به گزارش خبرنگار ما، دهم بهمنماه سال 88، مأموران كلانتري 123 شهرك غرب از قتل راننده يك خودروي 206 باخبر و در محل حاضر شدند. بررسيهاي اوليه حكايت از اين داشت كه مرد 60 ساله با شليك گلوله سارق هدف قرار گرفته و جان خود را از دست داده است. يكي از شاهدان گفت: در حال عبور بودم كه ديدم مرد هفتتير به دستي كنار خيابان با راننده خودروي 206 درگير است. او قصد سرقت خودرو را داشت، اما راننده مقاومت ميكرد. سرانجام مرد مسلح به راننده شليك كرد و بعد او را از پشت فرمان به كنار خيابان منتقل كرد و خودش پشت فرمان نشست و حركت كرد. شاهد ديگري گفت: وقتي متوجه شدم كه سارق مسلح خودروي پيرمرد را سرقت كرد، او را با خودروي خودم تعقيب كردم. او متوجه شده بود كه در تعقيب او هستم و هنگام فرار كنترل خودرو را از دست داد و با تيرچراغ برق تصادف كرد. بعد هم پياده شد و فرار كرد. به خاطر اينكه مسلح بود، او را دنبال نكردم.
بررسيهاي بعدي نشان داد كه مقتول بازنشسته ارتش بود كه جسد وي به پزشكي قانوني منتقل شد و تحقيقات در اين باره ادامه پيدا كرد. بررسيها در اين باره ادامه داشت تا اينكه يك روز بعد خبر رسيد زن ميانسالي همان حوالي با شليك گلوله زخمي شده است و رهگذران مرد مسلح را بازداشت كردهاند. وقتي مأموران در محل حاضر شدند، متوجه شدند كه مرد بازداشت شده همان كسي است كه يك روز قبل مرد بازنشسته را با شليك گلوله كشته بود. زني كه در جريان حادثه زخمي شده بود، گفت: با خودروي خود در حال عبور بودم كه اين مرد اشاره كرد توقف كنم. احتمال دادم كه دنبال آدرس باشد. وقتي توقف كردم و شيشه را پايين دادم، اسلحه كشيد و خواست از پشت فرمان پياده شوم تا خودروي مرا سرقت كند. من هم با او درگير شدم، اما او گلولهاي شليك كرد كه زخمي شدم. هر طور كه شده بود پشت فرمان نشست، اما نتوانست آن را حركت دهد. مردم كه متوجه ماجرا شده بودند به كمك من آمدند و او را دستگير كردند. بعد از انتقال زن مجروح به بيمارستان، متهم به اداره پليس منتقل شد و به جرمش اعتراف كرد. او همچنين اقرار كرد كه يك روز قبل مرد بازنشسته را به قتل رسانده بود. متهم درباره انگيزهاش گفت: تحت فشار مالي بودم و درآمد ناچيزي داشتم. فكر ميكردم به من ظلم شده است و بايد آدمها را مجازات كنم.
يك اسلحه خريدم تا با سرقت به اهدافم برسم. وي توضيح داد: جوشكار بودم، اما مدتي بود در يك كشتارگاه كار ميكردم و درآمد ناچيزي داشتم. وقتي بچه بودم پدرم فوت شد و مادرم با مرد ديگري ازدواج كرد. بزرگ كه شدم خواهر و برادرهاي ناتني من بدون زحمت پولدار شدند و آن زمان بود كه فكر ميكردم به من ظلم شده است و بايد پولدار شوم. فكر ميكردم با سرقت زودتر به هدفم ميرسم به همين دليل يك سلاح كمري خريدم. روز حادثه در حالي كه روي چمنهاي پارك دراز كشيده بودم، يك مأمور پليس به من نزديك شد و خواست از آنجا بروم. شانس آوردم كه من را بازرسي نكرد. چون اسلحه همراهم بود، فرار كردم تا اينكه با راننده خودروي 206 مواجه شدم. راننده فرد سالخوردهاي بود. فكر ميكردم ميتوانم به راحتي خودرو را سرقت كنم.
وقتي سرراهش ايستادم با سلاح تهديدش كردم، اما او مقاومت كرد. يك تير هوايي زدم و دو تير به اتومبيل شليك كردم كه ناخواسته يكي از آن تيرها به راننده خورد. بلافاصله سوار خودرو شدم، وقتي متوجه شدم كسي مرا تعقيب ميكند به علت تسلط نداشتن به رانندگي با تير چراغ برق برخورد كردم و از محل گريختم. متهم در خصوص روز دستگيري گفت: آن روز متوجه شدم كه زني در حال پارك خودروي سمندش است. در حالي كه از ماشين پياده ميشد، او را با اسلحه تهديد كردم و سوئيچ را از وي گرفتم. بهخاطر مقاومت و سر و صداي زن تيري به پايش شليك كردم و وقتي خواستم ماشين را روشن كنم به خاطر اينكه ماشين رمز داشت، روشن نشد. بلافاصله از ماشين پياده شدم و در حال فرار توسط مردم دستگير شدم. قصد شليك به مردم را هم داشتم اما گلوله در اسلحه گيركرده بود. با كامل شدن بررسيها، متهم در شعبه چهارم دادگاه كيفري استان تهران محاكمه و به قصاص محكوم شد. رأي دادگاه بعد از تأييد در ديوان عالي كشور به شعبه اجراي احكام دادسراي امور جنايي فرستاده شد، اما اولياي دم حاضر به اجراي حكم نشدند. بعد از آن بود كه متهم با ارسال لايحهاي به قاضي رسيدگي كننده درخواست تعيين تكليف كرد، بنابراين متهم روز گذشته از زندان به دادگاه منتقل شد. هيئت قضايي پس از بررسي پرونده به دليل مقيم بودن اولياي دم در خارج از كشور از وكيل آنها خواستند تا بار ديگر درخواست خود را اعلام كنند. وكيل اولياي دم گفت كه آنها اصرار به قصاص دارند و ميخواهند هرچه سريعتر حكم اجرا شود بنابراين هيئت قضايي بار ديگر متهم را به قصاص محكوم كرد.
