موگرینی مسئول سیاست خارجی اتحادیه
اروپا شنبه 8 آبان وارد تهران شد. آنچه در باب اهداف این سفر اعلام شده بررسی
روابط دو جانبه و البته تحولات منطقه با محوریت سوریه است چنانکه منابع خبری اعلام
کردهاند وی پس از تهران راهی ریاض خواهد شد. موگرینی دوشنبه ٢٦ مهر ماه بعد از
نشست لوکزامبورگ در اظهارنظری از رایزنی با ایران، عربستان و ترکیه درباره سوریه
خبر داد و متعاقب آن همان شب با ظریف در تماس تلفنی درباره آخرین تحولات سوریه به
گفتگو پرداخت. نکته بسیار مهم در سفر موگرینی به تهران تقارن آن با نشست سه جانبه
مسکو میان وزرای خارجه ایران، روسیه و سوریه است.
آنچه در برآورد نشست مسکو مشاهده میشود مجموعه هماهنگیهای سیاسی و امنیتی میان سوریه و متحدانش در مبارزه با تروریسم و حامیان آنان است که برگرفته ازاراده این کشورها برای پایان بحران سوریه و منطقه است. در اصل این نشست برگرفته از ضرورتهای سوریه و شرایط حساس منطقه است که نشات گرفته از استمرار رفتارهای بحران ساز آمریکا و متحدانش علیه منطقه است. هر چند که ائتلاف به اصطلاح مبارزه با تروریسم با محوریت آمریکا، ادعای مبارزه با تروریسم را سر داده و حتی مدعی است که پس از عملیات موصل جنگ در رقه سوریه را آغاز می کند اما رفتار عملی آنها برگرفته از سیاستهایی مغایر با ادعاهایشان است. بر اساس گزارشهای نهادهای حقوق بشر در حملات آمریکا به سوریه و عراق صدها غیر نظامی به خاک و خون کشیده شدهاند و حتی عملیات آمریکا در قبال رقه نیز نه برای مبارزه با تروریسم بلکه برای اسکان تروریستها در این منطقه است. رفتارهایی که نه تنها برای سوریه بلکه برای حتی کشورهای اروپایی نیز بحرانهای امنیتی بسیاری را رقم زده است. گزارشهای منتشره نشان میدهد که تحرکات آمریکا به تقویت تهدیدات تروریستی علیه اروپا منجر شده که البته برخی از کشورهای اروپایی همچون انگلیس و فرانسه نیز در این عرصه نقش دارند. بسیاری از ناظران سیاسی بر این عقیدهاند که آشکارتر شدن این تهدیدات زمینه ساز آن شده تاموگرینی مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا با محوریت مسئله سوریه یک روز پس از نشست مسکو راهی تهران شود. اروپایی که خطر تروریسم را حس کرده به این نتیجه رسیده جز همراهی با سوریه و متحدانش برای مبارزه با تروریسم گزینهای در پیش روی ندارد بویژه اینکه بی صداقتی آمریکا در مقابله با تروریسم برای جهانیان آشکار شده است. در این میان یک اصل اساسی وجود دارد و آن اینکه اروپا برای برخورداری از ظرفیتهای سوریه و متحدانش در مبارزه با تروریسم پیش از هر چیز باید صداقت رفتاری خود را به اثبات رساند که دوری از سیاستهای ضد سوری، ضد روسی و ضد ایرانی آمریکا و ورود صادقانه به عملیات مبارزه با تروریسم و حامیانشان محور آن را تشکیل میدهد. آنچه در این میان مسلم مینماید آن است که در کنار رایزنیهای سیاسی آنچه اصل اول می باشد راهبرد نظامی برای مبارزه با تروریستهاست چرا که 6 سال تحولات سوریه نشان داده که نابودی تروریسم گزینهای جز اقدام نظامی ندارد و راهکارهای سیاسی برای هماهنگی جهت مبارزه با تروریسم و البته مقابله با کارشکنی حامیانشان ضرورت مییابد. نکته مهمی که باید در قبال اروپا به آن توجه داشت آن است که اروپا باید به سیاستهای دوگانه و غیر منطقی خود در قبال سوریهو متحدانش پایان دهد. اروپا نمیتواند از یک سو به تحریمهای ایران و روسیه ادامه دهد و هر روز بر تحریمهای سوریه بیفزاید و از سوی دیگر ادعای همگرایی بااین کشورها علیه تروریسم را داشته باشد.
رفتارکشورهای اروپایی نشان میدهد که این کشورها هر چند که خطر تروریسم را درک و بر لزوم مبارزه با تروریسم در سوریه و عراق پی بردهاند اما گویی همچنان آن نگاه طلبکارانه در آنها باقی است و برآنند تا از سیاست فشار و مذاکره برای رسیدن به اهداف خود بهره گیرند. چنانکه موگرینی در حالی وارد تهران شد که در روزهای اخیر اتحادیه اروپا از افزایش تحریمها علیه روسیه و سوریه خبر داده است. تحریمهایی نیز که در قبال ایران ادعای لغو آن را داشتهاند تنها بخش کوچکی از تحریمهای اروپا علیه ایران است و اورپا باید بداند با این گامهای کوچک نمیتواند پرودنده سیاه خود نزد ایرانیان پنهان سازد. نکته دیگر آنکه اروپا تا زمانی که ارادهای برای مقابله با حامیان تروریسم یعنی آمریکا و شرکای منطقه ای آن و البته برخی کشورهای بزرگ اروپایی همچون انگلیس و فرانسه نداشته باشد نمیتواند سخن از مبارزه با تروریسم سر دهد. این امر نیز قابل توجه است که ادعای غرب برای نسبت دادن چالشهای منطقه به تنشها میان ایران وعریستان ( موگرینی پس از تهران راهی ریاض میشود)امری واهی و فرافکنی برای پنهان سازی نقش کشورهای غربی بویژه آمریکا در بحرانهای منطقه است. اروپا برای رسیدن به اهدافش یعنی داشتن امنیت سراسری و پایدار یک گزینه بیشتر ندارد و آن همکاری با مبارزان واقعی با تروریسم یعنی سوریه، ایران، عراق و روسیه و مقاومت منطقه و دوری از گرفتار ماندن در ادعاهای غیر صادقانه آمریکا و شرکایش مبنی بر مبارزه با تروریسم است. ادعایی که نتیجه آن جزکشتار غیر نظامیان و استمرار تروریسم نتیجه دیگری نبوده است.