گاهي اوقات وقتي مشاوران و روانشناسان نشانههاي كودكان پرخاشگر را عنوان ميكنند مادرها بلافاصله نگران ميشوند و ميترسند مبادا كودكشان پرخاشگر باشد اما توصيه ميكنيم در بين نشانههاي بعدي كه ميگوييم دقت كنيد تا بهتر متوجه شويد كه آيا حقيقتاً كودك شما پرخاشگر است يا نه؟ در واقع با داشتن اين نشانههاست كه شما ميتوانيد به پاسخ درستي درباره پرخاشگر بودن يا نبودن فرزند خود پي ببريد و پس از آن به فكر خنثي كردن بمب دروني كودكتان باشيد.
جنگ جهاني در پي شكست!همه كودكان پرخاشگر و قدرتطلب يك سري رفتارهاي خاص از خودشان بروز ميدهند كه ميتواند نشانه خوبي باشد براي شناخت بهتر و تفكيك آنها از ساير كودكان. مثلاً كودكان پرخاشگر بازيهاي پرهيجان و پراسترس مثل پلي استيشن و رايانه را به شدت دوست دارند اما كافي است كه در بازي شكست بخورند آنجاست كه بايد شما خودتان را براي شروع يك جنگ جهاني ديگر آماده كنيد!
آنان از وحشت لذت ميبرندكودكان معمولي اگرچه ممكن است پردل و به اصطلاح نترس باشند اما طبيعت ذاتي كودك اين است كه از ديدن بعضي فيلمها يا صحنههاي خشن بترسد و فرار كند، اما برخلاف ساير كودكان، بچههاي پرخاشگر از ديدن فيلمهاي ترسناك، صحنههاي دعوا و درگيري در فيلمها و زد و خوردهاي طبيعي نه تنها هراس ندارند بلكه از تماشاي اين لحظهها لذت ميبرند. حتي با تأثيرپذيري از همين رفتارها سعي ميكنند ساير همسن و سالهايشان را بترسانند و از ترس آنها احساس هيجان و شعف ميكنند.
در هر شرايطي حق با آنهاست!نكته مهم و اساسي در زمينه شناخت كودكان پرخاشگر اين است كه اين كودكان چون از موضع حقانيت و برتري به هر مسئلهاي نگاه ميكنند، انتظار دارند اطرافيانشان نوكران و مطيعان بيچون و چراي آنها باشند پس براي رسيدن به اين نقطه دست به هر كاري ميزنند. به تصور اين كودكان راحتترين روش، استفاده از ابزارهايي مثل جيغ زدن، مو كشيدن، كتك زدن و شكستن وسايل است كه ما بزرگترها اسمشان را پرخاش گذاشتهايم.
آنها را ناديده بگيريد!وقتي براساس نشانهها كودكان پرخاشگر را تشخيص ميدهيم سؤال بعدي والدينشان اين است كه حالا چه كنند تا كودكشان به شرايط عادي بازگردد و پرخاشگري از رفتارهايش حذف شود؟ حقيقت اين است كه مجموع راهكارهاي حذف پرخاشگري كودكان بسيار مفصل است اما به ياد داشته باشيم معمولترين و بهترين راهحل در مورد اين بچهها اين است كه به طور كلي ناديدهشان بگيريد. اگرچه در كمتر مواقعي توصيه به قلقلك دادن حساسيت بچهها ميشود اما در اين موضوع خاص تأكيد ميكنم كه دقيقاً همان رفتاري را با فرزندتان داشته باشيد كه انتظارش را از جانب شما ندارد.
او جيغ ميكشد و خودش را ميزند تا نگاه، توجه و تأييد شما را نسبت به خودش جلب كند شما كافي است رو برگردانيد و طوري وانمود كنيد كه هيچ صدايي نميشنويد. در زمان جيغ زدن سعي براي صحبت كردن و قانع كردنش نداشته باشيد چون چه او بخواهد و چه نخواهد، درست در همان لحظه هيچ صدايي را نميشنود و هيچ حرفي را نميپذيرد. پس به قول خودمان شما دست پيش بگيريد و خودتان را به نشنيدن بزنيد، صبر كنيد تا هرچه ميخواهد جيغ بكشد و مانعش نشويد آنوقت خودتان ميبينيد كه بعد از حدود 10 دقيقه خودزني ديگر انرژي برايش باقي نمانده كه به پرخاش ادامه دهد. تكرار اين رفتار از جانب شما اين تصور را در ذهن او ايجاد ميكند كه با پرخاش به جايي نميرسد پس روش رفتارياش را براي جلب توجه شما به طور غريزي تغيير ميدهد.
موقعيت پرخاشگري را حذف كنيدراهحل دوم اين است كه تلاش كنيد با بررسي دليل عصباني شدنهاي مكرر كودكتان به جواب اين سؤال برسيد كه كودكتان در چه زمانهاي پيشبيني شدهاي از خودش رفتارهاي پرخاشگرانه بروز ميدهد؛ زمان خريد كردن؟ مهدكودك رفتن؟ كافي است به هر نتيجهاي كه رسيديد عامل اصلي خشونت را از برنامهتان حذف كنيد. وقتي ميبينيد كودكتان در زمان خريد روي يك خوراكي يا اسباببازي خاص زوم ميكند زمان خريدن دست به پرخاشگري ميزند، كلاً دور خريد رفتن او را خط بكشيد. اگر ميبينيد در جمع بچهها دست به خشونت ميزند، تا مدت كوتاهي دور مهماني و جمع شدنها را خط بكشيد.
الان وقت عصباني شدن نيستاكثر كودكان پرخاشگر رفتاري از خودشان بروز ميدهند كه والدين ديگر قدرت كنترل كردن رفتار خودشان را ندارند چه برسد به كنترل كردن كودك. در اين مواقع بهتر است با خودتان مرور كنيد «الان وقت عصبانيت من نيست؛ بايد صبور باشم. حرفي نزنم، كاري نكنم.» صبر والدين در زمان خشونت بچهها بهترين راهحل است، فراموش نكنيد در زمان پرخاش نه ميتوانيد آموزنده خوبي باشيد نه متنبهكننده.
ذهن هدفمند و جهتدهي شده كودكان پرخاشگر به آنها اينطور دستور ميدهد كه اگر چيزي باب ميلشان نيست1: نپذيرند 2: دعوا كنند 3: پس بزنند 4: جيغ بكشند 5: ديگري را بزنند 6: خودشان را بزنند. حالا شما بايد در مواقع بحراني رفتاري را از خودتان بروز دهيد كه كودكتان را به اصطلاح خلع سلاح كنيد. بهترين راهحل اين است كه تمركز فكري او را در سلسله رفتارهايشان به هم بزنيد. درست زماني كه در حال جيغ زدن است به او پيشنهاد بازي دلخواهش يا خوردن خوراكي مورد علاقهاش را بدهيد. به هر ترفندي متوسل شويد كه همراه با آرامش شما هم جسم كودكتان آرام هم فكر و ذهنش از مسئله منحرف شود.
مهارتآموزي براي خنثي كردن بمب پرخاشگريحواستان باشد شما نقطه حساس و تحريككننده پرخاشگري كودكان نباشيد. كودكان پرخاشگر اغلب به شكلي باورنكردني لجباز هم هستند. دست روي نقطه ضعف بچهها نگذاريد چون آنها از قدرت منطقي برخوردار نيستند كه به رفتارشان جهت بدهد بلكه برعكس با حساسيت شما آنها هم لجبازي و پرخاشگري بيشتري از خودشان بروز ميدهند. اين را گفتيم تا بدانيد پيشقدم شويد و از عنوان كردن يا پرداختن به كارها يا رفتارهايي كه ميدانيد براي كودكتان آزاردهنده است به شدت دوري كنيد.
اغلب كودكان پرخاشگر چون در وجودشان بمب دروني از پرخاشگري دارند كه اين بمب هر لحظه آماده انفجار است شما نبايد به عنوان چاشني اين بمب عمل كنيد بلكه اين وسط والدين بايد خنثيكننده بمب خشونت كودكان باشند. از هر ابزار و مهارتي كه ميشناسيد هم بايد در اين مسير استفاده كنيد. قطعاً اگر شما يكبار موفق شويد پرخاشگري كودكتان را مهار كنيد كار براي دفعات بعدي راحتتر خواهد بود.
