به گزارش دیابتیک نیوز،
روشن شده است دنبال کردن یک سبک زندگی فعال و پرهیز از بازههای طولانی
مدت نشستن، تاثیر مثبتی بر کنترل گلوکز خون در افراد مبتلا به دیابت نوع دو
و پیشگیری از مشکلات وابسته به از دست دادن تودهی ماهیچهای در دیابت نوع
یک دارد.
دستورالعملهای فعلی، حداقل ۱۵۰ دقیقه ورزش در هفته را توصیه میکنند.
اما تخمین زده میشود که ۹۰ درصد افراد در پیروی از این دستورالعمل
ناموفقاند.
پذیرش (کامپلیانس)، در میان بیماران دیابتی نوع دو، که باید با ضعف ماهیچه و نوروپاتی محیطی مقابله کنند مساله ویژهای است.
محققان مرکز پزشکی دانشگاه ماستریخت، هلند، به فکر راه جایگزینی برای تمرینهای با شدت متوسط تا شدید در دستورالعملها افتادهاند: پیادهروی مرتب با آهنگ یکنواخت به عنوان یک عادت روزانه.
تحقیقات پیشین نشان دادهاند که به عنوان مثال، پیادهروی پس از
وعدههای غذایی، به پایدار ساختن سطح قند خون کمک میکند و به نظر میآمد
که دورههای کوتاه پیادهروی که به طور یکنواخت در طول روز توزیع شده باشند
برای کنترل قتد خون حتی میتوانند مفیدتر باشند.
محققان تصمیم گرفتند این نتیجه را بیازمایند و به این منظور ۱۹
شرکتکننده چاق مبتلا به دیابت نوع دو و تحت درمان غیرانسولینی را به طور
تصادفی بین سه برنامه فعالیت حدود یک ماهه تقسیم کردند تا ببینند کدام یک
از برنامهها تاثیر بهتری در بهبود سطح قند خون آنها خواهد داشت.
یکی از برنامهها، رژیم نشستن بود و به یک ساعت پیادهروی در روز محدود
میشد. رژیم دیگر، رژیم تمرینی بود که در آن روزانه یک ساعت صرف
دوچرخهسواری میشد. و رژیم دیگر، شامل پیادهروی های ۳۰ دقیقه ای بود به
طوری که در مجموع ۲ ساعت پیادهروی در روز را تشکیل بدهد و معادل با ۱۷
هزار و ۵۰۰ گام بود.
از میان شرکتکنندگان، ۱۴ نفر از داروهای کاهنده قتد خون استفاده
میکردند و به طور میانگین، سطح قند خون ناشتای آنها پیش از شرکت در تحقیق،
۷٫۸ میلیمول بر لیتر بود.
بخشبندی زمانهای نشستن با پیادهرویهای سریع و متناوب، به مراتب به
کاهش چشمگیرتری در مقاومت به انسولین، مدت هیپرگلیسمی و سطح قند خون، نسبت
به برنامه تمرینی منسجم منجر میشود.
طبق این یافتهها، جا دادن فعالیت های سبک بیشتر در زندگی روزانه افراد،
میتواند راهبرد بهتری برای بهبود کنترل قند خون نسبت به انجام تمرینات
منسجم باشد.
