دانشگاه شهيد چمران اهواز با پيشينه 1700 ساله، سهم زيادي در رشد علمي و تمدنسازي كشور داشته است. شهر دانشگاهي جندي شاپور كه به سده 3 و 4 برميگردد، هميشه از قطبهاي علمي كشور به حساب ميآمد اما به صورت آكادميك و امروزي اين دانشگاه با نام جنديشاپور در سال 1334 تأسيس ميشود و 34 سال پيش نام شهيد چمران، دانشمند و عارف وارسته را بر تارک خود ميبيند. خيليها تلاش كردند مانع اين تغيير نام شوند و حتي بعد از اين اتفاق هم برخي سخنرانان معدود هنوز از بردن نام «شهيد چمران اهواز» امتناع و با عنوان «جندي شاپور سابق» از آن نام ميبرند. ظاهراً عدهاي در 34 سال پيش خود ماندهاند. در دولت تدبير و اميد اين دانشگاه بيش از 20 ماه با سرپرست اداره شد كه متأسفانه ركود علمي و آموزشي عميق، بينظمي و بلاتكليفي بين معاونان و مسئولان ايجاد گرديد كه بالاخره در آبان ماه 1395 دكتر خواجه به عنوان رئيس دانشگاه شهيد چمران اهواز انتخاب شد. رفتهرفته بلاتكليفي و نظم از دست رفته تا حدودي برطرف شد اما ركود علمي همچنان برقرار بود چنان كه در حال حاضر دانشگاه شهيد چمران اهواز رتبه سيزدهم را بين دانشگاههاي كشور كسب ميكند. در حالي كه تا سال 92 اين دانشگاه در رتبه نهم قرار داشت. البته در چند سال اخير ركود علمي و كم شدن شيب توليد علم در همه دانشگاههاي كشور رخ داده است و بقيه دانشگاهها هم از اين قضيه مستثني نيستند. آخرين انتخابات شوراي صنفي به نيمه دوم سال 91 در دولت قبل بر ميگردد و از آن تاريخ به بعد عملاً و حتي در ظاهر هم شوراي صنفي وجود نداشته و همين باعث وجود برخي بينظميها در حوزههاي امكانات رفاهي خوابگاهها و دانشگاه، وضعيت تغذيه و برخي حوزههاي ديگر شده است. عدم وجود شوراي صنفي باعث سردرگمي دانشجويان در طرح شكايات خود شده و معمولاً تشكلهاي دانشجويي اين بار را به دوش ميكشند و مشكلات صنفي را به گوش مسئولان امر ميرسانند. مشكلات فرهنگي دانشگاه هميشه بوده و در هيچ دورهاي مستثني نبوده و نيست و مهم نحوه برخورد با اين مشكلات و بعضاً معضلات است. متأسفانه دو پديده دخانيات و بدحجابي از معضلات فرهنگي دانشگاه است كه تقريباً هيچ اقدامي در اين دو سه سال براي مواجهه با آن صورت نگرفته است. استعمال دخانيات به حدي زياد شده كه ديگر به راحتي در خوابگاه يافت ميشود و به اذعان مسئولان خوابگاهي قسمت زيادي از اتاقها از قليان استفاده ميكنند و متأسفانه سيگار كشيدن به خانمها هم سرايت پيدا كرده و به راحتي و بدون ترس از كسي در دانشگاه سيگار خود را روشن ميكنند. البته تا سال 92 متولي اين امور اداره حراست بوده و با اين پديدهها برخورد ميشد ولي اكنون در پاسخ به اين انفعال «دستور از بالا» را بهانه ميكنند. البته اگر دستوري از بالا رسيده بايد شيوه و مشي جديدي مبتني بر قانون داشته باشد نه اينكه اين امر را بدون متولي رها كنند تا هرچه پيش آيد خوش آيد. بيشك «قانون بد، بهتر از بيقانوني است.»
* فعال دانشجويي
دانشگاه شهيد چمران اهواز
