به گزارش خبرنگار ما، چندي قبل پسر جواني سراسيمه به اداره پليس رفت و از يكي از دوستانش كه با همدستي چهار نفر ديگر او را ربوده و اموالش را سرقت كرده بودند، شكايت كرد. شاكي در توضيح ماجرا گفت: وضع مالي خوبي دارم و چندين سال است در بورس فعاليت دارم. دو سال قبل در بورس زماني كه در حال خريد و فروش سهام بودم، با پسري به نام سيروس آشنا شدم. او هم در بورس سهام خريد و فروش ميكرد به همين دليل با هم ارتباط برقرار كرديم تا جايي كه تصميم گرفتيم با هم در كار صادرات و واردات لوازم خودرو فعاليت كنيم. در نهايت پس از مدتي هر دو سرمايهگذاري و شروع به كار كرديم. چند ماهي لوازم يدكي از دبي وارد و مقداري هم سود كرديم تا اينكه بازار ارز دچار نوسان شد. از طرفي به خاطر مشكلات گمركي كه براي ما پيش آمد، لوازم يدكي ما از گمرك ترخيص نشد به طوري كه مقداري از اجناس ما از بين رفت به همين دليل ضرر هنگفتي كرديم و از آن روز به بعد كار واردات و صادرات ما تا الان متوقف شد.
وي ادامه داد: روز قبل سيروس در خيابان با من قرار گذاشت تا درباره كارمان صحبت كنيم. او با خودرواش حاضر شد و مرا سوار كرد تا به رستوران برويم. من هم سوار شدم. سيروس پس از طي مسافت كوتاهي، خودرو را كنار خودروي ديگري كه چهار مرد ناشناس سرنشين آن بودند، متوقف كرد و از خودرو پياده شد و به سراغ آنها رفت كه ثانيههايي بعد سه مرد از داخل خودرو پياده شدند و به من حمله كردند و مرا به زور به داخل خودروي خودشان بردند. راننده هم شروع به حركت كرد. آنها مسلح به چاقو و شوكر بودند و تهديد كردند چنانچه حرفي بزنم مرا ميكشند. آنها سر مرا زير صندلي بردند و چند ساعت بعد متوجه شدم داخل ويلايي در شمال كشور هستيم. آنها مرا داخل اتاقي حبس كردند و ساعتي بعد سيروس همراه مرد ناشناسي به سراغم آمد. او گفت بايد براي آزاديام 100 ميليون تومان به آنها بدهم وگرنه آنقدر مرا اينجا نگه ميدارند تا فوت كنم. در حالي كه به شدت ترسيده بودم، شش قطعه چك به مبلغ 100 ميليون تومان در تاريخهاي متفاوت امضا كردم و به سيروس دادم. او حتي از من يك رضايتنامه گرفت تا حق شكايت نداشته باشم و در پايان پس از 10 ساعت مرا به تهران آوردند و در خيابان خلوتي رها كردند.
پس از طرح اين شكايت، پرونده به دستور قاضي مرشدلو، بازپرس شعبه هفتم دادسراي امور جنايي تهران براي رسيدگي در اختيار تيمي از كارآگاهان پليس آگاهي قرار گرفت. نخستين تحقيقات پليسي نشان داد روز حادثه شاكي همراه سيروس و تعداد ديگري در شمال كشور ديده شدهاند. بنابراين مأموران سيروس را براي بازجويي بازداشت كردند. وي آدمربايي و اخاذي را انكار كرد و گفت روز حادثه براي گردش به شمال كشور رفته بوديم و نميدانم چرا از من شكايت كرده است. وي در ادعايي گفت: ما دو نفر با هم در كار صادرات و واردات لوازم يدكي فعاليت ميكرديم. من در دو مرحله يكبار 5 هزار دلار و بار دوم 560 دلار سرمايهگذاري كردم، اما شاكي هيچ پولي سرمايهگذاري نكرد و هميشه وعده ميداد كه به زودي او هم سرمايه گذاري ميكند و مدعي بود پولهايش را در بورس سرمايهگذاري كرده و سود آن را با من تقسيم ميكند تا اينكه بازار ارز دچار نوسان شد و ما ضرر كرديم. وقتي از او خواستم سهمش را بپردازد دوباره بهانه ميگرفت. آن روز وقتي فهميد من و دوستانم براي تفريح به شمال ميرويم، همرا ما آمد و آنجا درباره بدهياش با هم حرف زديم. شاكي هم گفت: سيروس دروغ ميگويد، من 60 ميليون تومان سرمايهگذاري كردم كه در اين تجارت تمام سرمايهام را از دست دادم و آن روز هم سيروس و دوستانش مرا ربودند و 100 ميليون تومان از من اخاذي كردند. پس از طرح ادعاي متهم و شاكي، پرونده به دستور قاضي مرشدلو براي رسيدگي در اختيار كارآگاهان پليس آگاهي قرار گرفت تا درستي و نادرستي حرفهاي شاكي و متهم مشخص شود.
