مترجم: علي طالبي
جايگزينهاي روباتيك به حفظ روابط علمي و اجتماعي بچههاي مبتلا به بيماري مزمن در مدرسه كمك ميكنند. طبق يافته مطالعه پيشتاز محققان كودكان مبتلا به بيماري مزمن و در عين حال محصور در خانه كه از جايگزينهاي روباتيك براي «حضور» در مدرسه استفاده ميكنند، از نظر اجتماعي با همسالان خود ارتباط بيشتري برقرار ميكنند و بيشتر درگير روابط علمي ميگردند.
به گفته مؤلف ورونيكا نيوهارت، دانشجوي دكتري در دانشكده آموزش و پرورش UCI، هر ساله، تعداد زيادي از دانشآموزان K- 12 به دليل بيماري قادر به حضور در مدرسه نيستند كه اين امر پيامدهاي دانشگاهي، اجتماعي و پزشكي منفي به همراه دارد. اين دانشآموزان با عقب افتادگي در دروس و انزوا از دوستان مواجه ميشوند و بهبود آنها به دليل افسردگي، به تأخير ميافتد. آموزگاران ميتوانند گاهي به خانههاي آنها سر بزنند، اما تا همين اواخر، راهي براي ارائه تجارب علمي و اجتماعي فراگير به دانشآموزان محصور در خانه وجود نداشت.
روباتهاي حضور از راه دور، دقيقاً همين كار را انجام ميدهند. ماشينهاي خودكار مخابره ويدئويي دو طرفه با اينترنت، داراي چرخهايي براي پا و يك صفحه نمايش براي نشان دادن چهره كاربر در بالاي يك «بدنه» عمودي هستند. دانشآموز، در خانه با كنترل دستگاه با كمك يك لپ تاپ ميتواند هر چيزي را در كلاس درس ببيند و بشنود، با دوستان و معلم خود صحبت كند، از طريق چراغهاي چشمك زن براي پرسش و پاسخ به سؤالات «دست خود را بالا ببرد»، در اطراف حركت كند و حتي به اردوي علمي برود.
پژوهشگران خاطرنشان كردند اگرچه اين روباتها مستقيماً از توليد به مصرف رفتهاند، با اينحال نياز شديد به مطالعات رسمي و عيني جهت درگيري مسئولانه مدارس، بيمارستانها و جوامع در اين عمل آموزشي نوآورانه محسوس است.
مطالعه موردي اكتشافي با همكاري مارك وارشائر، پروفسور آموزش و پرورش و انفورماتيك در UCI پنج كودك محصور در خانه، پنج پدر و مادر، 10 معلم، 35 همكلاسي و شش مدير مدرسه / منطقه را وارد مطالعه نمود. دانشآموزان چهار پسر و يك دختر 6 تا 16 ساله بودند و بيماريهاي مزمن آنها عبارت از اختلال نقص ايمني، سرطان و نارسايي قلبي بود.
ملاقات با دوستان و برقراري ارتباط اجتماعي چيزي بود كه اين دانشآموزان بيش از همه در مورد استفاده از روبات دوست داشتند. آنها گزارش كردند كه در روز مدرسه احساس طبيعيتري داشتند، چراكه قادر به مشاركت در بحثها، تعامل با همسالان و مواجهه با تجربههاي جديد با همكلاسيهاي خود بودند.
نيوهارت كه يافتههايي را در بيستوسومين كنفرانس بينالمللي برگزار شده در خصوص يادگيري، در ماه جولاي در دانشگاه بريتيش كلمبيا ارائه داد اظهار ميدارد:«به منظور تعيين تأثير استفاده از روبات روي سلامت و رفاه دانشآموزان و همچنين تعيين مؤثرترين راه براي پيادهسازي اين تكنولوژي در محيطهاي مختلف، تحقيقات بيشتري مورد نياز است.
همكاري ميان تيمهاي مراقبت بهداشتي، فناوري و آموزش و پرورش، كليد موفقيت حضور مجازي كودكان آسيبپذير در كلاس درس جهت بهبود دستاوردهاي يادگيري، اجتماعي و بهداشتي آنان است.»
از پاييز، روباتهاي حضور از راه دور - به عنوان هديهاي از كلاس سال 2016- در محوطه دانشگاه UCI موجود خواهند بود. نيوهارت كه به زودي دست به مطالعات بيشتري در حوزههاي آموزش و پرورش در سراسر كشور خواهد زد، اذعان داشت: «اين راهحلي براي دانشآموزاني است كه به دليل يك مصدوميت طولاني مدت يا بيماري از تكميل برنامه اخذ مدرك يا تكميل يك دوره محروم هستند.»
منبع: ساينس ديلي
