به گزارش خبرنگار ما، روز بيست و نهم مهر ماه سال 93، مرد ميانسالي به اداره پليس رفت و گفت: پسر جوانش چند روز قبل خودروي اسپورتيجش را براي فروش آگهي داد تا اينكه امروز وقتي براي فروش از خانه بيرون رفت، ناگهان ناپديد شد. شاكي در توضيح ماجرا گفت: پسرم بهنام دارد و 27 ساله است. ديروز دو پسر جوان كه آگهي روزنامه در دست داشتند براي خريد خودروي اسپورتيج به در خانه ما آمدند. آنها پس از توافق بر سر قيمت 200 هزار تومان بيعانه دادند تا اينكه امروز پسرم با آنها قرارگذاشت تا با هم به دفترخانه بروند و پس از گرفتن بقيه پولش سند را به نام آنها بزند كه ناگهان ناپديد شد.
با طرح اين شكايت، پرونده به دستور قاضي حسينپور، بازپرس شعبه پنجم دادسراي جنايي تهران براي رسيدگي در اختيار تيمي از كارآگاهان اداره يازدهم پليس آگاهي قرار گرفت.
دستگيري متهمان در حالي كه مأموران هيچ ردي از پسر گمشده پيدا نكرده بودند، تحقيقات خود را روي شناسايي دو خريدار اسپورتيج متمركز كردند تا راز ناپديد شدن صاحب اسپورتيج را بر ملا كنند. مأموران با توجه به مدارك بهدست آمده خيلي زود يكي از خريداران را كه پسر 23 سالهاي به نام سجاد است، شناسايي و دستگير كردند. سجاد در بازجوييهاي اوليه از سرنوشت بهنام اظهار بياطلاعي كرد، اما وقتي با مدارك و دلايل روبهرو شد به قتل بهنام با همدستي يكي از دوستانش به نام نيما اعتراف كرد. وي گفت: چند روز قبل از حادثه نقشه سرقت خودروهاي مدل بالا را با نيما طراحي كرديم تا اينكه يك روز قبل از حادثه طعمه خود را از طريق آگهيهاي روزنامه انتخاب كرديم. همان روز ما با سجاد خودروي اسپورتيج را به مبلغ 140 ميليون تومان معامله كرديم و پس از پرداخت مبلغ 200 هزار تومان بيعانه، قرار شد روز بعد در دفترخانه بقيه پول را تحويل فروشنده بدهيم. روز حادثه دو نفري سوار خودروي بهنام شديم و به طرف دفترخانه به راه افتاديم كه در ميانه راه بهنام را با آبميوه مسموم بيهوش كرديم. سپس خودرو را به پاركينگ خانه ما برديم و آنجا براي اينكه شناسايي نشويم، او را خفه كرديم و بعد جسدش را به بيابانهاي اطراف شهرستان گرمسار منتقل كرديم و همانجا آتش زديم. پس از اعتراف سجاد به قتل، مأموران نيما را دستگير كردند.
به خاطر خودروي اسپورتيج دست به قتل زديم نيما در بازجوييها حرفهاي همدستش را تأييد كرد و گفت: من و سجاد از مدتي قبل، سرقت خودروهاي گرانقيمت را طراحي كرده بوديم به همين دليل چند روز قبل از حادثه به يكي از شهرهاي غربي كشور رفتيم و آنجا يك كلت ساچمهزني و شوكر خريديم. ما قبل از اين حادثه چند طعمه ديگر هم از طريق آگهي روزنامهها انتخاب كرديم، اما به خاطر اينكه صاحبان آن خودروها به ما مشكوك شدند، موفق به سرقت نشديم. روز حادثه با بهنام تماس گرفتيم و براي اينكه هيچ سرنخي از خود بهجاي نگذاريم از او خواستيم تا قولنامه را با خودش بياورد. وقتي او را با آبميوه مسموم بيهوش كرديم، سجاد گفت كه بهنام و پدرش ما را ديدهاند، بنابراين بهتر است بهنام را به قتل برسانيم. بنابراين خودروي اسپورتيج را همراه بهنام، به داخل پاركينگ خانه سجاد برديم. وقتي قصد داشتيم دست و پا و دهانش را با چسب ببنديم، بهنام به هوش آمد.
همان لحظه سجاد گلويش را فشار داد و من هم يك پلاستيك روي سرش كشيدم و با مشت چند ضربه به سرش زدم تا اينكه خفه شد. بعد مدارك خودرو، ساعت مچي و پولهايش را برداشتيم و جسد را داخل صندوق عقب گذاشتيم. از آنجايي كه خواهرزادهام در گرمسار به دانشگاه ميرفت به آنجا آشنايي داشتم و تصميم گرفتيم جسد را به بيابانهاي اطراف گرمسار ببريم. در ميانه راه چهار ليتر بنزين هم خريدم و وقتي به مكان مورد نظر رسيديم، جسد را آتش زديم و به تهران برگشتيم. متهمان در ادامه مدعي شدند كه قصد قتل نداشتهاند و به خاطر اينكه از سوي مقتول و پدرش كه قبلاً آنها را ديده بودند، شناسايي نشوند، دست به جنايت زدهاند.
جسد صاحب اسپورتيج هرگز كشف نشد با اعتراف متهمان تيمي از كارآگاهان به دستور قاضي حسين پور به محل حادثه اعزام شدند و براي كشف جسد به جستوجو پرداختند. مأموران در بررسيهاي خود، فقط چند لكه خون روي چند تخته سنگ پيدا كردند و آثاري از جسد صاحب اسپورتيج پيدا نكردند. در ادامه مأموران محدوده جستوجو را بيشتر كردند و حتي با استفاده از هليكوپتر در آن حوالي به جستوجو پرداختند، اما هرگز جسد يا آثاري از جسد نيافتند. سرانجام در حالي كه جسد مقتول پس از گذشت دو سال از حادثه كشف نشده است، قاضي حسين پور كيفرخواست سجاد و نيما را به اتهام مشاركت در آدمربايي، سرقت مقرون به آزار و قتل عمد صادر كرد. بدين ترتيب دو متهم به زودي در دادگاه كيفري يك استان تهران محاكمه ميشوند.
