در فاصله 48 ساعت مانده به دربي هشتاد و سوم پايتخت شنيدن برخي خبرها از اردوي تيم آبي و قرمز چندان جالب توجه نيست. دربي شماره 83 شايد به نوعي متفاوتترين دربي چند سال اخير فوتبال ايران باشد. نگاهي به وضعيت حال حاضر دو تيم اين مسئله را به اثبات ميرساند.
استقلال وضعيت چندان مناسبي ندارد و سرمربي جوانش قبل از دربي تهديد به تصميمگيري درباره آينده كارياش در تيم محبوبش شده است. ناگفته پيداست كه همين اولتيماتوم چقدر ميتواند روي روح و روان آدمي احساسي چون منصوريان تأثير منفي بگذارد. منصوريان كه در طول پنج هفته گذشته از ليگ ثابت كرده تمام احساسات خود چه منفي و چه مثبت را بهطور مستقيم از كنار زمين به بازيكنانش منتقل ميكند و همين نقطه ضعف بزرگ اوست.
اما جالبتر از اوضاع بههم ريخته استقلال وضعيت رقيب است. پرسپوليس در طول چهار هفته ابتدايي وضعيت خوبي را پشت سر گذاشت. وضعيتي رؤيايي كه در فصلهاي قبل هرگز ديده نشده بود، اما در حاليكه تصور ميشد پرسپوليس با همان شرايط مطلوب بعد از تعطيلي يك ماهه دوباره كار را شروع كند و با روحيهاي مضاعف به مصاف حريف ديرين برود، يك حاشيه خودساخته آرامش اردوي سرخ را از بين برد، حاشيهاي كه به صورت مستقيم از دفتر سرپرست باشگاه به بيرون درز كرد و كار به نوشتن استعفانامه و عدم پذيرش آن از سوي وزير ورزش هم كشيده شد. گويا قرار نيست پرسپوليس حتي براي چندهفته هم كه شده روي آرامش را ببيند. طاهري كه فصل قبل از گمنامي و ناشناس بودن خود به خوبي استفاده و حاشيههاي سرخها را جمع كرد و در نهايت تيمش را روي سكوي دوم ليگ برتر قرار داد، حالا برخلاف آن روزها خودش آتش به انبار پرسپوليس ميزند و تيمش را در آستانه بازي بزرگ با چالش روبهرو ميكند.
اينكه اختلاف طاهري و سازمان ليگ و امير عابديني بر سر اسپانسر مشترك سرخابيها و سامانه پيامكي پرحرف و حديثش به كجا ميانجامد و اصلاً چگونه شكل گرفته بحث ما نيست، حرف اين است كه هوادار پرسپوليس در روزهايي كه تصور ميكند تيم آرامش دارد و به جلو حركت ميكند دوباره شاهد به وجود آمدن حاشيه و به بيراهه رفتن تيم است. هواداري كه ابتداي فصل و با ديدن پرسپوليس سرحال با هدايت برانكو اميدوار شده بود كه ميتواند در رؤياي قهرماني غوطهور شود، اما تصميمگيريها و حرفهاي اين روزهاي سرپرست باشگاه نوعي خودزني است كه دل هوادار پرشور پرسپوليس را قبل از دربي خالي ميكند و اميدش را به قهرماني تبديل به نااميدي ميكند.
در سوي مقابل هوادار استقلال دلخوش به حضور منصوريان و ديدن تيمي متفاوتتر از فصلهاي قبل بود، اما اينقدر حاشيه درست شد و اينقدر عيب و ايراد گرفته شد كه حالا آنها با ترس و لرز به استقبال دربي ميروند تا اگر منصوريان توانست بازي رؤيايي و نتيجهاي را كه از ابتدا به آنها قولش را داده بود به دست بياورد آن وقت براي ادامه فصل فكري بكنند.
پرسپوليس و استقلال به عنوان دو قطب بزرگ فوتبال ايران و پرهوادارترين تيمهاي فوتبال كشور نياز به آرامش دارند و اين آرامش چيزي نيست كه با پول به دست آيد، اينكه اين دو تيم به دور از چالشهاي مديريتي كارشان را انجام دهند، مسئله مهمي است كه در طول تمام اين سالها به دست فراموشي سپرده شده و گويا قرار است وقتي هم كه مقداري رعايت ميشود خيلي زود از ياد برود. شرايط دو تيم پيش از بازي روز جمعه با آنچه تصور ميشد، متفاوت است، استقلال آرامش ندارد و پرسپوليس آسايش به اين ترتيب شايد نتيجهاي كه در دربي رقم بخورد نيز با آنچه همه تصورش را دارند، متفاوت باشد.
