن به راحتي عبور كرد.
در حقيقت صنعت هوايي، صنعت لوكس به حساب ميآيد بر اين اساس انتظار ميرود كه در كلاسهاي متعدد اين صنعت به مسافران هم به عنوان صاحبان حق، حقي داده شود نه اينكه حقوق آنان ناديده گرفته شود تا قبح اين بيقانوني از بين برود.
همواره مسافران در سفرهاي هوايي خود خاطرات تأخير پرواز را به عنوان بخشي از سفر در ذهن خود جاي دادهاند تا شايد مسئولان متولي به خود بيايند و متن تابلوهايي را كه در سالن انتظار مبني بر رعايت احترام به يكديگر است، مدنظر قرار دهند و به اجرا درآورند.
