«به نام خداي رنگين كمان»، شايد در آغاز راه مجلس دهم صرفاً سوژه مناسبي براي طنز و سرگرمي به شمار رفت و همجناحيهاي آن خانم نماينده، ضمن موافقت با اين زمينه رنگينكماني مجلس جديد، مخالفان را متهم به وارد كردن اشكالات بيدليل به مجلس دانستند، حتي علي لاريجاني، رئيس مجلس هم كه هنگام بيان عبارت فوق آشكارا نتوانسته بود خندهاش را كنترل كند، چند روز بعد آن را تكذيب كرد و گفت نخنديدهام! در واقع اصلاحطلبان چون همچنان بر توهم «اكثريت مجلس دست ماست» اصرار دارند، زين پس شأن مجلس برايشان مهم است و علاقه ندارند هيچ نقدي به مجلس آنها صورت بگيرد، حتي اگر در گذشته دغدغه اين را داشتند كه چرا قانوني نداريم كه طبق آن دولت بتواند مجلس را منحل كند!
سعيد حجاريان در ماههاي آغاز به كار دولت روحاني گفته بود كه «من معتقدم حتي اگر قرار باشد قانون اساسي عوض شود، بايد شرايطي فراهم شود تا مانند بسياري از كشورها، دولت بتواند مجلس را منحل كرده و انتخابات زودهنگام برگزار كند تا مردم مجدداً رأي دهند و سيستمي هماهنگ پديد آورند» اين تئوريهاي عجيب و خلاف دموكراسي فقط براي اين بود كه اصلاحطلبان دوست نداشتند صدايي در مجلس عليه دولت بلند شود. با اين همه، نظر اصلاحطلبان را فيالحال ميشود كناري نهاد؛ سبك غوغازيست آنان در فضاي سياسي باعث ميشود خيلي وقتها در مباحث جدي آنها را در غوغايشان رها كنيم و به افراد مهمتر بپردازيم؛ افرادي مثل رياست محترم مجلس كه بارها در دورههاي مختلف، وقتي انتقاد به مجلس از حد انصاف خارج ميشود، حتماً در صحن علني تذكر ميدهند كه شأن مجلس بايد رعايت شود، البته حتماً شأن مجلس بايد رعايت شود، حتماً مجلس بايد در رأس امور باشد، اما رفتارهاي بسياري از نمايندگان مجلس شوراي اسلامي سر ميزند كه همه از خود ميپرسند آيا اين رفتارها در شأن مجلس است و بعد ميرسيم به يك ضربالمثل ساده و عميق، حرمت امامزاده به متولي آن است.
نواب حاشيهساز مجلس
همان روزي كه علي مطهري از قصدش براي نايب رئيس شدن گفت، خيليها تعجب كردند. او نه ميتوانست نقش ريشسفيدي رياست را در غياب لاريجاني بر عهده بگيرد، نه روحيه تعاملي و سازشكاري از خود نشان داده بود كه بتواند در جايگاه رياست جلسه علني حلقه پيوند سلايق مختلف موجود در مجلس باشد. سابقه درگيري در مجلس و پخش واژگان زشت از زبان او در راديو فرهنگ و هنگام پخش مستقيم جلسات علني مجلس در كنار همه اظهارات و اقدامات حاشيهساز او و حتي ورود او به حوزه اختيارات وليفقيه، باعث ميشد خيليها نسبت به مديريت جلسات مجلس توسط او بدبين باشند كه بعدتر هم ثابت شد، حق با آنان بوده است.
مديريت جناحي، اظهارات حاشيهساز، زير سؤال بردن حرمت امام رضا (ع) در خلال يك بحث بياهميت با امام جمعه مشهد، دفاع از كانديداي كشف حجاب كرده انتخابات مجلس برخلاف مواضع قبلي مطهري در مورد حجاب، اجازه دادن به دختر صفدرحسيني براي قرائت بيانيه خانوادگي از تريبون خانه ملت در خلال طرح سؤال از وزير ارتباطات، نامه دفاعي از مجاهدين خلق (منافقين)، صحبت از نقش مؤثر فرانسه در مذاكرات هستهاي! و... همه و همه باعث ميشود كه از خود بپرسيم آيا سطح نايب رئيس نهادي كه قرار است در رأس امور باشد، اينهاست؟! و وقتي خودتان چنين سطحي براي مجلس تعريف ميكنيد، از ديگران چه انتظاري داريد؟
وضعيت در مورد ديگر نايب رئيس مجلس هم چندان مناسبتر نيست. مسعود پزشكيان كه مورد اقبال بسياري از اصولگرايان هم هست، در اين مدت اظهاراتي داشته كه يقيناً در شأن نمايندگي مجلس هم نيست، چه رسد كه او نايب رئيس اول مجلس است. پزشكيان در يك مصاحبه جنجالي و قابل تأمل در مورد FATF ميگويد كه چيزي در مورد آن نميداند و بعد هم در مقابل انتقادات كه نايب رئيس مجلس چرا نبايد در مورد قراردادي به اين مهمي چيزي نداند، به امام جمعه مشهد طعنه ميزند كه ايشان تاكنون نديدهاند كه وقتي كسي چيزي را نميداند، بگويد نميدانم. در واقع پزشكيان در مقابل انتقاد به سطح اطلاعات او و عدممطالعه در مورد چنين توافقنامه مهمي بهرغم مهلت چند ماهه، از صداقت خود دفاع ميكند! همچون دانشجويي كه به جاي توضيح در مورد چرايي نمره پايينش بگويد من صداقت به خرج دادم كه گفتم نميدانم! نايب رئيس مجلس نميداند FATF چيست، بعد مردم متوقع هستند مجلس با قدرت وارد بررسي اين توافقنامه شده و جلوي آن بايستد يا برخي نمايندگان انتظار دارند آنكه شوراي عالي امنيت ملي موضوع محرمانه و مهمي همچون اجازه به روسيه براي استفاده از پايگاه نظامي نوژه را به صحن مجلس بفرستد!
جالب آنكه پزشكيان به همين حد هم بسنده نميكند و در عين اذعان به عدماطلاعش از FATF، ميگويد سپاه برود با بانكهاي خودش كار كند! و با همين يك جمله تمام گزارههاي علم اقتصاد و بانكداري در دوران پسابرجام و البته عزتمندي و استقلال از غرب و قاعده نفی سبيل را باطل ميكند! و بعد در جايي ديگر به جوان روزنامهنگار اصولگرايي كه در مناظره با نماينده دولت حضور يافته طعنه ميزند: «صداوسيما چند بچه را گذاشته درباره سياست و اقتصاد كشور نظر بدهند.» با چنين ابتذالي در مواضع نواب رئيس مجلس آيا قرار است ما فكر كنيم شأنيت مجلس را بايد ما حفظ كنيم و نه نمايندگان آن؟! پيشتر هم پزشكيان در انتقادي به سخنان امام جمعه مشهد تلويحاً نماينده وليفقيه در خراسانرضوي را خان ناميده بود! حداقل آنكه اولين تأثير چنين ادبياتي آن است كه مردم به خود خواهند گفت وقتي نايب رئيس مجلس ميتواند به نماينده ولي فقيه چنين بگويد، ما هم ميتوانيم با همين ادبيات با نمايندگانمان در مجلس مواجه شويم. الناس علي دين دين ملوكهم...
تقي به توقي خورد و نماينده شديم!
اشتباهات نمايندگان مجلس فقط همينها نيست. يك نفر نطق خانوادگي در مجلس ميخواند، ديگري وسط بحث مهم بررسي لايحه اصلاحيه بودجه 95 وقت ميگيرد و مدال آوردن كيميا عليزاده را بعد دو هفته تبريك ميگويد، آن ديگري مشغول عكس گرفتن از وزير خارجه با گوشي موبايلش است، پنج نفرشان در سفر برزيل و مسابقات المپيك هستند و... همان آغاز هم كه در موعد بررسي اعتبارنامهها وقتي هيچ اعتراضي به هيچ اعتبارنامهاي نشد، بوي بدهبستاني كه آيتالله جنتي گفت و مجلسيها معترض شدند، بلند شد. حالا باقي لابيكردنها بماند. اينكه فلان نماينده در مقامي كه جز وكيلالدوله بودن عنوان ديگري را به ذهن نميآورد، تقاضا ميكند لوايح دولت قبل از صحن مجلس در فراكسيون دوستان اصلاحطلب دولت بررسي شود، بماند، نماينده روحاني مجلس كه ميگويد روضه را از امام حسين (ع) داريم و كنسرت را از امام حسن (ع) ؟!
نمايندگان مجلس خود حرمت و شأن مجلس را حفظ خواهند كرد، آنچنان كه حرمت امامزاده به متولي آن است. در پايان فقط چند عبارت از مصاحبه يك نماينده مجلس را بخوانيم تا شايد معلوم شود مجلس تصميم گرفته كجاي امور باشد: «حجتالاسلام مهدي شيخ نماينده مردم تهران و عضو فراكسيون اميد مجلس شوراي اسلامي در پاسخ به سؤالي در رابطه با برجام و سرنوشت آن پاسخ داد: من در مورد اين مسئله اطلاعاتي ندارم و بايد از افرادي كه در كميسيون امنيت مجلس عضو هستند، سؤال كنيد. در ادامه از حجتالاسلام شيخ درباره عملكرد وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي و انتقاد رهبر انقلاب از تجليل هنرمندان بدون اعتقاد پرسيديم كه وي در پاسخ به اين سؤال ابراز داشت: بنده هيچ ارزيابياي در اين زمينه ندارم، روز گذشته تازه اولين جلسهاي بود كه معارفه بود. عضو كميسيون فرهنگي مجلس شوراي اسلامي با بيان اينكه من نظري در رابطه با رويكردهاي فرهنگي ندارم و بلد هم نيستم راحت نظر بدهم، راهيابياش به مجلس را شرايط روزگار عنوان كرد و گفت: تقي به توقي خورد و ما هم نماينده مجلس شوراي اسلامي شديم.»
