جان مردم براي مديران جامعه هيچ ارزشي ندارد. سالهاست که تجربه سفرهاي خونين اين را ثابت کرده است. اين يک حقيقت است و قصد سياهنمايي نداريم. سفرهاي زيارتي هم از اين قاعده مستثني نيستند؛ چراکه در جريان آنها هم بسياري از مردم قرباني سوانح يا حوادث تروريستي ميشوند که مديريت اين سفرها به عهده مسئولان کشور است. مثل حادثه منا يا آنچه دو روز قبل در کشور عراق اتفاق افتاد و جمعي از مردم بيگناهمان قرباني شدند.
دادن پيام تسليت و ابراز همدردي با بازماندگان هرچند وظيفه قانوني دولتمردان است، اما اين پيامها حالا آنقدر بوي کهنگي ميدهد که نميتوانند آلام جامعه رنج ديده از تکرار اين سوانح را تسکين دهد.
تصادف دو قطار مسافربري و کشته شدن 45 مسافر و زخمي شدن 103 نفر آن هم با خطاي انساني فاجعهاي است که دولت به سياق گذشته از آن عبور خواهد کرد. اساساً در کشورمان دولتها آنقدر پوستاندازي کردهاند که راههاي عبور از اين فجايع را به راحتي پيدا کنند، بدون اينکه بخواهند از کابينهشان هزينهاي کرده باشند.
بعد از وقوع اين حادثه، رئيسجمهور و رئيس دستگاه قضا دستور پيگيري دادهاند. اعلام شده است که به دنبال همين دستورها، سه نفر از مسببان حادثه - مسئول مرکز کنترل فرماندهي راهآهن شمالشرق کشور، مسئول مرکز کنترل خطوط و مسئول شيفت مرکز کنترل- بازداشت شده و بعد از تفهيم اتهام به زندان افتادهاند. از بيمارستانهاي محل درمان مصدومان هم خبر رسيده است که در حال حاضر 17 نفر بستري هستند و بقيه پس از مداوا ترخيص شدهاند. تا اين جاي کار که روال قانوني انجام شده و خطيرترين کار مسئولان، دادن يک دستور خارج از نوبت است. چيزي که در حالت عادي زمان زيادي سپري ميکند در حالي که حق مردم آسيبديده در هر سانحهاي است که به سرعت به درخواستهايشان رسيدگي شود.
در بدترين حالت اگر مسببان حادثه در محل تصادف قطارها اعدام هم شوند، چيزي از صورت مسئله پاک نخواهد شد، چراکه بنا به تجربه، کشور ما به دليل نهادينه شدن سوءمديريتها در هر زمان، آبستن حوادثي از اين دست است. هنوز فراموش نکردهايم که پنج ماه قبل سقوط مرگبار اتوبوس حامل سربازان به درهاي در شهرستان نيريز، کشور را داغدار کرد، بنابراين بنا به تجربه، حادثهاي ديگر کشور را سوگوار خواهد کرد. آن وقت به سياق امروز مسئولان با دستگرفتن ذرهبين دنبال مقصران ميگردند تا آنها را مجازات کنند.
بيتفاتي مسئولان کشور نسبت به مرگ جمعي مردم در سوانح رانندگي، آلودگي هوا و مصايبي از اين دست بدترين رويدادي است که رقم خورده است. خوشنشيني روي صندليهاي مديريتي آنقدر به مذاق مديران جامعه خوش آمده که باورکردهاند مشکلات جامعه را ميتوان با صدور بخشنامه رفع کرد.
بديهيترين خواست عمومي از نمايندگان خود در مجلس مطالبه چرايي وقوع اين سوانح مرگبار و تلاش براي رفع آن است. استيضاح وزير راه و شرمساري کمترين مطالبه ممکن است. سخنگوي کميسيون عمران مجلس از امکان هر نوع برخوردي از سوي مجلس با وزير راه خبر داده است. صديفبدري از دعوت عباس آخوندي، وزير راه به مجلس خبر داده و به «تسنيم» گفته است که پس از انجام بررسيهاي کارشناسي و علت وقوع حادثه امکان هر نوع برخورد قانوني از سوي مجلس با وزير راه متصور است.
شهرام غراوي، عضو کميسيون عمران مجلس به خبرنگار ما گفت که قطعاً بررسيهاي لازم انجام و نتيجه اعلام خواهد شد. يک ضعف مديريتي باعث اين اتفاق شده که انشاءالله بعد از بررسيهاي لازم نتيجه را اعلام خواهيم کرد. نمايندگان به عنوان وکلاي مردم هميشه در خدمت ملت هستند و اجازه نميدهند اين اتفاقات از بعد نظارتي انجام شود، در همين مورد قطعاً کميسيون عمران کار لازم را انجام خواهد داد.
سيدحسن علوي، عضو ديگر کميسيون عمران ميگويد، واقعيت اين است که زيرساختهاي حمل و نقل کشور مخصوصاً در اين چند سال اخير بنا به شرايط نابسامان اقتصادي مستهلک شده و به خاطر کمبود امکانات نتوانستيم از آنها نگهداري کنيم. بيشتر مشکلات نيز به زيرساختهاي زميني برميگردد، اما اين اتفاق خطاي انساني بوده و تغيير و تحول بين چند نفر باعث شد تا متأسفانه اطلاعات کافي گرفته نشود و باعث اين اتفاق دلخراش شود. واقعيت اينکه سيستم حمل و نقل و امکانات کشور بينهايت ضعيف است. کشور ما نسبت به کشورهاي ديگر در بخش حمل و نقل توسعه چنداني نيافته که اين مهم به خاطر کمتوجهي در بحث اعتبار و سوءمديريتي باعث عقبماندگي شده است. وي ميگويد که اعضاي کميسيون همه تلاششان را براي مقابله و پيشگيري از اين دسته حوادث خواهند کرد، اما در ادامه آن بايد همکاريهاي لازم و اعتبارات لازم در نظر گرفته شود. در بخش حمل و نقل اعتبار کافي در نظر گرفته نشده است. به خاطر همين به يک خرد جمعي و به يک درک مشترک نميرسيم. چه کسي است که متوجه مشکلات در زمينه زيرساختها، کمعرض بودن جادهها، ناکارآمدي جادهها و سرعت خودروها جدي نباشد، ولي واقعيت اين است که در بحث مالي کم آوردهايم. متأسفانه دولت نيز در بعضي جاها هزينه هنگفت ميکند، اما در جاهاي ديگر هزينه کم در نظر ميگيرد. مشکلات بايد ريشهاي حل شود. با تغيير افراد نيز کاري از پيش نميرود.
