فریبا محمدیان بر این باور است که مشکل حامیان مالی ورزش زنان حل نمیشود مگر اینکه مشوق هایی در قانون برای حامیان ورزش زنان به طور ویژه تعریف شود.
رئیس فدراسیون اسکیت در گفتوگو با ایسنا، ضمن اشاره به برنامه سوم و چهارم توسعه، بیان داشت: طبق ماده ۱۶۹ برنامه سوم و ماده ۱۱۸ برنامه چهارم، حامیان مالی تا سقف ۲۵ درصد از معافیت مالیاتی برخوردار می شدند. همین معافیت مالیاتی باعث میشد، حتی یک تولیدی بسیار کوچک برای اینکه بتواند درصدی از بخشودگی مالیاتی را شامل شود از تیمهای محلی خود در بحث لباس، پوشاک و تغذیه حمایت کند و در ازای حمایت خود با گرفتن تاییدیه از هیات و اداره شهرستان خود و کارشناسان وزارت ورزش، درصدی از بخشودگی مالیاتی (یک درصد) به آن تعلق گیرد و اگر که این قانون مصوب میشد بسیار به توسعه ورزش کمک میکرد.
محمدیان در ادامه به حذف ماده ۱۱۸ اشاره کرد و گفت: در برنامه پنجم توسعه ماده ۱۱۸ حذف شد. در زمان حذف ماده ۱۱۸ به دلیل اینکه در این موقعیت کنونی نبودم با همکارانم در این زمینه صحبتی نداشتم که آیا اقدام یا استدلالی برای حذف این ماده داشتهاند یا خیر؟ جالب این جاست که هرچقدر در سایتها بررسی کردم تا واکنش رسانهها به این اقدام را ببینم، مطلبی درباره این موضوع ندیدم. شاید در آن زمان همکاران در مجلس متقاعد شده باشند، نمیدانم، ولی در حال حاضر دیدگاه من این است که باید تسهیلات تشویقی برای حوزهی مالی وجود داشته باشد.
وی شان ورزش را بالا عنوان کرد و تصریح داشت: به اعتقاد بنده ورزش یک کلان فعالیت اجتماعی است که بر روی بسیاری از مسائل تاثیرگذار است و میتواند تولید ناخالص ملی را افزایش دهد. زمانیکه ورزشکاران ما با حضور در خارج از کشور نگاهها را تغییر میدهند. تورهای ورزشی، ارزهای بسیاری را در داخل و خارج از کشور رد و بدل میکند. پس اینها میتواند خود، ستونی از اقتصاد باشد و نمیتوان حامیان را بدون حمایت گذاشت. اگر تسهیلات تشویقی برای حامیان مالی ورزش کشور در سطح کلان وجود داشته باشد کمکی به اقتصاد نیز خواهد شد.
او وامهای کم بهره و کاهش عوارض گمرکی را از تسهیلات تشویقی نام برد و افزود: بسیاری از موارد میتواند تسهیلات تشویقی باشد که اگر قوه مقننه بخواهد و این پیشنهادات از طرف دولت حمایت شود شان ورزش حفظ میشود. در شان ورزش نیست که رئیس فدراسیون در یک موضوع منفعلانه به دنبال جذب اسپانسر باشد. شان ورزش بسیار بالا است و باید فضای حمایتی برای ورزش در نظر گرفته شود و تعریفی برای آن در قانون باشد تا حامیان مالی جهت استفاده از تسهیلات تشویقی خود برای حمایت از ورزش پیش قدم شوند. تا این قانون درست نشود پخش تلویزیونی که در حال حاضر از آن نام میبرند نمیتواند تاثیرگذار باشد.
او در ادامه بیان داشت: اسپانسرها اگر بدانند که با حمایت از ورزش زنان تسهیلات بیشتری برایشان وجود خواهد داشت، خودشان به سمت ورزش خواهند آمد. ما در بحث اسپانسری ورزش مردان نیز مشکل داریم و این را به عنوان فردی میگویم که هم تیم مردان و هم تیم زنان را در اختیار دارم. به یک قانون نیاز داریم و اگر این قانون درست شود مطمئنا میتواند کمک بزرگی به ورزش شود.
رئیس فدراسیون اسکیت با اشاره به اینکه شان مدیران ورزشی نیز بالاست، افزود: شان ورزش به عنوان یک پدیده بزرگ اجتماعی بسیار بالاست و ورزش نباید به تکدیگری بیفتد، به اعتقاد بنده بودجه ای که برای ورزش در نظر گرفته میشود نباید به قدری باشد که سپس به آن متمم تعلق گیرد. متممهایی نظیر اینکه در ازای افزایش قیمت نوشابههای گازدارقندی n درصد به ورزش اختصاص داده شود. چرا در ورزشیِ که ماهیت آن سلامت پروری است فرد مدیر باید دعا کند، مصرف نوشابه های گازدار قندی در کشور بالا رود تا درصدی از آن به دست ورزش برسد؟ شان ورزش بسیار بالاست. باید بودجه به گونهای در نظر گرفته شود تا دیگر نیازی به داستانهای این چنینی نباشد.
محمدیان در ادامه افزود: این جایگاه زمانی به دست خواهد آمد که قوانین آن را حمایت کند و سهم واقعی بودجه مورد نیاز در اختیار آن قرار گیرد و مهم تر از آن، اینکه کارشناسان ما در تصمیم سازیهای کلانِ دولت، باور داشته باشند که ورزش GDP و GNP کشور را تکان میدهد.
او به کشورهای توسعه یافته اشاره و خاطرنشان کرد: با بررسی کشورهای توسعه یافته متوجه خواهید شد بعد از انقلاب صنعتی، به موازات بخش صنعتی ورزش نیز رشد کرده و این یعنی ورزش و صنعت را در کنار هم دیدهاند. اگر این دو در کنار هم دیده نشوند بهرهوری و نشاط کاهش مییابد. اگر نشاط اجتماعی افزایش یابد (البته من نمیگویم درمان همه دردها ورزش است ولی درمان بسیاری از دردهای اجتماعی است) میتواند از بیماری پیشگیری کند.
یکی دیگر از مشکلات مطرح در ورزش بانوان پست نایب رئیسی بانوان به صورت پاره وقت است، نظر فریبا محمدیان را در این باره جویا شدیم که او بیان داشت: پست نایب رئیسی در تمام دنیا به صورت پاره وقت و پست ریاست و دبیر کلی تمام وقت است. چرا که نایب رئیس یعنی جانشین رئیس و در مواقعی که ترافیک کاری او زیاد است بخشی از کار را به نایب رئیس خود تفویض اختیار می کند.
او در ادامه گفت: باتوجه به اینکه ما در یک کشور اسلامی هستیم و فعالیت ورزشی زنان ما در یک شرایط خاص باید باشد به همین دلیل در منطقه عملیاتی رئیس یا دبیر به راحتی نمیتوان ورود داشت. اینجاست که باید اساسنامه کشور جمهوری اسلامی ایران به اقتضا و نیاز ورزش بانوان اصلاح شود. صرف اینکه بگوییم پست نایب رئیسی در دنیا اینگونه است و ما نیز باید اینگونه باشیم درست نیست و باید تجدیدنظر کنیم. در یک کلام میتوان گفت پست نایب رئیسی تشریفاتی نیست.
وی با بیان اینکه پست نایب رئیسی بانوان در ایران تشریقاتی نیست، اظهار داشت: باید بگوییم در راستای آنچه که متناظر با فدراسیون جهانی انجام میشود ما باید ارزشها و فرهنگهای خودمان را ببینیم و برای این پست در واقع، نقش، برنامه، اختیار و مسئولیت جدید تعریف کنیم. آنوقت پست نایب رئیسی بانوان تشریفاتی نخواهد بود و نایب رئیس اختیاراتی را که توسط رئیس به آن واگذار شده را در حوزه زنان بیشتر در اختیار بگیرد.
محمدیان ضمن بیان اینکه تصمیم گیرنده نهایی رئیس فدراسیون است، افزود: نمیتوان انکار کرد که تصمیم گیرنده نهایی رئیس فدراسیون است، چه در بخش مردان و چه در بخش بانوان رئیس یک سری اختیارات را به نایب رئیس میدهد ولی تصمیم گیرنده نهایی خود اوست. چرا که مسئولیت تصمیمگیری با اوست. در اساسنامه موجود در فدراسیونهای ورزشی، بین نقشهایی که در حال حاضر برای نایب رئیسی بانوان انتظار داریم که تعریف شود با وظایفی که دبیر فدراسیون دارد در بسیاری موارد خلط مبحث به وجود میآید. البته در جلسات بسیاری که با شهریان در بحث شورای راهبردی دنبال میکنیم این موارد را واکاوی میکنیم و صاحب نظران متعددی دعوت میشوند که من نیز حضور دارم. این موارد پالایش میشود. من به شخصه اختیارات را به گونهای واگذار کردهام که اشکالی در کار دبیر فدراسیون به وجود نیاید، برای مثال در کمیتههای فنی، نایب رئیس بانوان را با حق رای قرار دادم و دبیر فدراسیون بدون حق رای. وقتی حق رای به نایب رئیس در لایههای مختلف فدراسیون داده شود آن وقت نایب رئیس میداند که با دو سه روز آمدن در هفته نمیتواند اظهارنظر کند و ممکن است در جلسات نظراتش را وتو کنند. پس به همین دلیل میداند که باید حضور، اشراف و آگاهی بیشتری داشته باشد تا بتواند رای منطقی دهد. این پست زمانی تشریفاتی میشود که حق رای نداشته باشد و نقشها تعریف نشوند.
محمدیان به سخنان رهبری در رابطه با ورزش بانوان اشاره و خاطرنشان کرد: هم آموزههای دینی ما تاکیدات زیادی بر حوزه فعالیت اجتماعی زنان دارند و هم رهبر کشورمان در این رابطه تاکید دارند. یکی از سادهترین بحثهایی که باید در ساختار سازمانی کشور مورد توجه قرار بگیرد بحث تصدیگری مدیریت زنان است. تصدیگری مدیریت زنان باید به مرحلهای از کیفیت و کمیت برسد که توازنی که هر سازمان به آن نیاز دارد در آن برقرار شود. دیدگاه من این نیست که برای افزایش تصدیگری مدیریت زنان، از زنان بدون تخصص استفاده شود. این آسیب رسان است. اگر در مجلس تمام سازمانها و دستگاههای اجرایی مکلف شوند حداقل یک درصد قابل قبولی از موقعیتهای مدیریتی عالی، میانی و عملیاتی دستگاهها را به خانمهایی که شرایط احراز را دارند تخصیص دهند خوب است.
او با اشاره به اینکه زنان نباید صرفا در حوزه بانوان فعالیت کنند، ادامه داد: برای مثال در بحث انتخابات فدراسیون زمینه برای زنان باید فراهم شود. به اعتقاد من در گام نخست قوانین حمایتی است و در گام بعد خودباوری بانوان است که باید به وجود آید. بانوان باید باور کنند و در میدان حضور پیدا کنند و داوطلب شوند. در حوزه فدراسیونها برای اینکه رئیس فدراسیون شوند باید پیه انتخابات را به تن بمالند. ممکن است در انتخابات پیروز شوند یا نشوند و کسی نباید این را شکست تلقی کند. یک زن زمانیکه در میدان رقابت برای فدراسیون قرار میگیرد حضور خودش را باید به عنوان یک موفقیت در نظر بگیرد و مدیران نیز باید از این حضور حمایت کنند حتی اگر رای نیاورند.
محمدیان در ادامه به نقش های مختلف یک زن اشاره و افزود: یک زن نقشهای بسیاری را در حوزههای زندگی شخصی و اجتماعی خود دارد. نقشهای چندگانه با پیچیدگیهای خود، قوانین باید او را حمایت کند تا زن بتواند نقشهای خود را به بهترین شکل ایفا کند. یک زن در نقش مادر و نیز به عنوان یک عضو موثر در خانواده نقشهای مختلقی را بر عهده دارد. در عین حال در جامعه به عنوان مدیر میانی و عملیاتی یا ارشد نقشهایی را نیز ایفا می کند. این فرهنگ باید در جامعه خوب شکل بگیرد که یک زن اگر در حوزه مدیریتی فعالیت میکند در نقش خانواده خود نیز مورد حمایت قرار گیرد.
او در ادامه گفت: اگر خانواده زن را حمایت نکند یک زن باید یکی از نقشهای خود در جامعه را کمرنگ و یا حذف کند. این چالشها در حوزه تصدیگری مدیریت مردان نیست و اگرهم باشد کم رنگ است چرا که خانواده او را حمایت میکند و این نه تنها در کشور ما بلکه در سایر کشورها وجود دارد. حتی برای نخستین بار سقف شیشهای در سرزمینهایی که مدعی حقوق زنان هستند اتفاق افتاد ولی ما به دلیل اینکه آموزهای دینی داریم که بحث توازن را مطرح میکند و حتی اگر کلام خداوند در قرآن را بررسی کنید میبینید که به طور مساوی از واژه مرد و زن نام برده است. برای انجام توازن اگر ابزار و تسهیلات فراهم نشود ممکن است اثرات مخرب داشته باشد و منجر به این شود که سازمانها به این نتیجه دست یابند که زنان مدیر نباشند.
محمدیان بحث جانشین پروری را مطرح کرد و ادامه داد: مدیران زن برای تصدیگری ریاست فدراسیونها نمیتوانند انتظار داشته باشند چتر نجات از یک کره دیگر بیاید، کسانی که در لایههای مختلف فدراسیونها در حوزههای ستادی و صفی فدراسیونها در تلاش هستند و تمرین مدیریت میکنند میتوانند به مرحله خودباوری برسند و با اعلام آمادگی در انتخابات فدراسیون شرکت کنند ولی اگر میدان تمرینی را از آنان بگیریم نمیتوان انتظار داشت که فقط با گذراندن کلاسهای تئوری در دانشگاهها و فعالیتهای اجتماعی برای ریاست کاندیدا شوند. اگر شرایط تمرین برای زنان فراهم شود حتما حضور خواهند داشت.
او به کار خود در فدراسیون اسکیت اشاره کرد وگفت: با توجه به آموختههای خود از مدیران بزرگ در گذشته در فدراسیون اسکیت تمام اعضا در واحدهای خود را ملزم کردهام که جانشینانی برای آینده پرورش دهند و به من معرفی کنند و خود من نیز چند نفر را برای پست ریاست در نظر گرفتهام، تا در زمان اتمام ریاست من که چه کاندیدا شوم و چه نشوم باید در انتخابات حضور پیدا کنند. اعتقاد دارم جانشین من حتما باید یک زن باشد. بعضی مواقع برای پر کردن شکاف موجود در حوزه توسعه ورزش زنان باید به زنان سوبسید بدهیم.
انتهای پیام
