
برنامه ششم توسعه كشور كه توسط دولت به مجلس ارائه شده است از ايرادات زيادي برخوردار است و در بيشتر جوانب از جامعيت لازم برخوردار نيست. ورزش هم يكي از حوزههايي است كه در برنامه ششم توسعه مغفول مانده و با وجود گستردگي زيادي كه بخش ورزش دارد، اين برنامه، تكليفي براي حوزههاي مهم ورزش در نظر گرفته نشده است.
ورزش همگاني به عنوان مسئلهاي كه ضامن سلامتي جامعه است و بارها مورد تأكيد مقام معظم رهبري قرار گرفته، از جمله حوزههاي مهم ورزش است كه جاي خالي آن در برنامه ششم توسعه مانند خيلي از موارد ديگر احساس ميشود. بديهي است كه ورزش همگاني به عنوان يكي از شاخصههاي مهم يك جامعه سالم مطرح است و توسعه آن ميتواند شاخصهاي سلامت را در سطح جامعه بالا ببرد. نگاه ويژه و سرمايهگذاري در ورزش همگاني ميتواند آثار مثبتي در كاهش بيماريها در كشورمان به همراه داشته باشد و علاوه بر اينكه باعث سلامت و نشاط جسم ميشود، سلامت روح را هم به همراه دارد اما دولت توجهاي به اين مسئله مهم در برنامه ششم توسعه نداشته و از آن عبور كرده است.
در بخشهاي بهداشت و درمان هم كه با ورزش ارتباط مستقيم دارد، توجهاي به اين مقوله مهم نشده است، اين در حالي است كه پيشگيري يكي از وظايف اصلي دولت در بخش درمان است و با برنامهريزي در حوزه ورزش ميتوان به اين مهم دست پيدا كرد، اما در اين بخش هم تكليفي براي وزارت بهداشت و درمان در نظر گرفته نشده است. اين در شرايطي است كه اهميت دادن به ورزش ميتواند با پائين آوردن آمار بيمارها، هزينههاي درماني را هم به حداقل برساند و باعث پيشگيري از افزايش مشكلات متعدد جامعه به خاطر كمتحركي و عدم توجه به ورزش شود. با وجود اهميت چنين مسئلهاي متأسفانه دولت به سادگي از كنار آن رد شده كه اين ميتواند اثرات سوئي در سلامت جامعه داشته باشد.