پسر شهرستانی كه يك سال قبل مردي را در يكي از پاركهاي تهران به قتل رسانده بود، روز گذشته پاي ميز محاكمه ايستاد. متهم كه محمد نام دارد، درباره انگيزهاش از حمل چاقو گفت: آن را در شهرستان پيدا كرده بودم. شنيده بودم كه تهران شهر بزرگي است و خفتگيري زياد است به همين دليل تصميم گرفتم آن را همراه خودم داشته باشم تا در مواقع خطر از خودم دفاع كنم.
به گزارش خبرنگار ما، بيست و دوم خردادماه سال قبل بود كه مأموران پليس از قتل مرد جواني در يكي از پاركهاي حوالي بزرگراه حكيم با خبر و در محل حاضر شدند. جسد متعلق به مردي 27 ساله به نام افشين بود كه با ضربات چاقو كشته شده بود. همسر مقتول گفت: ساعتي قبل همراه شوهرم براي تفريح به پارك آمدم. لحظاتي كه گذشت او چند نفر از دوستانش را كنار آلاچيق ديد و به طرفشان رفت. آنها در حال حرف زدن بودند كه ناگهان با سه نفر درگير شدند. يكي از آنها با چاقو ضربهاي به سينه شوهرم زد و بعد هر سه فرار كردند. دوستان شوهرم آنها را دنبال كردند و توانستند دو نفر از آنها را دستگير كنند، اما فردي كه به شوهرم ضربه زده بود، توانست فرار كند.
بعد از انتقال جسد به پزشكي قانوني، دو مرد بازداشت و به اداره پليس منتقل شدند. چند روز بعد از حادثه و در حالي كه تلاش براي بازداشت متهم فراري در جريان بود، او خودش را تسليم پليس كرد. محمد 31 ساله گفت: روز حادثه همراه خواهرزادهام رضا و يكي از دوستانم كه علي نام داشت، به پارك رفتيم. كنار يكي از آلاچيقها نشسته بوديم كه مقتول و دوستانش از راه رسيدند. آنها به حضور ما اعتراض كردند و خواستند كه آنجا را ترك كنيم. سر اين موضوع با هم مشاجره كرديم. عصباني شدم و چاقو كشيدم و ضربهاي به او زدم كه كشته شد. بعد هم ترسيدم و فرار كردم. با كامل شدن بررسيها، محمد به اتهام قتل عمد مجرم شناخته شد و پرونده براي رسيدگي به شعبه دهم دادگاه كيفري استان تهران فرستاده شد و متهم روز گذشته پاي ميز محاكمه ايستاد.
بعد از اينكه قاضي قربانزاده رسميت جلسه را اعلام كرد، اولياي دم گفتند كه خواستهشان قصاص است. سپس متهم در جايگاه قرار گرفت و اتهامش را پذيرفت. او گفت: دو ماه قبل از حادثه به تهران آمدم و در يك شركت توليدي مشغول به كار شدم، اما شركت ورشكسته شد و بيكار و مجبور شدم به شهرمان برگردم. چند روز قبل از حادثه براي ديدن خواهرم به تهران آمده بودم. روز حادثه همراه خواهرزادهام و دوستش براي هواخوري به پارك رفتيم.
داخل يكي از آلاچيقها مشروب خورديم و در حال خوشگذراني بوديم كه افشين به حضور ما اعتراض كرد. افشين هم مشروب خورده بود و حال درستي نداشت. به او گفتم كه ما با شما كاري نداريم كه عصباني شد و كمربندش را درآورد و شروع به كتك زدن ما كرد. من چاقو كشيدم تا بترسد و ما را رها كند، اما براي اينكه روي مرا كم كند، ضرباتش را شديدتر كرد. سرانجام براي دفاع چاقو را به طرفش گرفتم كه جلو آمد و تيزي چاقو به سينهاش برخورد كرد. بعد از آنكه افشين را خونين روي زمين ديدم، ترسيدم و به منزل خواهرم فرار كردم. خواهرم چند روز مرا نصيحت كرد و خواهش كرد تا خودم را معرفي كنم. من هم به خاطر عذاب وجداني كه داشتم و حرفهاي خواهرم خودم را معرفي كردم.
متهم در پاسخ به سؤال قاضي كه چرا همراه خودت چاقو داشتي، گفت: چاقو را در شهرستان پيدا كرده بودم. شنيده بودم كه تهران شهر بزرگي است و خفتگيري زياد است به همين دليل تصميم گرفتم آن را همراه خودم داشته باشم تا در مواقع خطر از خودم دفاع كنم.
محمد در آخرين دفاعش گفت: اشتباه بزرگي كردم كه چاقو برداشتم. ولي باور كنيد كه قصد چاقو زدن نداشتم فقط ميخواستم آنها بترسند و فرار كنند.
با معرفي خودم در تمام اين مدت صادقانه همه چيز را تعريف كردم و گفتم. از اولياي دم ميخواهم مرا ببخشند.اي كاش اين اتفاق كابوس بود. در آخر بعد از آخرين دفاع متهم، هيئت قضايي وارد شور شد.
