با وجود اينكه پنج سال از زمان ورود امريكا و روسيه به جنگ سوريه ميگذرد اما روابط دو طرف تا اين حد به مرحله رويارويي نرسيده بود، البته در زمان طرح پرونده سلاح شيميايي سوريه (كه با هدايت رژيم صهيونيستي صورت گرفت) نيز حمله نظامي امريكا به سوريه جدي شد اما در آن مقطع نيز روسيه به عنوان يك واسطه و ميانجي عمل كرد و طي توافق با امريكا از حمله نظامي اين كشور ممانعت كرد.
اما اكنون كار به جايي رسيده كه دو طرف به صراحت يكديگر را تهديد ميكنند و به عواقب تصميمات خود هشدار ميدهند. چنانكه امريكا تهديد كرد در صورتي كه روسيه بمباران مكان استقرار گروههاي مسلح و شورشي سوريه را در شرق حلب متوقف نكند، در معرض حملات گروههاي تروريستي قرار خواهد گرفت كه روسيه از آن به عنوان نشانهاي از ارتباط امريكا با اين گروهها تعبير كرد. در مقابل، روسيه نيز هشدار داد در صورتي كه امريكا سامانههاي دفاع هوايي دوشپرتاب را در اختيار گروههاي مسلح و تكفيري سوري قرار دهد، در آينده خود نيز از سوي اين گروهها مورد حمله قرار خواهد گرفت. از همه مهمتر اينكه روسيه به عواقب حمله نظامي امريكا به سوريه و ارتش اين كشور هشدار داده و تهديد كرده در صورت اين حملات تحولات ساختاري نه در سوريه بلكه در منطقه روي خواهد داد كه ابعاد و پيامدهاي جهاني به همراه خواهد داشت. بررسي مواضع تهديدآميز امريكا و روسيه نشان ميدهد تهديدهاي امريكا جنبه كنشي و تهاجمي اما پاسخهاي روسيه جنبه واكنشي و تدافعي دارد، بنابراين اولين سؤالي كه مطرح ميشود اين است كه چه عواملي موجب تهاجمي شدن مواضع امريكا در سوريه شده است؟ در پاسخ بايد گفت كه يكي از عوامل اين است كه امريكا تا پيش از اين در پشت متحدان منطقهاي خود پنهان شده بود و جنگ را به صورت نيابتي با كمك اين كشورها پيش ميبرد اما اكنون كار به جايي رسيده است كه از گروه موسوم به دوستان سوريه كه از آن به عنوان ائتلاف بينالمللي عليه سوريه ياد ميشد، هيچ عضو مؤثري باقي نمانده است و عربستان و تركيه كه به عنوان آخرين بازماندگان اين ائتلاف عمل ميكردند، اكنون گرفتار بحرانها و مشكلات داخلي خاص خود شدهاند. در چنين وضعيتي به نظر ميرسد امريكا ترجيح داده است اينبار لخت و عريان و به صورت مستقيم وارد عمل شود. دوم اينكه امريكا در آستانه انتخابات رياست جمهوري و مياندورهاي كنگره قرار دارد و بحرانهاي خاورميانه بهخصوص جنگ با تروريسم تكفيري و جنگ سوريه به يكي از مؤلفههاي تأثيرگذار در اين انتخابات تبديل شده است.
با توجه به نقش تعيينكنندهاي كه مافياي يهودي در انتخابات امريكا دارد، بالطبع در مقطع كنوني تأثير و نفوذ اين رژيم در سياستهاي منطقهاي امريكا نيز بيش از پيش افزايش يافته است و از اين جهت خطر اقدام نظامي امريكا در سوريه بيشتر به نظر ميرسد، ضمن آنكه بايد يادآوري كرد كه تهديد امريكا به اقدام نظامي در سوريه در زمان طرح پرونده سلاحهاي شيميايي سوريه نيز با تحريك مسئولان صهيونيستي صورت گرفت. اين رژيم به شدت از عواقب پيروزي ارتش و دولت سوريه در برابر گروههاي مسلح و تكفيري وحشت دارد و از اين بيم دارد كه دولت سوريه به پشتوانه موقعيت جديد خود خواهان بازپسگيري اراضي اشغالي خود از اشغال اين رژيم شود، از اين رو به محض اينكه خبر توافق امريكا و روسيه اعلام شد، رژيم صهيونيستي اولين طرفي بود كه با تعرض هوايي به سوريه و ايجاد پوشش هوايي براي گروههاي تكفيري در جبهه جنوبي مخالفت عملي خود را با آن نشان داد و واكنش بيسابقه ارتش سوريه به اين تعرض درسرنگوني يك هواپيماي نظامي و يك هواپيماي شناسايي اين رژيم كه با كمك روسيه صورت گرفت، در نهايت امريكا را بر آن داشت كه به بمباران محل استقرار ارتش سوريه در ديرالزور اقدام كند. بر اين اساس ميتوان گفت كه رژيم صهيونيستي در از بين بردن زمينههاي آتشبس در سوريه و تعليق اجراي توافق روسيه و امريكا نقش اساسي داشته است و برهمين اساس در صورتي كه رويارويي بين امريكا و روسيه به مرحله نظامي برسد، اسرائيل نيز هزينههاي سنگين و پيشبيني نشدهاي پرداخت خواهد كرد و به نظر ميرسد منظور وزارت امور خارجه روسيه از وقوع تحولات ساختاري در منطقه در صورت اقدام نظامي روسيه به سوريه همين بوده است.
