تخلف با چشمان بسته باز

بين ادبيات رسمي مديران جامعه و آنچه زير پوست شهر جريان دارد، فاصله زيادي وجود دارد. بسياري از مديران به واسطه «مدير» بودن چشم خود را روي بسياري از تخلف‌ها مي‌بندند يا خودشان را به خواب مي‌زنند، در واقع همان رويه‌اي را ادامه مي‌دهند كه مديران پيشين آن را به كار برده و توانسته بودند به واسطه همين چشمپوشي صندلي بهتري براي خود دست و پا كنند. بنابراين آرمان رسيدن به صندلي‌هاي بهتر، مي‌تواند خواب‌زدگي يا چشم بستن به روي بسياري از تخلف‌هاي شكل گرفته باشد. مي‌توان گفت يكي از موضوعات مطرح شده در فيش‌هاي نجومي كه اين روزها تب آن در حال فروكش كردن است، همين چشم بستن روي تخلف‌ها باشد. مگر مديري كه فيش نجومي دريافت مي‌كند، نمي‌داند كه اين مبلغ حق قانوني وي نيست؟ مگر مديري كه اين مبلغ را به مدير زير دست پرداخت مي‌كند، نمي‌داند كه اين مبلغ حق آن مدير نيست؟ مگر اين ماجرا سر دراز ندارد و در طول سال‌ها شكل نگرفته است؟ اولين چيزي كه در اين باره به ذهن مي‌رسد، بحث نظارت است. پرسش اساسي افراد جامعه اين است كه مگر نظارت صورت نمي‌گيرد؟ پاسخ اما بسيار ساده است. اينكه ناظران هم انسان هستند و مي‌توان با پرداخت بها به بسياري از آنها كاري كرد كه نگاه خود را از حقيقتي كه جريان دارد به سوي ديگري معطوف كنند.

اين موضوع در بسياري از لايه‌هاي زيرين جامعه هم مصداق دارد. به واقع بسياري از مردم كوچه و بازار هم به تأسي از همين رفتار مديران مرتكب تخلف شده و در صورتي كه با طرح شكايت مواجه شوند، بهاي تخلف خود را پرداخت مي‌كنند و اين بار با تجربه بيشتري به رفتار نادرست خود ادامه مي‌دهند. پليس همواره گفته است كه روي همه چيز نظارت دارد و طرح‌هاي گاه و بيگاهي را هم براي قدرتنمايي مقابل متخلفان اجرا مي‌كند. از بررسي رندومي كافي‌نت‌ها گرفته تا سركشي به بوتيك‌ها، باشگاه‌هاي بدنسازي، مراكز اقامتي، قهوه‌خانه‌ها، كتابفروشي‌ها و هر جايي كه پاي مشتري به آن باز شود و امكان بروز تخلف يا مفسده‌اي وجود داشته باشد. تخلف و بروز مفسده در بسياري از مراكز در جريان است. آخرين اشاره ‌مطرح شده سخنان روز گذشته عليرضا جمشيدي، رئيس سازمان تعزيزات حكومتي است كه اعلام كرد 10 هزار آرايشگاه غيرمجاز در تهران فعاليت مي‌كنند كه بسياري از آنها كانون‌هاي فساد هستند كه دختران را فريب مي‌دهند و به خارج از كشور مي‌فرستند. او از مستنداتي سخن گفت كه نشان مي‌دهد در همين آرايشگاه‌ها مردان به آرايش زنان مي‌پردازند. سردار ساجدي‌نيا، فرمانده انتظامي تهران بزرگ گفت كه در طول سال چندين مرحله آرايشگاه‌ها را به صورت دوره‌اي بازرسي مي‌كنيم و به اين موضوع رسيده‌ايم كه ميزان تخلفات در آرايشگاه‌هاي مجوزدار به مراتب پايين‌تر است و كمتر با تخلف روبه‌رو مي‌شويم.

موضوع جريان داشتن فساد در آرايشگاه‌هاي زنانه و مردانه، مصداقي از بروز مفسده در كليت جامعه است كه هر روز جلوه‌هاي تازه‌اي از آن بروز مي‌كند.
حكايت اين آسيب‌ها كه در كنار شبكه‌هاي نوظهور شكل‌تازه‌اي به خود گرفته، شبيه مردي است كه وارد مسجدي شد تا كمي استراحت كند. كفش‌هايش را گذاشت زير سرش و خوابيد. طولي نكشيد كه دو نفر وارد مسجد شدند. يكي از آن دو نفر گفت طلاها را بگذاريم پشت منبر. آن يكي گفت: نه! آن مرد بيدار است، وقتي ما برويم طلاها را بر مي‌دارد.  گفتند: امتحانش مي‌كنيم، كفش‌هايش را از زير سرش برمي‌داريم، اگه بيدار باشد معلوم مي‌شود.  مرد كه حرف‌هاي آنها را شنيده بود، خودش را به خواب زد. آنها كفش‌هايش را برداشتند و مرد هيچ واكنشي نشان نداد.  گفتند پس خواب است طلاها را بگذاريم پشت منبر. بعد از رفتن آن دو مرد، مرد خوش‌باور بلند شد و رفت كه جعبه طلاي آن دو را بردارد، اما اثري از طلا نبود و متوجه شد كه همه اين حرف‌ها براي اين بوده كه در عين بيداري كفش‌هايش را بدزدند!