مارادونا درباره حضور در مراسم بزرگداشت فيدل کاسترو گفت: «به اينجا آمدم که کنار پدر دوم خودم باشم. اسطورهاي که ما را تنها گذاشت، ولي از خود ميراث بزرگي به يادگار گذاشت. نبايد از اين ميراث غافل باشيم و به او خيانت کنيم. بايد راه کاسترو ادامه پيدا کند و همه، ديدگاههاي او را ادامه بدهند. هر کس فکر ميکند کوبا در فقدان راهبر سابق خود افت خواهد کرد، اشتباه ميکند. کوبا بايد بدون کاسترو نيز قويتر شود و پيشرفت کند.» مارادونا در ادامه گفت: «بين همه سياستمداران دنيا، کاسترو را کاپيتان آنها ميدانم. ميخواهم به تمام مردم کوبا تسليت گفته و به آنها اين را بگويم قلب من با شما خواهد بود. فيدل کاسترو رهبر سابق کوبا در 90 سالگي از دنيا رفت.»
***
فيدل کاسترو، رهبر انقلابي کوبا در حالي شنبه گذشته در 90 سالگي درگذشت كه علاقه زيادي به فوتبال داشت و بارها به اين موضوع اشاره کرده بود. گاي روئکس، سرمربي فرانسوي الاصل فوتبال، در سال 1993 در زمان استراحت وي پس از جام قهرماني، توانست با فيدل کاسترو نيز ديداري داشته باشد، روايت جالبي از علاقه كاسترو را عنوان ميكند. رهبر فقيد كوبا با پيشنهاد کاري خود، اين مربي را به جزيرهاي در کوبا دعوت كرد. پس از اين گفتوگو، کاسترو به مربي پيشنهاد داد روي فوتبال کوبا کار کند. کاسترو گفت: «اگر کاري کني که جوانان مملکت در طي چند سال فوتبال را بر ديگر بازيها ارجحيت دهند، من اين جزيره را به تو هديه ميدهم.»
رئيسجمهور پيشين کوبا همچنين با يکي از تأثيرگذارترين ورزشکاران دنيا يعني ديگو آرماندو مارادونا، دوست نزديک بود. اين دو چهره جنجالي جهان براي اولين بار در سال ۱۹۸۷م و پس از قهرماني مارادونا با تيم ملي آرژانتين در مکزيک و چهار سال پيش از فروپاشي شوروي سابق که آغاز دوران جديد رياضتهاي اقتصادي در جزيره کمونيستي کوبا به شمار ميرفت، با يکديگر ديدار کردند. مارادونا سپس در برخي از ديدارها، پيراهنهايش را به کاسترو هديه داد. يکي از آنها نخستين بازياش با نيوولز اولدبويز بود. او همچنين پيراهن شماره 10 تيم ملي آرژانتين را به رهبر کوبايي هديه کرد. رابطه دوستي بين مارادونا و کاسترو در اوايل قرن کنوني و زماني که مارادونا چهار سال را به منظور درمان اعتياد خود در هاوانا سپري کرد، عميق شد. زماني که مارادونا درگير اعتياد بود، فيدل کاسترو با فراهم کردن امکانات زيادي، شرايط را براي بهبودي فوقستاره دهه 80 و 90 فوتبال آرژانتين فراهم کرد. مارادونا گفت: «هنگامي که درهاي بيمارستانهاي آرژانتين به روي من بسته شد، کوبا درهايش را به روي من باز کرد، زيرا آنها نميخواستند که مارادونا در اين بيمارستانها بميرد.» مارادونا اضافه کرد که کاسترو عادت داشت که از وي بخواهد سحرگاه درباره سياست و ورزش با وي سخن بگويد و او را تا بهبودي کامل ترغيب ميکرد.
مارادونا بارها به جزيره کوبا رفت و در سال 2000 نيز در کلينيک بينالمللي لاپدرراي اين کشور، به خاطر مصرف مواد مخدر بستري شد. علاوه بر اين دوستي، مارادونا يکي از تحسينکنندههاي انقلاب کوباست. همچنين سرمربي پيشين تيم ملي آرژانتين صورت رهبر کوبا را روي يکي از پاهايش تتو کرده و روي بازويش تصوير چگوارا حک شده است. در سال 2015 کاسترو از نامههايي که ميان او و مارادونا رد و بدل شده بود، خبر داد. در اين نامهها مارادونا و کاسترو درباره مسائل ورزش و سياست صحبت کردند. ستاره پيشين آلبيسلسته در يکي از نامههايش نوشته بود: «فيدل، يکي از چيزهايي که در طول اين چند سال دوستي زيبا و صادقانه آموختم، اين است که وفاداري قيمت ندارد.»
مارادونا يك زماني در يك برنامه تلويزيوني در كوبا، مجري بود! حتي كاسترو، در حدود يكسال پيش زماني كه ميخواست مرگش را تكذيب كند، به مارادونا يك نامه نوشت و خبر زنده بودن رهبر انقلاب كوبا را، مارادونا به رسانهها داد.
مارادونا با اشاره به اينکه در هنگام تماشاي فينال رقابتهاي جام ديويس و در حال تشويق «خوان مارتين دل پوترو» (تنيسباز آرژانتيني) بوده که خبر مرگ دل کاسترو را دريافت کرده است، گفت که خبر درگذشت کاسترو همچون اصابت توپ تنيس شليک شده از سوي دل پوترو، به او شوک قلبي وارد کرده و او را به شدت متأثر ساخته است. او در حاشيه مسابقات قهرماني تنيس ديويز گفت: «نتوانستم گريه خودم را کنترل کنم... اين عميقترين غمي است که پس از وفات پدرم شناختم.»
