قبل از نوشتن يك وصيتنامه شرعي و قانوني، بايد به نكاتي توجه شود كه بعضي از آن نكات عبارتند از:
- انسان فقط نسبت به نحوه هزينه كردن يك سوم از دارايي خود پس از مرگ، اختيار دارد و بيشتر از آن از اختيار او بيرون است و چگونگي تقسيم دو سوم باقيمانده آن به گونهاي است كه خدا معين كرده است. بنابراين كسي نميتواند وصيت كند كه مثلاً ارث پسر و دختر يكسان باشد و يا به يكي از وارثان بيشتر از آنچه خدا معين كرده، پرداخت شود.
مگر اينكه همه وارثان بالغ و عاقل و به اين تقسيم در زمان حيات يا پس از مرگ وصيتكننده راضي باشند و اجازه دهند. همچنين محروم كردن برخي از وارثان از ارث معنا ندارد و بيتأثير است.
- انسان ميتواند از يك سوم اموالش براي انجام كارهاي خير بعد از خودش وصيت كند، اما وصيت به يك سوم براي امور خيريه در صورتي خوب است كه وارثان ما نيازمند نباشند، اما اگر آنها واقعاً نيازمند باشند، بهتر است به كمتر از يك سوم مثلاً يك چهارم يا يك پنجم وصيت كرد.
- بهتر است در وصيت به يك سوم دارايي،بخش معيني از دارايي را معلوم كنيم تا به اندازه ثلث مال، از همان بخش برداشته شود. مثلاً قيد كنيم كه از خانه يا مغازه يا پولهاي نقد،يك سوم برداشته شود، چون وصيت به يك سوم از همه دارايي، براي وارثان موجب زحمت خواهد بود.