آنچه كه امروز به آن، حركت دانشجويي، يا جنبش دانشجويي يا به عبارتي بيداري دانشجويي و احساس مسئوليت دانشجويي گفته ميشود مقوله بسيار مهمي است؛ صددرصد هم دانشجويي است. چرا ميگوييم صددرصد دانشجويي است؟ چون بسياري از احساسات، درخواستها و انگيزهها ممكن است در قشر دانشجو وجود داشته باشد، اما به خصوصيت دانشجويي او ارتباط مستقيمي نداشته باشد؛ مثل دغدغه شغل. شايد دانشجويي وجود نداشته باشد كه دغدغه شغل و آينده نداشته باشد؛ ليكن اين به حيثيت دانشجويى دانشجو ربطي ندارد. اين مربوط به هر جواني است؛ دانشجو هم نباشد، اين دغدغه را دارد. اما اين لازمِ ذاتي دانشجو نيست؛ اين لازم انسان بودن و جوان بودن اوست. دانشجو هم كه نباشد، اين احساس را دارد. اما آن چيزي كه من اسمش را «بيداري دانشجويي» ميگذارم و امروز در بين دانشجويان و غيردانشجويان معمول است و به آن جنبش دانشجويي ميگويند، مخصوص قشر دانشجو - به حيث دانشجو - است؛ يعني متعلّق به همه جوانان نيست؛ متعلق به همين جوان قبل از محيط دانشجويي هم نيست؛ متعلق به اين جوان بعد از دوره دانشجويي هم نيست. اين متعلق به محيط دانشگاه است؛ متعلق به همين چهار سال، پنج سال، شش سال است؛ همين مدتي كه شما در دانشگاه درنگ داريد. اين حقيقتي است كه وجود دارد.
رهبر انقلاب 1/9/78