جان كري، وزير خارجه امريكا ميگويد كه بايد تحقيقاتي در مورد اقدامات دولتهاي سوريه و روسيه در زمينه جنايات جنگي بشود. او اين حرف را در يك كنفرانس مطبوعاتي و بعد از ديدارش با ژان مارك آيرو، وزير خارجه فرانسه گفت كه طرح اين ادعا با حضور آيرو بيارتباط با بررسي دو پيشنويس قطعنامه در شوراي امنيت نيست. يكي از اين دو قطعنامه از سوي فرانسه پيشنهاد شده و ديگري از سوي روسيه. فرانسويها از يك هفته قبل متن پيشنويس خود را مطرح كردند و آيرو هم سفري براي رايزنيها به روسيه و امريكا داشته اما روسها با متن فعلي مخالف هستند و گفتهاند آن را وتو خواهند كرد، مگر اينكه اصلاحاتي در آن انجام بشود. كرملين كه ميداند طرح اين پيشنويس در اين شرايط به شدت متشنج فعلي در شوراي امنيت بر سر جنگ سوريه تنها يك مستمسك براي طرف غربي در اين شوراست، پيشنويس قطعنامهاي را آماده كرده تا در برابر اين هجوم سياسي غرب دست بسته نباشد، بنابر اين درخواست كري براي تحقيق در مورد جنايات جنگي در حلب بيشتر در اين زمينه و در جهت تقويت موضع خود و متحدانش از جمله فرانسه و پيشنويس قطعنامهاش در شوراي امنيت است تا آنكه قصه جنايات جنگي او واقعيتي داشته باشد.
جداي از اين، اصل مسئله بر سر ادعاي كري در مورد جنايات جنگي است. يك وجه اين مسئله به جنگ سوريه ارتباط دارد كه بايد صورتمسئله را نه فقط در حلب بلكه در كل اين جنگ از 5/5 سال قبل تا كنون در نظر گرفت. كري انگشت روي بمباران بيمارستاني در حلب گذاشته اما كشور خودش در اين 1/5 سال اخير با بمباران مراكز نفتي، پلها و ديگر زيرساختهاي اقتصادي و صنعتي سوريه را نابود كرده است. دولت سوريه تا كنون دستكم دو نامه به دبير كل سازمان ملل و رئيس شوراي امنيت فرستاده تا اعتراض خود را نسبت به نابودي زيرساختهاي اقتصادي كشورش توسط امريكا مطرح كند. دولت سوريه هر چه كه باشد عضو رسمي سازمان ملل است و همان طور كه حق فرستادن اين نامهها را دارد، امريكا هم براي بمبارانهاي خود بايد از اين دولت مجوز بگيرد و اين بمبارانها بدون مجوز از مصاديق بارز تجاوز به خاك يك كشور بيگانه و جنايت جنگي است.
اين موضوع جداي از كمكهاي تسليحاتي است كه امريكا به گروههاي تروريستي در سوريه و از جمله جبهه النصره كرده است، هر چند امريكا در ظاهر اين گروه را به صورت رسمي تروريست خوانده باشد. يورگن تودنهوفر، روزنامهنگار برجسته آلماني، چندي پيش مصاحبهاي را با يكي از فرماندهان جبهه النصره به نام ابوالعز انجام داده و اين مصاحبه را با عنوان «سرويس مخفي امريكا بدون پرده، غرب يك دولت ترور اسلامي ميخواهد»، در وبگاه خود منتشر كرده است. ابوالعز در اين مصاحبه حمايت امريكا را از گروه خود تأييد ميكند و ميگويد: موشكهاي تاو كه امريكا در اختيار ما قرار داد، معادلات جنگ را در مصاف با ارتش سوريه تغيير داد.» شكي نيست كه همدستي با چنين گروه تروريستي از مصاديق بارز جنايت جنگي است اما بايد پرسيد كه چرا در اين مورد يا كمك و همكاري امريكا با ديگر گروههاي تروريستي مثل نورالدين الزنكي تحقيقي انجام نشده كه در برابر تصاوير ويدئويي سر كودكي را ميبرد؟
وجه ديگر ادعاي كري به صورت گستردهتري قابل بررسي است كه نه تنها سوريه بلكه بايد ديگر كشورها مثل افغانستان، عراق، ليبي و يمن هم مورد بررسي قرار بگيرند. در تمام اين كشورها شواهد غيرقابل انكاري از كشتار غيرنظاميان و نابودي زيرساختهاي مردم اين كشورها ديده ميشود كه به دست نظاميان امريكايي بوده است. ماريا زاخارووا، سخنگوي وزارت خارجه روسيه، ميگويد: «اگر بحث درباره جنايات جنگي است، بهتر است مسئولان امريكايي ابتدا از عراق شروع كنند و سپس به ليبي و از آنجا به يمن منتقل شوند تا از آنچه در آنجا اتفاق ميافتد، مطلع شوند.» كشتار حديثه عراق در 19 نوامبر 2005، شكنجه و آزار زندانيان ابوغريب عراق يا كشتار قندهار افغانستان در 11 مارس 2012 تنها چند نمونه از كارنامه قطور امريكا در باب ارتكاب به جنايات جنگي است و حالا همدستي اين كشور با آل سعود براي تجاوز نظامي به يمن باعث شيوع وبا در اين كشور شده كه به گزارش يونيسف، جان كودكان يمني را تهديد ميكند. هر چند امريكا با اعمال نفوذ خود در سازمان ملل و البته رسانه تبليغاتي عظيمش توانسته از عواقب اين جنايات فرار كند اما ارتكاب آن چيزي نيست كه بتوان فراموش كرد و حالا كه كري از لزوم تحقيق در مورد ارتكاب جنايات جنگي در حلب به دست دولتهاي سوريه و روسيه ميگويد، مرتكب پارادوكس امريكايي ميشود كه از يك سو خود را در جبهه مخالفان جنايات جنگي جا ميزند و از سوي ديگر دستش به اين جنايات آلوده است.
