دلايل اثبات دعوا

دليل عبارت است از چيزي كه شاكي براي اثبات ادعاي خود و فردي كه از او شكايت شده براي دفاع از خود به آن متوسل مي‌شود. ادله اثبات دعوا در مراجع حل اختلاف كار،‌شامل اقرار، اسناد و امارات و نشانه‌ها است. اگر يكي از طرفين در مورد ادعاي طرف مقابل اقرار كند،‌ادعاي مذكور با اقرار ثابت مي‌شود و براي اثبات آن ادعا دليل ديگري لازم نيست. اقرار هر شخصي نيز فقط نسبت به خود آن شخص و قائم‌مقام او نافذ و مؤثر است. فرد شاكي بايد رونوشت اسناد و مداركي را كه براي اثبات ادعاي خود در اختيار دارد، ضميمه دادخواست كند.
يكي ديگر از ادله اثبات دعوا، اماره است. اماره عبارت است از نشانه‌ها و اوضاع و احوالي كه دليل بر امري شناخته شود، مانند تحقيق محلي و كارشناسي. مرجع رسيدگي‌كننده مي‌تواند به تشخيص خود يا به درخواست هر كدام از طرفين، قرار تحقيق محلي صادر كند.
تحقيق بايد حداكثر ظرف مدت 10 روز از تاريخ صدور قرار تحقيق محلي، توسط مأمور تحقيق انجام شود اگر به تقاضاي يكي از طرفين و تأييد مرجع رسيدگي كننده گرفتن تصميم وابسته به تحصيل نظر كارشناسي باشد، مرجع رسيدگي‌كننده با تعيين مهلت موضوع را به شخص درخواست كننده اعلام مي‌كند تا پس از پرداخت هزينه مقرر، موضوع به كارشناسي ارجاع شود. پرداخت نكردن هزينه كارشناسي در زمان تعيين شده به منزله صرف‌نظر كردن ذي‌نفع از استناد به سند مورد نظر است.