فتاحي، مدير اداره پايش و مديريت منابع و شاخصهاي محيط زيست با اشاره به افزايش ميزان فاضلاب شهري، نحوه تصفيه فاضلاب و محاسن آن را مطرح نمود.
وي اهداف تصفيه آب را ارتقاي سطح بهداشت و سلامت جامعه، جلوگيري از آلودگي محيط زيست و استفاده مجدد از پساب دانست و گفت: آبي كه در يك فرآيند استفاده شده و ديگر قابل استفاده در همان فرآيند نيست «فاضلاب» اطلاق ميشود كه شامل انواع صنعتي، خانگي و بهداشتي(عمومي- شهري) و كشاورزي(زهاب) است.
وي گفت: با توجه به افزايش جمعيت و به تبع آن افزايش فاضلاب، ظرفيت خودپالايي خاك كاهش پيدا كرده است در نتيجه چاههاي جذبي در زمان حال به تنهايي پاسخگوي حجم زياد فاضلاب نيست بنابراين بايد دنبال راه چاره ديگري براي ذخيره پساب بود.
وي در ادامه با اشاره به اينكه 80 تا 85 درصد مصرف آب شرب تبديل به فاضلاب ميشود، افزود: سيستمهاي فاضلاب و انشعابات آن به سه دسته اعم از سيستم جداگانه يا مجزا، سيستم مشترك يا درهم و سيستم مختلط جمعآوري فاضلاب تقسيمبندي ميشود و در جاهايي كه ميزان بارش كم است، سيستم جمعآوري فاضلاب و باران جدا است.
فتاحي در پايان افزود: 40 درصد فاضلاب انساني در تهران وارد تصفيهخانهها ميشود كه اين ميزان در حال حاضر توسط پنج باب تصفيهخانه تصفيه ميشود لكن حجم كمي از فاضلاب تصفيه شده به مصرف كاربريهاي مختلف خواهد رسيد و تنها پساب تصفيهخانه جنوب تهران است كه از طريق كانال به مزارع كشاورزي ري و ورامين منتقل شده و مصرف ميشود.
وي همچنين در مورد فعاليتهاي شهرداري تهران در خصوص تصفيه فاضلاب و روانآب آلوده اضافه كرد: شهرداري تهران نيز با توجه به اهميت كاهش مصرف آب از آبخوانهاي زيرزميني اقدام به احداث 10 پكيج تصفيه فاضلاب و روان آب آلوده با ظرفيت تجمعي 500هزار متر مكعب در سال نموده و در سال 1395 نيز برنامه تجهيز و احداث دو باب تصفيهخانه ديگر با ظرفيت 2 ميليون متر مكعب را در دستور كار دارد تا به مرور زمان نياز آبي شهرداري تهران از منابع آب جايگزين تأمين شود.
